|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Polskie instytucje naukowe kolejny raz organizują obchody "Światowego Tygodnia Mózgu", który odbędzie się między 14 a 20 marca. Na najwięcej atrakcji mogą liczyć mieszkańcy Poznania, Katowic i Warszawy. Stolica obchody rozpoczyna wcześniej - ju... Panorama literatury polskiej na obczyźnie. Definicje, zasięg i zakres - to temat pierwszego wykładu, który w ramach seminarium poświęconego kulturze polskiej na emigracji odbędzie się 28 września w Centrum Edukacyjnym Instytutu Pamięci Narodowej ... W dniach 27-28 maja 2010 r. odbędzie się konferencja pt. "Refleksyjne sprawowanie rządów w interesie publicznym - demokratyczne rządy i działania zbiorowe" zamykająca projekt REFGOV (Refleksyjne sprawowanie rządów w interesie publicznym).
W ramach projektu przetestowano różne teorie dotyczące refleksyjnego sprawowania rządów w s... Mało kto wie, że w najbliższy weekend przypada Dzień Liczby Pi, zwanej również Ludolfiną. Święto jednej z najbardziej niezwykłych według miłośników matematyki cyfr obchodzone jest co roku, 14 marca czyli (3.14).
Liczba Pi zo... Centrum Studiów Zaawansowanych Politechniki Warszawskiej wraz ze Stowarzyszeniem na Rzecz Edukacji Matematycznej uruchamiają w marcu cykl wykładów popularnych z matematyki. Wstęp na wykłady jest bezpłatny i otwarty dla wszystkich zainteresowanyc...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Towarzystwo Demokratyczne PolskieCzy wiesz że...? Komitet Narodowy Polski – polska organizacja emigracyjna założona w konsekwencji upadku powstania listopadowego. Powstała 5 grudnia 1831 r. w Paryżu pod kierownictwem Joachima Lelewela. KNP próbował godzić różne kierunki polskiego republikanizmu. Otrzymywał wsparcie finansowe od republikanów francuskich. Został zamknięty przez policję francuską w grudniu 1832 r., a dodatkowo rozpadł się na poszczególne grupy. Wiktor Heltman (ur. 23 grudnia 1796 w Wierzchowicach pod Brześciem Litewskim, zm. 16 lipca 1874), polski działacz polityczny, publicysta, związany z Wielką Emigracją. Wielka Emigracja – ruch emigracyjny o podłożu patriotyczno-politycznym po upadku powstania listopadowego, jeden z największych ruchów emigracyjnych ówczesnej Europy. Do emigrantów należała głównie szlachta polska, żołnierze powstańczy, członkowie Rządu Narodowego, politycy, pisarze, artyści, inteligencja. W późniejszym czasie dołączyli do nich także inni uchodźcy, głównie z zaboru rosyjskiego. Ośrodkiem emigrantów była Francja (głównie Paryż), pomniejsze znajdowały się też w Saksonii, Belgii, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii. Wśród Polaków byli: Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Józef Bem, książę Adam Jerzy Czartoryski, Ernest Malinowski, Zygmunt Krasiński, Fryderyk Chopin i inni. Towarzystwo Demokratyczne Polskie – jedno z najważniejszych stronnictw politycznych Wielkiej Emigracji, zostało utworzone w Paryżu 17 marca 1832. Było to najliczniejsze ugrupowanie demokratyczne emigracji polskiej, zbliżone organizacyjnie do partii politycznej. Zamierzali oni odbudować Rzeczpospolitą siłami samych Polaków. Powstanie, dawniej insurekcja – zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy lub władzy okupacyjnej.
Ludwik Adam Mierosławski (ur. 17 stycznia 1814 w Nemours – zm. 22 listopada 1878 w Paryżu) – polski generał, pisarz i poeta, działacz polityczny i narodowościowy, a także historyk wojskowości, brat Adama Piotra (1815-1851) - żeglarza i kapitana marynarki handlowej, syn płk. Adama Kaspra. TDP wyodrębniło się z działającego w latach 1831-1832 w Paryżu Komitetu Narodowego Polskiego. Od 1836 na czele TDP stała demokratycznie wybierana pięcioosobowa Centralizacja, która kierowała działaniami sekcji. Pierwszy program TDP został ogłoszony w tzw. "Małym Manifeście" 17 marca 1832 przez grupę założycieli z Tadeuszem Krępowieckim i Aleksandrem Pułaskim na czele. Zakładano w nim konieczność radykalnych reform społecznych w przyszłej Polsce, a klęskę powstania upatrywano w konserwatyzmie szlachty. Drugi manifest programowy TDP ogłoszono 4 grudnia 1836 w Poitiers, już po wystąpieniu z TDP Tadeusza Krępowieckiego i Stanisława Worcella. Ta deklaracja zwana jest "Wielkim Manifestem" lub "Manifestem Poitierskim". W stosunku do "Małego manifestu" była ona bardziej zachowawcza: nie akcentowano w niej już programu antyszlacheckiego. Od 1840 działacze TDP przygotowywali powstanie, które miało objąć wszystkie trzy zabory. Po upadku Wiosny Ludów w 1849 Centralizacja przeniosła się do Londynu, a jej pracami kierował Wojciech Darasz. W 1862 Towarzystwo Demokratyczne Polskie rozwiązało się. Jan Kanty Podolecki (ur. w 1800 w Bezmiechowej, zm. 28 maja 1855 r. w Pau) – poeta (ps. Jaśko z Beskidu) i publicysta, badacz kultury ludowej, ziem górskich (wędrował po Bieszczadach z Wincentym Polem i K.J. Turowskim). Przebywał u hr. Michała Konarskiego w Wetlinie, działacz niepodległościowy, narodowy i polityk, publicysta, tłumacz, publicysta; uczestnik spisków patriotycznych w Galicji, przygotowań do powstania krakowskiego 1846, w czasie Wiosny Ludów 1848, członek Centralnej Rady Narodowej we Lwowie; działacz TDP, 1849–51 w jego Centralizacji.
Wojciech Władysław Darasz (1808-1852), emigracyjny działacz niepodległościowy, publicysta. Brał udział w powstaniu listopadowym 1830-1831, następnie na emigracji we Francji. Działacz Młodej Polski i Centralizacji Towarzystwa Demokratycznego Polskiego (TDP). W latach 1841-1846 redaktor naczelny Demokraty Polskiego. Po klęsce rewolucji 1848 wydalony w 1849 z Francji, udał się do Anglii. Według TDP do wybuchu powstania miało dojść niebawem we wszystkich zaborach, z udziałem ludu. Jego najwybitniejszymi działaczami byli m.in. Tadeusz Krępowiecki, Wojciech Darasz, Jan Kanty Podolecki, Wiktor Heltman, Stanisław Worcell i Ludwik Mierosławski. Pismem TDP był Demokrata Polski. Z czasem z TDP wyłoniły się radykalne programowo Gromady Ludu Polskiego (Grudziąż, Humań i Praga), próbujące realizować zasady socjalizmu utopijnego. Gromady Ludu Polskiego, właśc. Lud Polski – emigracyjna organizacja polska działająca w Anglii w latach 1835-1846, w skład której wchodziły radykalnie demokratyczne Gromady Grudziąż i Humań.
Wiosna Ludów – seria zrywów rewolucyjnych i narodowych, jakie miały miejsce w Europie w latach 1848 - 1849, przy czym określeniem "lud" nazywano społeczności dążące do uzyskania udziału w rządach, warstwy społeczne dążące do polepszenia warunków bytowych i narodowości walczące o spełnienie swoich aspiracji w różnej postaci: autonomii, niepodległości, lub zjednoczenia w ramach jednego państwa. W latach 1848-1849 można więc wyróżnić trzy nurty rewolucyjne: ustrojowy, społeczny i narodowy. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |