Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Badanie podważa teorię o kolebce języka
Większość naukowców uważa, że korzenie ludzkiego języka znajdują się w Afryce, a konkretne w południowo-zachodniej części kontynentu. Nowe badanie przeprowadzone przez Ludwig-Maximilians-Universität München (LMU) w Niemczech podważa tę teo...
 
Nowe odkrycia podważają tradycyjną teorię pamięci
Brytyjscy i niemieccy naukowcy obserwujący pacjentów z zaburzeniami pamięci odkryli, że część mózgu tradycyjnie wiązana z pamięcią długotrwałą może również odgrywać rolę w pamięci krótkotrwałej. Według naukowców odkrycia oznaczają, że tradycyjne myś...
 
Klimatolog o zmieniającej się strukturze opadów deszczu
Opady występujące w ostatnich latach m.in. w Polsce są gwałtowniejsze. Burze i intensywne deszcze - jeśli już są - to trwają długo i są bardzo obfite, albo przez długi czas nie występują wcale - powiedział PAP dr hab. Robert Twardosz z Zakładu Klimatolog...
 
Maleńkie cząsteczki nie "czują" lepkości
Cząsteczki o rozmiarach poniżej kilku nanometrów nie grzęzną w lepkich płynach. Dzięki temu niektóre białka poruszają się swobodnie w cytoplazmie wypełniającej komórki. Reguły te dotyczą wszystkich roztworów - odkryli naukowcy z Instytutu C...
 
Nobel z chemii za złożone cząsteczki naśladujace naturę
Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii otrzymali: Amerykanin Richard F. Heck oraz Japończycy Ei-ichi Negishi i Akira Suzuki za opracowanie nowych metod pozwalających tworzyć skomplikowane cząsteczki organiczne, imitujące te, które występują w naturze. Dzięki t...

Reklama:


Topoizomeraza

Czy wiesz że...?
Energia wiązania chemicznego - najmniejsza energia potrzebna do rozerwania wiązania chemicznego. Energię wiązań wyraża się najczęściej w jednostkach kJ/mol.

Kwas deoksyrybonukleinowy (dawn. kwas dezoksyrybonukleinowy), w skrócie DNA (od ang. Deoxyribonucleic acid) – wielkocząsteczkowy organiczny związek chemiczny należący do kwasów nukleinowych. Występuje w chromosomach i pełni rolę nośnika informacji genetycznej organizmów żywych.

Enzymy – wielkocząsteczkowe, w większości białkowe katalizatory przyspieszające specyficzne reakcje chemiczne poprzez obniżenie ich energii aktywacji.

Wiadomości ogólne

Topoizomerazy – grupa enzymów konwertujących energię chemiczną pochodzącą od ATP w energię torsyjnego napięcia cząsteczki o superhelikalnej strukturze. In vivo topoizomerazy rozplatają podwójną helisę DNA, udostępniając w ten sposób matrycę dla enzymów replikacyjnych lub transkrypcyjnych. W zależności od ilości rozrywanych jednorazowo wiązań fosfodiestrowych wyróżniamy:

Wiązanie fosfodiestrowewiązanie chemiczne powstające w wyniku połączenia dwóch grup hydroksylowych przez grupę fosforanową. Wiązanie to występuje w kwasach nukleinowych i łączy kolejne nukleotydy w łańcuchu DNA i RNA. Enzymem rozkładającym to wiązanie jest endonukleaza.

Inhibitor replikacji DNA – czynnik, który zmniejsza szybkość lub całkowicie blokuje możliwość przebiegu procesu replikacji DNA. Najczęściej są stosowane związki chemiczne, które działają w różnych mechanizmach.
  • topoizomerazy I - hydroliza jednego wiązania - nacięcie jednej nici, odpowiada za usuwanie (relaksacja) z cząsteczki DNA superskrętów.
  • topoizomerazy II - hydroliza dwóch wiązań - nacięcie obu nici, odpowiada za dodanie do cząsteczki DNA superskrętów.
  • Reakcje usunięcia i dodania superskrętów do cząsteczki DNA

    1. Relaksacja:

    Replikacja DNA to proces endoenergetyczny, w którym podwójna nić DNA (podwójna helisa) ulega skopiowaniu. Replikacja jest semikonserwatywna (półzachowawcza) - w każdej z dwóch uzyskanych podwójnych nici DNA będzie jedna nić macierzysta i jedna nowa. Nie licząc niewielkiego prawdopodobieństwa (ok. 1 błąd na 109 nukleotydów, dla porównania błąd transkrypcji - 1 na 104) wystąpienia błędu obie cząsteczki DNA będą identyczne.

    In vivo (łac. na żywym) – termin stosowany zazwyczaj przy opisywaniu badań biologicznych, odnosi się do czegoś, co ma miejsce wewnątrz żywego organizmu - w ustroju żywym.
  • Cząsteczka DNA wiąże się z centrum aktywnym topoizomerazy I; grupa hydroksylowa -OH tyrozyny 723 wchodzi w reakcję z grupą fosforanową jednej z nici DNA, tworzy się wiązanie fosfodiestrowe między enzymem i DNA - następuje rozerwanie (rozcięcie) jednej z nici helisy.
  • Cząsteczka DNA odwraca się wokół nieprzeciętej nici. Taka rotacja usuwa superhelikalne skręty w cząsteczce.
  • Wolna grupa hydroksylowa -OH cząsteczki DNA wchodzi w reakcję z grupą fosfotyrozynową w skutek czego przerwana nić DNA zostaje połączona.
  • Topoizomeraza I odłącza się od cząsteczki DNA.
  • 2. Dodanie superskrętu:

    Podwójna helisa – model struktury DNA w postaci podwójnej helisy zaproponowany w 1953 przez Jamesa D. Watsona i Francisa H. C. Cricka, oparty na pracach Rosalindy Franklin, za który w 1962 roku zostali uhonorowani Nagrodą Nobla z dziedziny medycyny i fizjologii. Praca została opublikowana dnia 25 kwietnia 1953 roku w jednym z najbardziej prestiżowych czasopism naukowych – Nature.

  • Cząsteczka DNA wiąże się z centrum aktywnym topoizomerazy II, tworząc kompleks.
  • Kompleks topoizomeraza II / cząsteczka DNA (segment G) wiąże się słabo z innym fragmentem DNA (segment T) za pomocą domen.
  • Po dostarczeniu energii w postaci ATP następuje rozerwanie obu nici segmentu G.
  • Segment T zostaje przemieszczony za pomocą domen (białek składowych cząsteczki) topoizomerazy II przez pęknięcie segmentu G.
  • Pęknięte nici segmentu G zostają na nowo połączone.
  • Topoizomeraza II otwiera domeny (segment G pozostaje związany z enzymem) i jest gotowa do związania kolejnego segmentu T.
  • Bibliografia

    1. Berg, Stryer, Tymoczko: Biochemia, wyd. 4., Wyd. Nauk. PWN, Warszawa, 2009

    Zobacz też

  • inhibitory gyrazy bakteryjnej





  • Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.