Przebieg rywalizacji o tytuł Króla Strzelców w poszczególnych kolejkach sezonu 2004/2005

Pod koniec kwietnia, na łamach prasy zaprzeczył doniesieniom mediów, że złe wyniki i mało efektowna gra Wisły jest sabotażem zawodników przeciwko trenerowi Wernerowi Liczce, mająca na celu jego zwolnienie przez zarząd klubu. Frankowski przyznał, że drużyna znajduje się w słabszej formie. W kolejnym spotkaniu krakowianie pokonali Zagłębie Lubin 6:0 czym zdementowali wszystkie poprzednie medialne plotki. Zdobywcą dwóch bramek był Tomasz Frankowski.

Cztery dni później Frankowski zdobył zwycięską bramkę w derbach Krakowa. Było to pierwsze zwycięstwo napastnika pochodzącego z Białegostoku w meczach z Cracovią. Jak przyznał po meczu, miał okazje na zdobycie kolejnych bramek jednak przyczyną zdobycia tylko jednej była jego dyspozycja strzelecka w tym dniu i stan murawy na stadionie przy ul. Kałuży.

10 maja prezes Wisły Kraków Janusz Basałaj w wywiadzie dla Przeglądu Sportowego wyznał, iż menedżer piłkarski Adam Mandziara uzyskał pozwolenie klubu na negocjacje z prezesem Austrii Wiedeń Tonym Polsterem w sprawie transferu Macieja Żurawskiego i Tomasza Frankowskiego do wiedeńskiego klubu. Łączna cena za duet napastników została wyznaczona przez Wisłę na 4 mln euro. Według Basałaja przyczyną wyjazdu Frankowskiego za granicę miałaby być chęć zarobienia większych pieniędzy w perspektywie zakończenia kariery w przeciągu kilku najbliższych lat. Tydzień później Super Express doniósł, iż nad indywidualnym transferem 31-letniego napastnika do wiedeńskiego klubu pracuje pracuje Janusz Feiner. Na początku czerwca włoska La Gazzetta dello Sport doniosła, iż ACF Fiorentina chce pozyskać trójkę Polaków: Kamila Kosowskiego, Macieja Żurawskiego i Tomasza Frankowskiego. Według włoskich dziennikarzy, uwagę Włochów na Frankowskiego miały zwrócić jego gole zdobyte w eliminacjach Mistrzostw Świata. Zwolennikiem krakowskiego duetu napastników był trener Cesare Prandelli, który znał wiślaków, bo to właśnie oni wyeliminowali go z Pucharu UEFA, gdy prowadził Parmę w 2002 roku.

W okresie transferowych pertraktacji Tomasz Frankowski nie wykazywał się strzelecką formą. Od zwycięskiego meczu z Cracovią Frankowski w pięciu kolejnych meczach w barwach Wisły nie strzelił gola. Swoją indolencję przełamał dopiero w ostatnim ligowym meczu sezonu z Dyskobolią Grodzisk Wielkopolski, wygranym przez Wiślaków 3:0. Po tym meczu Tomasz Frankowski świętował zdobycie mistrzostwa oraz indywidualnej nagrody króla strzelców z liczbą 25 strzelonych bramek.

Sezon 2005/2006 – nieudane el. do Ligi Mistrzów i wyjazd za granicę

Przed sezonem Tomasz Frankowski wypowiedział się na temat letnich zmian w klubie - prezesem został Zdzisław Kapka, a na stanowisku trenera Wernera Liczkę zmienił Jerzy Engel. Negatywnie ocenił zwolnienie Henryka Kasperczaka w 2004 roku argumentując, że przykład czeskiego trenera pokazał, że nie jest tak łatwo Wisłę poukładać, żeby grała efektownie, a Kasperczakowi to się udawało. Za mało efektowny styl gry Wisły w poprzednim sezonie obarczył zwolnionego trenera. Natomiast z nadziejami wypowiedział się o nadchodzącym sezonie. Był przekonany, że nowi zawodnicy zdołają zastąpić Macieja Żurawskiego, który został sprzedany do Celticu Glasgow.

W lipcu Tomasz Frankowski został nowym kapitanem Wisły Kraków. Media donosiły, że specjaliści od marketingu oceniali, iż Frankowski będzie największą gwiazdą ekstraklasy w nadchodzącym sezonie. To on miał przejąć to miano po transferze Macieja Żurawskiego za granicę.

W pierwszym meczu nowego sezonu przeciwko Górnikowi Łęczna Frankowski nie zdołał strzelić gola. Premierowe trafienie zaliczył w drugiej kolejce sezonu w zwycięskim meczu 3:0 z GKS'em Bełchatów. W trzeciej kolejce przeciwko wicemistrzowi kraju, Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski Frankowski strzelił dwa gole a mecz zakończył się rezultatem 4:2 dla Wisły. Cztery dni później Wisła rozegrała pierwszy z dwóch meczów decydujących o starcie w fazie grupowej Ligi Mistrzów z greckim Panathinaikosem. W Krakowie wiślacy wygrali 3:1, a jedną z bramek zdobył Tomasz Frankowski. Po meczu, media pozytywnie oceniały szanse na awans polskiego zespołu do Ligi Mistrzów. Natomiast Frankowski stwierdził, że jest daleki od popadania w hurraoptymizm i szanse na awans nadal są równe. Rewanż odbył się dwa tygodnie później. W podstawowym czasie gry mecz zakończył się zwycięstwem 3-1 dla Greków. W dogrywce gola strzelił Ilías Kótsios i ostatecznie to Panathinaikos awansował do fazy grupowej Ligi Mistrzów. Po meczu, w polskich mediach pojawiły się wypowiedzi rozgoryczonego napastnika, który stwierdził, że stracił motywacje do dalszej gry w kraju. Jak mówił, w Polsce zdobył już wszystko a teraz stracił wiarę w awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów w kolejnym sezonie. Wyraził chęć zmiany otoczenia oraz wyjazdu za granicę.

27 sierpnia 2005 roku Tomasz Frankowski zagrał ostatni mecz w barwach Wisły Kraków, w 90.minucie spotkania strzelił bramkę na 1:1, która dała wiślakom remis.

Wkrótce Frankowski uzyskał pozwolenie na transfer od właściciela Wisły Kraków Bogusława Cupiała. Zainteresowane reprezentantem Polski były trzy kluby: hiszpańskie Levante i Elche oraz angielski Stoke City. Najbardziej na pozyskaniu napastnika zależało klubom z Hiszpanii. Kilka dni później Frankowski został sprzedany do Elche, a Wisła uzyskała za niego około miliona euro.

Drugi wyjazd za granicę

Elche CF

1 września 2005 roku Tomasz Frankowski został oficjalnie zaprezentowany w barwach Elche, ale już kilka dni później w polskiej prasie pojawiły się wypowiedzi napastnika z obawą czy oby dokonał właściwego wyboru klubu. Przez kolejne kilka dni głównym tematem przy transferze Polaka licznie omawianym w mediach była sprawa podpisania przez niego kontraktu wstępnego z Levante. Klub z Walencji zapowiedział interwencję w hiszpańskiej federacji oraz FIFA. Działacze Levante twierdzili, że Frankowski taki kontrakt podpisał i jest zawodnikiem ich klubu. Grożono nawet kwotą 6 milionów euro odszkodowania. Kilka dni sprawa się wyjaśniła. Frankowski oficjalnie zdementował plotki dotyczące podpisania przez niego kontraktu wstępnego z Levante i zdradził kulisy jego transferu. Według piłkarza Wisła dysponowała dwiema ofertami: 900 tys. euro od Elche i 1,2 mln od Levante. Na życzenie piłkarza właściciel Wisły Bogusław Cupiał zdecydował się na transfer do Elche, w zamian Frankowski zobowiązał się dołożyć Wiśle z własnego kontraktu 50 tys. euro do kwoty odstępnego. Zatem całkowita kwota transferu wyniosła 950 tys. euro, która mogła zostać powiększona o kolejne 250 tys. euro, jeśli w ciągu trzech lat Elche awansowałoby do Primiera Division. Trener Elche Josu Uribe był usatysfakcjonowany sprowadzeniem Polaka do zespołu. Frankowski jego zdaniem w taktyce Elche miał pełnić istotną rolę. Nadał mu przydomek "El Buitre" czyli sęp.

Frankowski strzelił swoją pierwszą bramkę w nowym klubie już w debiucie. W meczu z Polideportivo Ejido Frankowski pojawił się na boisku w 55. minucie i trzynaście minut później strzelił gola. W kolejnym meczu polski napastnik również wszedł z ławki rezerwowych i również zaliczył trafienie. W listopadzie hiszpańscy dziennikarze stwierdzili, że obok Nigeryjczyka Ikechukwu Uche Frankowski jest najlepszym zawodnikiem grającym w hiszpańskiej drugiej lidze. Zainteresowanie Polakiem wyraziło ponoć Deportivo La Coruna. W grudniu w polskiej prasie pojawiły się przejawy frustracji strzelecką niemocą polskiego napastnika. Frankowskiemu naliczono kilkadziesiąt dni bez gola, co wcześniej nie przydarzyło mu się wcześniej w barwach Wisły Kraków. Zawodnik stwierdził, że indolencja może być spowodowana zmianą stylu treningowego. Narzekał, że obciążenie treningowe w Elche są większe niż te za czasów gry w Wiśle. Strzelecką niemoc przełamał w meczu z Numancią w którym zdobył hat-tricka, a jego zespół zwyciężył 4:1. 18 grudnia strzelił bramkę w meczu derbowym z Herculesem. Elche zremisowało mecz 1:1, a trafienie było ósmym golem Frankowskiego w Hiszpanii.

Z początkiem stycznia, w mediach pojawiły się doniesienia o zainteresowaniu osobą polskiego napastnika ze strony angielskiego Wolverhampton. Na te wiadomości odpowiedział wiceprezes Elche Jose Sepulcre, który stwierdził, że bezzasadna byłaby sprzedaż filaru zespołu. Dzień później w prasie pojawiła się informacja, że Elche odrzuciło ofertę kupna Franka przez angielski klub. Anglicy nie ustępowali i ich wysłannicy obserwowali Frankowskiego w kolejnych spotkaniach. W prasie pojawiła się informacje o zainteresowaniu Frankowskim ze strony angielskiego Tottenhamu. Tymczasem Wolverhampton wysłał do Elche już trzecią ofertę transferową za polskiego napastnika. Po przedłużonych negocjacjach oba kluby porozumiały się co do sumy odstępnego - Hiszpanie mogli uzyskać za Polaka łącznie ze wszystkimi klauzulami 2,5 mln euro i 15 procent wartości kolejnego transferu w przypadku sprzedaży napastnika przez angielski klub.

W sumie grając w Elche CF w 14 meczach Frankowski strzelił 8 bramek.

Wolverhampton Wanderers F.C.

25 stycznia 2006 roku Tomasz Frankowski podpisał 2,5 letni kontrakt z nowym klubem. Największym zwolennikiem talentu Polaka w angielskim klubie był trener Glenn Hoddle. W snajperze najbardziej cenił spryt, mądrość i skuteczność jaką wykazywał się pod bramką przeciwników. Frankowski miał pomóc w osiągnięciu celu Wolverhampton jakim był awans do Premiership. Sam napastnik optymistycznie wypowiadał się o perspektywach w nowym klubie - był pewien, że już w pierwszych meczach dostanie szansę gry w pierwszym składzie i wkrótce potwierdzi oczekiwania wobec jego osoby zdobytymi bramkami.

Polak zadebiutował w barwach Wilków w przegranym 0:3 meczu z Manchesterem United w Pucharze Anglii. Niedługo później zadebiutował w meczu ligowym z Leicester przegranym przez Wolverhampton 0:1. Po kilku meczach w mediach pojawiały się informacje o nieskuteczności Polaka i coraz mniejszej ilości rozgrywanych przez niego minut na angielskich boiskach. Sam napastnik wyjawił, że jego aklimatyzacja w Anglii przebiega ciężko ale ma nadzieje, że z kłopotów wyjdzie jeszcze mocniejszy. W marcu wyznał, że debiut zbyt szybko po kontuzji i nie w pełni sił w nowym zespole nie był słuszną decyzją. W kolejnych tygodniach do Polski przychodziły informacje o kolejnych meczach Frankowskiego bez zdobytego gola. Pod koniec kwietnia w mediach pojawiła się wypowiedź zawiedzonego napastnika, który stwierdził, że ta runda jest dla niego już stracona. Frankowski był zawiedziony swoją postawą oraz tym, że jego klub odpadł z walki o awans do Premiership. Przyczyny słabej strzeleckiej formy dopatrywał się w blokadzie psychicznej.

W sierpniu w Wolverhampton zaszła zmiana na stanowisku trenera. Przed nowym sezonem nowym menedżerem Wilków został Mick McCarthy. Polak nie znajdował się w koncepcji drużyny budowanej przez Irlandczyka i często znajdował się poza składem drużyny. Pod koniec sierpnia Wolverhampton wypożyczyło Frankowskiego do CD Tenerife.

CD Tenerife

31 sierpnia 2006 został wypożyczony na rok z Wolverhampton do hiszpańskiego CD Tenerife, gdzie w swoim 2 występie dla tego klubu strzelił pierwszego gola.

Powrót do Wolverhampton i rozwiązanie kontraktu

30 czerwca 2007 Tomasz Frankowski wrócił do Wolverhampton z wypożyczenia z CD Tenerife, gdzie w 19 meczach strzelił 3 bramki.

31 sierpnia 2007 o godzinie 24:00 oficjalna strona Wolverhampton podała informację o rozwiązaniu kontraktu z zawodnikiem za porozumieniem stron.

Od tego czasu Frankowski był wolnym zawodnikiem. Media spekulowały który klub zatrudni Polaka. Bliski angażu był Lech Poznań, jednak włodarze poznańskiego klubu uznali, że bardziej potrzebny drużynie jest napastnik młody i perspektywiczny. Niedługo później ofertę wielokrotnemu królowi strzelców złożyło Chicago Fire.

Chicago Fire

Negocjacje pomiędzy klubem a zawodnikiem przeciągały się. Powodem były rozbieżności finansowe pomiędzy obiema stronami, co było podyktowane ustalonymi restrykcjami finansowymi w MLS. Po zaprezentowaniu wysokiej formy w meczu sparingowym pomiędzy Chicago Fire a Columbus Crew, w którym strzelił dwa gole, strony szybko doszły do porozumienia. 19 lutego 2008 Tomasz Frankowski podpisał kontrakt amerykańskim klubem na jeden rok z opcją przedłużenia o kolejne dwa. Tym samym Frankowski kontynuował tradycję występów byłych reprezentantów Polski w drużynie Strażaków.

Debiut w MLS przypadł Frankowskiemu 29 marca w meczu z Realem Salt Lake City. Polak zszedł z boiska kwadrans przed końcem spotkania. Był to pierwszy mecz Frankowskiego od niespełna roku, przez ten okres leczył swoje kontuzje i szukał klubu.

Już w debiucie przed własną publicznością Frankowski strzelił dwa gole przeciwko wicemistrzowi USA New England Revolution. Po tym meczu, w mediach pojawiła się wypowiedź Polaka w której okazał żal, że szkoleniowiec już po pierwszej połowie zdjął go z boiska, gdy ten chciał skompletować hat-tricka by efektownie przywitać się z publicznością w nowym klubie.

Po kilku miesiącach Frankowski popadł w konflikt z trenerem Denisem Hamlettem. Polak miał pretensje do szkoleniowca o to, że ten posadził go na ławce pomimo tego, że prezentował on dobrą formę. Na łamach amerykańskich mediów rozgorzała dyskusja pomiędzy oboma panami. Hamlett odparł zarzuty i powiedział, że nie interesuje go opinia Frankowskiego. Po przegranym finale konferencji z Columbus Crew, Frankowski skrytykował ustawienie, na jakie postawił trener. Frankowski po pięciu rozegranym meczach stał się rezerwowym, a trener Fire - Denis Hamlett, zaczął wystawiać wielokrotnego króla strzelców polskiej ligi na pozycji środkowego pomocnika.

Frankowski dalej nie grał w pierwszym składzie Strażaków i już we wrześniu zapowiedział swój powrót do Polski. Napastnik wahał się pomiędzy zakończeniem kariery a rozegraniem ostatniego sezonu w karierze na boiskach polskiej ekstraklasy.

26 listopada 2008 roku Frankowski zakończył kontrakt z Chicago Fire.

Powrót do Jagiellonii Białystok

Runda wiosenna sezonu 2008/2009

Zatrudnieniem piłkarza było zainteresowane kilka klubów, m.in Górnik Zabrze w którym szkoleniowcem był dawny trener Frankowskiego z czasów Wisły Kraków - Henryk Kasperczak. Bliska angażu była również Polonia Warszawa. Ostatecznie 23 grudnia 2008 roku piłkarz podpisał 2-letni kontrakt z drużyną, której jest wychowankiem - Jagiellonią Białystok. Zadaniem, które stawiał przed sobą doświadczony napastnik była pomoc Jagiellonii w utrzymaniu się w lidze. Klub z Białegostoku na półmetku sezonu zajmował dziesiąte miejsce w tabeli.

Kolejną bramkę zdobył w trzecim kolejnym spotkaniu rundy wiosennej przeciwko Legii Warszawa. Jagiellonia wygrała to spotkanie 2:1 i był to pierwszy wygrany mecz białostoczan z Wojskowymi od 17 lat. W grudniu gol zdobyty przez Frankowskiego w tym spotkaniu został uznany bramką roku na plebiscycie Piłkarskie Oscary organizowanym przez Canal+.

Po spotkaniu rozegranym 5 kwietnia z ŁKS w którym Frankowski zdobył dwie bramki, napastnik Jagiellonii awansował w klasyfikacji strzelców polskiej ligi na jedenastą pozycję z ogólnym dorobkiem 121 goli w ekstraklasie.

Dużą uwagę mediów skupił mecz rozgrywany 11 kwietnia z Wisłą Kraków. Był to pierwszy mecz Frankowskiego w Krakowie od czasu kiedy w 2005 roku opuścił Mistrza Kraju na rzecz hiszpańskiego Elche. Przed spotkaniem prasa spekulowała w jaki sposób napastnika przywita krakowska publiczność. Frankowski został przywitany neutralnie, a w meczu doznał urazu żeber w wyniku starcia z Marcinem Baszczyńskim, co skutkowało falstartem i koniecznością opuszczenia placu gry w następnym meczu z Ruchem Chorzów po rozegraniu zaledwie kilkunastu minut.

W spotkaniu 28 kolejki pomiędzy Jagiellonią a Polonią Warszawa, zwyciężonym przez białostocki klub 2:1, jedną z bramek zdobył Tomasz Frankowski. Gol białostoczanina był historyczny z dwóch powodów: była to setna bramka Jagiellonii zdobyta na boiskach ekstraklasy a także 122 Frankowskiego, co uplasowało go na 10 pozycji wraz z Jerzym Podbrożnym w klasyfikacji najlepszych strzelców w historii polskiej ligi.

W całej rundzie Tomasz Frankowski wystąpił we wszystkich spotkaniach, zdobywając 6 bramek i 3 asysty. Jagiellonia Białystok uplasowała się na dziewiątej pozycji w lidze.

Sezon 2009/2010

Jagiellonia inaugurowała sezon z bilansem dziesięciu ujemnych punktów, które były karą za działania korupcyjne w przeszłości. Ta sytuacja wyklarowała cel, który postawiono drużynie prowadzonej przez Michała Probierza - bój o byt w ekstraklasie w kolejnym sezonie.

Frankowski rozpoczął strzelanie w nowym sezonie już w pierwszym meczu. W 51 minucie strzałem w górny narożnik bramki pokonał bramkarza Odry Wodzisław Śląski Adama Stachowiaka. To trafienie zostało wybrane golem kolejki. Drugą bramkę w sezonie zdobył w meczu trzeciej kolejki przeciwko Koronie Kielce.

Spotkanie piątek kolejki rozegrane 29 sierpnia 2009 roku pomiędzy Wisłą Kraków a Jagiellonią Białystok było dwusetnym meczem Tomasza Frankowskiego w polskiej ekstraklasie. Trzecią bramkę w sezonie Frankowski zdobył w przegranym meczu z Lechem Poznań. Po tym spotkaniu, filar defensywy Kolejorza Manuel Arboleda pochlebnie wypowiadał się w prasie o doświadczonym napastniku Jagiellonii - był pełen podziwu dla jego boiskowej inteligencji. Kolejnego gola białostoczanin zdobył w meczu 12 kolejki ekstraklasy. Jego trafienie dało zwycięstwo Jagiellonii nad Polonią Warszawa. Porażka Czarnych Koszul skutkowała tym, że z pracą trenera w warszawskim klubie pożegnał się Dušan Radolský. 3 listopada zagrał w meczu 1/8 finału Pucharu Polski przeciwko Arce Gdynia. W dogrywce zdobył dwa gole z rzutów karnych. Były to pierwsze bramki w tych rozgrywkach po powrocie Frankowskiego do kraju. Dzięki temu zwycięstwu, Jagiellonia awansowała do ćwierćfinału.

W ramach rundy jesiennej ekstraklasy zostało rozegrane 17 kolejek. W przedsezonowych zapowiedziach skazywana na walkę o utrzymanie Jagiellonia na koniec rozgrywek jesiennych zajęła 10 miejsce w tabeli. Frankowski wystąpił we wszystkich meczach ligowych i zdobył osiem bramek. Przez media został oceniony najlepszym zawodnikiem Jagi w pierwszej części sezonu.

Runda wiosenna nie była dla Frankowskiego tak owocna w gole. Pierwszą bramkę na wiosnę strzelił w pierwszym meczu ćwierćfinałowym Pucharu Polski z Koroną Kielce. W tym meczu Jagiellonia poległa 1:3, ale dzięki zwycięstwu 3:0 w rewanżu to klub z Białegostoku awansował do półfinału tych rozgrywek. Dwie pierwsze ligowe bramki na wiosnę Frankowski zdobył w meczu 22 kolejki ekstraklasy z Piastem Gliwice. Po słabszej formie prezentowanej w rundzie wiosennej, Tomasz Frankowski rozważał zakończenie kariery wraz z końcem obowiązującego kontraktu do grudnia 2010 roku. W meczu 24 kolejki z Legią Warszawa Frankowski nie wykorzystał rzutu karnego, a jego zespół przegrał z Wojskowymi 1:2. Była to pierwsza przestrzelona jedenastka przez białostoczanina po powrocie do kraju. Natomiast w meczu 26 kolejki przeciwko Arce Gdynia wykorzystał karnego w 89 minucie spotkania i dał zwycięstwo Jagiellonii. Frankowski wystąpił w drugim meczu półfinałowym Pucharu Polski z Lechią Gdańsk. W tym spotkaniu strzelił bramkę, a Jagiellonia zremisowała 1:1 i awansowała do finału krajowych rozgrywek.

Po zakończeniu sezonu ligowego, Frankowski wypowiedział się w prasie, że jednak chce kontynuować karierę i z początkiem nowego sezonu rozpocznie negocjacje z zarządem Jagiellonii w tej sprawie. W finale Pucharu Polski z Pogonią Szczecin Frankowski przebywał na boisku 80 minut, a Jagiellonia wygrała to spotkanie 1:0. Jest to trzecie takie trofeum zdobyte przez napastnika z Białegostoku, po dwóch wywalczonych w barwach Wisły Kraków.

W sezonie 2009/2010 Frankowski zagrał we wszystkich spotkaniach ekstraklasy, podczas których zdobył 11 bramek i 7 asyst. Był najlepszym strzelcem swojej drużyny, drugi pod względem zdobytych goli był Kamil Grosicki z czterema bramkami na koncie. Jagiellonia uplasowała się na 11 pozycji lidze. W Pucharze Polski Tomasz Frankowski rozegrał sześć meczów i zdobył cztery gole. Po zakończeniu sezonu, został wybrany w plebiscycie kibiców najlepszym zawodnikiem Jagiellonii w minionym sezonie.

Sezon 2010/2011

Pierwszym spotkaniem Frankowskiego w nowym sezonie był mecz w el. Ligi Europy przeciwko Arisowi Saloniki. Spotkanie rozgrywane 29 lipca w Białymstoku Jagiellonia przegrała 1:2. Pierwszego sierpnia rozegrany został Superpuchar Polski w którym białostocki klub spotkał się z Mistrzem Kraju - Lechem Poznań. Jedyną bramkę w spotkaniu zdobył w 83 minucie Tomasz Frankowski. Zdobyte trofeum było pierwszym w historii klubu natomiast drugim w karierze doświadczonego napastnika - pierwszy Superpuchar Polski zdobył w 2001 roku w barwach Wisły Kraków. W rewanżowym meczu III rundy eliminacyjnej Ligi Europy Frankowski pojawił się na boisku w 50 minucie spotkania. Jagiellonia zremisowała 2:2 i odpadła z rozgrywek europejskich.

Pierwsze bramki w lidze Tomasz Frankowski zdobył w drugiej kolejce w meczu z GKS Bełchatów. Napastnik pokonał bramkarza gości Łukasza Sapelę dwukrotnie: w 20 minucie z rzutu karnego i w 30 minucie. Jaga wygrała to spotkanie 3:1. W prasie odnotowano, że podczas meczu białostoccy kibice po meczu odśpiewali "Sto Lat" z okazji 36. urodzin, które napastnik obchodził dwa dni później.

Kolejne bramki białostoczanin strzelił w 4. i 5. kolejce przeciwko Lechowi Poznań i Wiśle Kraków. Oba spotkania wygrała Jagiellonia. Strzelając bramkę Kolejorzowi Frankowski przesunął się na pozycję lidera w klasyfikacji strzelców na boiskach ekstraklasy w barwach Jagiellonii - z liczbą 21 goli wyprzedził o jedną bramkę Jacka Bayera. Zwycięstwo z Wisłą Kraków było także historycznym wydarzeniem dla białostockiego klubu. Po tym meczu Jagiellonia znalazła się pierwszy raz od czasu powstania klubu na pozycji lidera najwyższej klasie rozgrywkowej. Po półrocznym okresie indolencji strzeleckiej reprezentacji w sierpniu Tomasz Frankowski publicznie zgłosił gotowość pomocy reprezentacji prowadzonej przez Franciszka Smudę. Więcej o tym temacie przeczytasz w sekcji dotyczącej kariery Tomasza Frankowskiego w reprezentacji Polski →

Wykres przedstawiający przebieg rywalizacji o tytuł Króla Strzelców w poszczególnych kolejkach sezonu

W sezonie 2010/2011 ekstraklasy Następne bramki napastnik z Białegostoku strzelił w meczach 9; 10. i 11. kolejki. Pierwszy z nich - przeciwko Polonii Bytom, w którym Frankowski zaliczył dwa trafienia zakończył się wysokim zwycięstwem 3:0. Kolejny gol przeciwko Widzewowi Łódź okazał się honorowym, a Jagiellonia przegrała to spotkanie 1:4. Bramka z 11. kolejki przeciwko Polonii Warszawa była jedyną w tym meczu i dała zwycięstwo białostoczanom. Frankowski wszedł na boisko jako rezerwowy i zagrał zaledwie 30 minut z powodu kontuzji, której doznał w meczu z Widzewem. Temat napastnika w tym spotkaniu był poruszany w prasie już od kilku dni. Spekulowano czy Frankowski zdoła się wykurować aby w nim zagrać, a także czy ewentualne zwycięstwo będzie odbierał jako zemstę na trenerze Polonii Warszawa - Pawle Janasie, byłym selekcjonerze kadry, który nie powołał Frankowskiego na finały Mistrzostw Świata w 2006 roku, mimo że był on najskuteczniejszym zawodnikiem reprezentacji w eliminacjach. Frankowski przyznał, że w ciągu czterech lat, które minęły od czasu tamtej sytuacji nie rozmawiał z byłym selekcjonerem, a gdyby był trenerem nigdy nie zrobiłby swojemu zawodnikowi takiego "świństwa". Dzięki bramce zdobytej z Polonią Warszawa, która była 141. Tomasza Frankowskiego w polskiej ekstraklasie, dogonił on dziewiątego Teodora Aniołę w klasyfikacji najskuteczniejszych strzelców w historii polskiej ligi.

Tomasz Frankowski został po raz czwarty królem strzelców Polskiej Ekstraklasy z dorobkiem 14 bramek. Zaliczył 1 asystę. 21 października Frankowski podpisał nowy kontrakt, obowiązujący do końca sezonu 2011/2012. Zapowiedział, że jego nowym celem jest dogonienie czwartego w klasyfikacji strzelców ligi Włodzimierza Lubańskiego.

Sezon 2011/2012

6 sierpnia 2011 r. strzelił swoją 150 bramkę w spotkaniu przeciwko Lechii Gdańsk w 2 kolejce T-Mobile Ekstraklasy 2011/2012, wygranym przez białostocką drużynę 2:1. 22 października 2011 w wygranym meczu Jagiellonii z GKS Bełchatów strzelił zwycięskiego gola, a zarazem swoją 156 bramkę w polskiej ekstraklasie. Tym samym awansował na czwarte miejsce w klasyfikacji Klubu 100 (wyprzedził dokonanie Włodzimierza Lubańskiego).

czytaj dalej: [2], [3]