|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Naukowcy, których badania są finansowane ze środków unijnych, opracowali nowe technologie, które udoskonalą sposób pielęgnowania i nawiązywania kontaktów międzyludzkich. Projekt TA2 (Razem wszędzie, razem zawsze), dofinansowany z tem... Polityka opracowana w celu hamowania zmian klimatu będzie skuteczna jedynie wtedy, kiedy zagadnienia klimatyczne zostaną w pełni włączone do innych obszarów polityki, takich jak podatki czy plany zagospodarowania przestrzennego - czytamy w nowym raporcie. Raport pt. "Integracja, ... Publiczne bazy danych nadal zawierają nieprawidłowe, niepełnie lub błędnie przewidziane geny i białka, mimo ostatnich wysiłków, aby udoskonalić komputerowe opisy genomów. Błędy te stawiają pod znakiem zapytania wiarygodność baz danych. Jednakże zespół naukowców opracowa... Nowoczesne luminofory – czyli związki chemiczne o właściwościach luminescencyjnych – opracowują naukowcy z Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN we Wrocławiu we współpracy z Wydziałem Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego... Od niedawna grupa naukowców dyskutuje nad potencjalnym zastosowaniem polilaktydu (PLA) jako polimeru biomedycznego, biodegradowalnego otrzymywanego z surowców naturalnych.
[size=12]Głównym substratem używanym do wytwarzania związków wielko...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
TomiraCzy wiesz że...? Tomisław – staropolskie imię męskie, złożone z członów Tomi- (tomiti - "dręczyć, męczyć") i -sław ("sława"). Mogło oznaczać np. "tego, którego dręczy potrzeba sławy", "tego, który jest udręczony sławą" lub "ten, który dręczy innych swą sławą". Żeński odpowiedniki: Tomisława. Świętomira, Świętomirza – staropolskie imię żeńskie, złożone z członu Święto- ("święty", "silny, mocny") i -mira (mir - "pokój"). Może oznaczać "ta, która zapewnia trwały pokój". Męski odpowiednik: Świętomir. Tomira — imię żeńskie o niepewnym pochodzeniu. Najprawdopodobniej powstało na gruncie języka serbsko-chorwackiego (w źródłach serbsko-chorwackich pojawia się od XV wieku) i stanowiło skróconą formę imienia Tomimira (czyli tomiti — "dręczyć, męczyć", por. Tomisław, i -mira). Istnieje także możliwość, że Tomira powstała jako zdrobnienie innych imion, np. Świętomiry. Tomir – męskie imię pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w źródłach staropolskich, złożone z członów To- i -mir. Żeński odpowiednik: Tomira.
Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach. Męski odpowiednik: Tomir. Tomira imieniny obchodzi 24 maja. Przypisy
Czy wiesz że...? beta Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |