|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: 19 listopada 1885 r. w Warszawie urodził się Kazimierz Sosnkowski, generał WP, szef sztabu I Brygady Legionów Polskich. W okresie II RP minister spraw wojskowych i inspektor armii. W latach 1939-1940 Komendant Główny ZWZ. Od lipca 1943 do września 19... W wieku 88 lat odszedł najwybitniejszy w Polsce znawca starożytnej metalurgii, odkrywca centrum starożytnej metalurgii w Górach Świętokrzyskich i wieloletni dyrektor Muzeum Archeologicznego w Krakowie, prof. Kazimierz Bielenin - poinformowała PAP Anna Tyniec z MA... Zmarł badacz historii ruchu ludowego i historii chłopów w Polsce prof. dr hab. Tadeusz Kisielewski. Historyk i politolog był autorem książek pt. "Ojczyzna, chłopi, ludowcy" oraz "Heroizm i kompromis: Portret zbiorowy działaczy ludowych&q... Maksymilian Sokołowski z I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Krośnie został zwycięzcą 54. Olimpiady Astronomicznej, rozstrzygniętej w niedzielę w Chorzowie.Jej laureaci będą m.in. reprezentować Polskę na międzynarodowej olimpiadzie, która latem po ... Eksperymentalne loty rakiet, zjazdy miłośników astronautyki i modelarstwa na poligonach wojskowych, pokonanie bariery dźwięku przez amatorskie rakiety badawcze, udział w happeningach, wystawach i szeroko prowadzona popularyzacja wiedzy o kosmosie i tech...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Towarzystwo Naukowe we LwowieCzy wiesz że...? Adam Robert Fischer (ur. 1889, zm. 1943) – etnograf i folklorysta, profesor Uniwersytetu Lwowskiego w latach 1924-39, sekretarz Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego (1910-1939), redaktor pisma "Lud" (1914-1939) i wydawca serii "Prace Etnograficzne" (1934). Przedstawiciel szkoły kulturowo-historycznej, autor szeregu prac z zakresu folkloru, sztuki ludowej, monografii ludów słowiańskich i biografii etnografów polskich. Wojciech Rogala (ur. 5 kwietnia 1884 w Bratkowicach, zm. 4 maja 1947) - polski profesor, geolog, kierownik Zakładu geologicznego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Wrocławskie Towarzystwo Naukowe (ang. Wrocław Scientific Society) powstało w 1946 z inicjatywy prof. Stanisława Kulczyńskiego, późniejszego długoletniego prezesa, jako kontynuacja Towarzystwa dla Popierania Nauki Polskiej we Lwowie (1901–1919) i następnie Towarzystwa Naukowego we Lwowie (1920–1939). Towarzystwo Naukowe we Lwowie – polskie towarzystwo naukowe z siedzibą we Lwowie, założone w 1901 przez Oswalda Balzera pod nazwą Towarzystwo dla Popierania Nauki Polskiej, od 1920 do 1939 funkcjonujące pod nazwą Towarzystwo Naukowe we Lwowie, którego kontynuację stanowi współczesne Wrocławskie Towarzystwo Naukowe (patrz [1]). Władysław Kozicki (ur. 29 października 1879, zm. 12 stycznia 1936 we Lwowie) – historyk sztuki, poeta, dramaturg, recenzent teatralny, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza.
Jan Nepomucen Fijałek (ur. 8 maja 1864 w Pogwizdowie koło Bochni, zm. 19 października 1936 w Krakowie) – polski historyk Kościoła katolickiego, ksiądz, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego. Cele i organizacjaByło najpoważniejszym z lwowskich towarzystw naukowych. Celem Towarzystwa była praca nad rozwojem i postępem nauki we wszystkich dziedzinach wiedzy. Podzielone było na trzy wydziały:
oraz miało sekcję historii sztuki i kultury. Rok administracyjny Towarzystwa mijał z końcem czerwca. Odbywały się wówczas doroczne posiedzenia, w czasie których Przewodniczący i Sekretarz Generalny składali sprawozdanie z działalności Towarzystwa. Środki finansowe na działalność wydawniczą Towarzystwa pochodziły z Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz z fundacji i darowizn osób prywatnych. Józef Siemiradzki (ur. 28 marca 1858 w Charkowie, zm. 12 grudnia 1933 w Warszawie) poch. na Powązkach kw.67 - polski geolog i podróżnik, profesor paleontologii Uniwersytetu Lwowskiego (1901-1933).
Aleksander Czołowski (ur. 27 lutego 1865 w Bakończycach pod Przemyślem, zm. 7 lipca 1944 we Lwowie) – polski historyk i archiwista, dyrektor Muzeum Historycznego Miasta Lwowa i Muzeum Narodowego we Lwowie. CzłonkowieCzłonkowie Towarzystwa wygłaszali referaty na posiedzeniach naukowych, po czym odbywała się dyskusja. W roku 1926 na przykład, wygłoszono 60 referatów. Członkowie Towarzystwa dzielili się na czynnych (miejscowych i zamiejscowych) i przybranych (miejscowych i zamiejscowych). Powoływani byli oni na dorocznym posiedzeniu przez członków-założycieli Towarzystwa spośród wybitnych uczonych, głównie Uniwersytetu Jana Kazimierza i Politechniki Lwowskiej. Franciszek Ksawery Fierich (ur. 2 grudnia 1860 w Krakowie, zm. 8 września 1928 w Warszawie), prawnik polski, specjalista postępowania cywilnego, profesor i rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Leon Piniński (ur. 8 marca 1857 we Lwowie, zm. 4 kwietnia 1938 we Lwowie) – profesor prawa rzymskiego i rektor (w roku akademickim 1928/1929) Uniwersytetu Jana Kazimierza, dyplomata i historyk sztuki. W 1927 zarząd Towarzystwa był następujący: Poniżej lista członków Towarzystwa w roku 1927. Jan Ptaśnik (ur. w 1876, zm. w 1930), polski historyk, mediewista, badacz historii materialnej i historii kultury, profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, członek PAU, członek czynny Towarzystwa Naukowego we Lwowie.
Rudolf Kotula (ur. w 1875, zm. 11 października 1940) - polski bibliotekoznawca, długoletni dyrektor Biblioteki Uniwersytetu Jana Kazimierza i Biblioteki Baworowskich we Lwowie Wydział I (filologiczny)Członkowie czynni miejscowiLudwik Bernacki, Wilhelm Bruchnalski, Edmund Bulanda, Adolf Chybiński, Ryszard Ganszyniec, Wiktor Hahn, ks. Aleksy Klawek, Juliusz Kleiner, Władysław Kotwicz, Eugeniusz Kucharski, Tadeusz Lehr-Spławiński, Jan Gwalbert Pawlikowski, Emil Petzold, Władysław Podlacha, Edward Porębowicz, Wincenty Śmiałek, Stanisław Witkowski. Kazimierz Władysław Bartel (ur. 3 marca 1882 we Lwowie, zm. 26 lipca 1941 we Lwowie) – polski polityk, profesor, matematyk (jego prace dotyczyły głównie geometrii), rektor Politechniki Lwowskiej. Poseł na Sejm, pierwszy premier Polski po przewrocie majowym, premier pięciu rządów Rzeczypospolitej, senator, w latach 1919–1920 kierownik Ministerstwa Kolei Żelaznych, wicepremier oraz minister wyznań i oświecenia publicznego w pierwszym rządzie Józefa Piłsudskiego, wolnomularz. Po ataku Niemiec na ZSRR podczas II wojny światowej i zajęciu Lwowa przez Wehrmacht, odmówił kolaboracji z nazistami, za co został przez nich zamordowany.
Jan Gwalbert Pawlikowski (ur. 18 marca 1860 w Medyce, zm. 5 marca 1939 we Lwowie) – ekonomista, publicysta i polityk, historyk literatury, pionier ochrony przyrody. Członkowie czynni zamiejscowiJan Baudouin de Courtenay, Warszawa; Aleksander Brückner, Berlin; Ignacy Chrzanowski, Kraków; Ludwik Ćwikliński, Poznań; Tadeusz Grabowski, Poznań; Bronisław Gubrynowicz, Warszawa; Józef Kallenbach, Kraków; Jan Łoś, Kraków; Kazimierz Nitsch, Kraków; Wiktor Porzeziński, Warszawa; Stanisław Ptaszycki, Warszawa; Jan Michał Rozwadowski, Kraków; Tadeusz Sinko, Kraków; Leon Sternbach, Kraków; Stanisław Tomkowicz, Kraków; Henryk Ułaszyn, Poznań; Tadeusz Zieliński, Warszawa. Rudolf Stefan Jan Weigl (ur. 2 września 1883 w Přerowie na Morawach, zm. 11 sierpnia 1957 w Zakopanem) – polski biolog, wynalazca pierwszej w świecie skutecznej szczepionki przeciw tyfusowi plamistemu, prekursor zastosowania owadów, głównie wszy odzieżowej jako zwierzęcia laboratoryjnego do hodowli zarazka tyfusu.
Henryk Arctowski (ur. 15 lipca 1871 w Warszawie – zmarł 21 lutego 1958 w Waszyngtonie) – polski geograf, geofizyk, geolog, podróżnik, związany z badaniami krajów polarnych. Członkowie przybraniMajer Auerbach, Karol Badecki, Adolf Bednarowski, Władysław Chodaczek, Zygmunt Czerny, ks. Hieronim Feicht (Wilno), Mieczysław Gębarowicz, Henryk Karol Gaertner, Jan Janów, Kazimierz Jarecki, Kazimierz Kolbuszewski (Wilno), Rudolf Kotula, Jerzy Kowalski, Władysław Kozicki, Jerzy Kuryłowicz, Jan Leciejewski, Stanisław Łempicki, Artur Passendorfer, Franciszek Smolka, Stefan Stasiak, Władysław Stroner, Władysław Tarnawski, Mieczysław Treter (Warszawa), Bronisława Wójcikówna, Stefan Vrtel-Wierczyński. Stefan Vrtel-Wierczyński (ur. w 1886, zm. w 1963) - polski bibliotekarz i bibliograf, historyk literatury polskiej i słowiańskiej, profesor Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Huculi – grupa etniczna ukraińskich górali mieszanego pochodzenia rusińskiego i wołoskiego, zamieszkujący ukraińską i rumuńską część Karpat Wschodnich – Gorgany, Czarnohorę, Świdowiec, Karpaty Marmaroskie, Połoniny Hryniawskie i Beskidy Pokucko-Bukowińskie. Obok Bojków, z którymi sąsiadują od zachodu, i Łemków, jest to jedna z trzech głównych grup rusińskich górali mieszkających we wschodniej części łuku karpackiego. Określenie "Huculi" upowszechniło się w XIX wieku. Wydział II (historyczno-filozoficzny)Członkowie czynni miejscowiWładysław Abraham, Oswald Balzer, Ferdynand Bostel, Franciszek Bujak, Przemysław Dąbkowski, Ludwik Finkel, Stanisław Głąbiński, Juliusz Makarewicz, Leon Piniński, Antoni Prochaska, Jan Ptaśnik, Zygmunt Luba Radzimiński, Stanisław Starzyński, Adam Szelągowski, Kazimierz Twardowski, Mścisław Wartenberg, Stanisław Zakrzewski. Ignacy Mościcki (ur. 1 grudnia 1867 w Mierzanowie w powiecie ciechanowskim, zm. 2 października 1946 w Versoix pod Genewą) – polski polityk i chemik. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926–1939. Naukowiec, wynalazca, budowniczy polskiego przemysłu chemicznego.
Stanisław Łempicki (ur. 25 maja 1886 w Kamionce Strumiłowej (woj. tarnopolskie), zm. 2 grudnia 1947 w Krakowie) - polski uczony, pisarz, profesor historii oświaty i szkolnictwa Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Jana Kazimierza, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, jeden z przedstawicieli filozoficznej szkoły lwowsko-warszawskiej. Członkowie czynni zamiejscowiJarosław Bider, Praga; Stefan Bobczew, Sofia; Michał Bobrzyński, Garby; Bronisław Dembiński, Poznań; Franciszek Ksawery Fierich, Kraków; ks. Jan Nepomucen Fijałek, Kraków; Jarosław Goli, Praga; Karol Kadlec, Praga; Stanisław Kutrzeba, Kraków; Nicolae Iorga, Bukareszt; Robert Howard Lord, Cambridge Mass.; Jan Łukasiewicz, Warszawa; Vladimir Mažuranić, Zagrzeb; Lubor Niederle, Praga; Fryderyk Papée, Kraków; Maurice Prou, Paryż; Władysław Semkowicz, Kraków; Giuseppe Tamassia, Padwa; Władysław Witwicki, Warszawa. Franciszek Bujak (ur. 16 sierpnia 1875 we wsi Maszkienice, pow. Brzesko, zm. 21 marca 1953 w Krakowie) – historyk dziejów gospodarczych i społecznych Polski. Profesor historii Uniwersytetu Jagiellońskiego (1909–1918, 1946–1952), Uniwersytetu Warszawskiego (1919–1921) i Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie (1921–1941). Członek PAU od 1919 i PAN od 1952, prezes Polskiego Towarzystwa Historycznego (w latach 1932–1933 i 1936–1937). Polityk związany z PSL "Piast" i SL. Stworzył szkołę badawczą polskiej historii gospodarczej, zwłaszcza dziejów wsi. Inicjator serii wydawniczej Badania Dziejów Społecznych i Gospodarczych (1931–1950) oraz czasopisma Roczniki Dziejów Społecznych i Gospodarczych. Autor wielu prac, m.in. Studia nad osadnictwem Małopolski (1905), Wieś zachodniogalicyjska u schyłku XIX w. (1906). Autor pierwszej dojrzałej monografii socjologicznej wsi: Żmiąca wieś powiatu limanowskiego. Stosunki gospodarcze i społeczne (1903).
Jan Gabriel Grochmalicki (ur. 24 marca 1883 w Błażowej koło Rzeszowa, zm. 15 kwietnia 1936) - polski naukowiec, zoolog. W latach 1926-1928 rektor Uniwersytetu Poznańskiego. Członkowie przybraniMaurycy Allerhand, Eugeniusz Barwiński, Leopold Caro, Marceli Chlamtacz, Adam Chmiel (Kraków), Konstanty Chyliński, Aleksander Czołowski, Aleksander Doliński, Edward Dubanowicz, Ludwik Ehrlich, Adam Fischer, Olgierd Górka, Leon Halban, Kazimierz Hartleb, Leon Kozłowski, Roman Longchamps de Bérier, Jerzy Michalski (Warszawa), Teofil Modelski (Wilno), Czesław Nanke, Julian Nowotny, Zbigniew Pazdro, Helena Polaczkówna, Mojżesz Schorr (Warszawa), Tadeusz Silnicki, Zygmunt Smogorzewski, Kamil Stefko, ks. Szczepan Szydelski, Stanisław Franciszek Zajączkowski. Julian Tokarski (ur. 29 marca 1883 w Stanisławowie, zm. 17 października 1961 w Krakowie) - polski geolog, petrograf i gleboznawca, doktor filozofii, profesor mineralogii i petrografii członek PAU oraz PAN.
Całka – ogólne określenie wielu różnych, choć powiązanych ze sobą pojęć analizy matematycznej. W artykule rachunek różniczkowy i całkowy podana jest historia ewolucji znaczenia samego słowa całka. Najczęściej przez "całkę" rozumie się całkę oznaczoną lub całkę nieoznaczoną (rozróżnia się je zwykle z kontekstu). Wydział III (matematyczno-przyrodniczy)Członkowie czynni miejscowiHenryk Bronisław Arctowski, Stefan Banach, Adolf Beck, Jan Czekanowski, Benedykt Dybowski, Marian Franke, Benedykt Fuliński, Lucjan Grabowski, Franciszek Groër, Jan Hirschler, Maksymilian Huber, Seweryn Krzemieniewski, Kazimierz Kwietniewski, Antoni Łomnicki, Jarosław Łomnicki, Józef Markowski, Maksymilian Matakiewicz, Witold Nowicki, Jakub Parnas, Wojciech Rogala, Józef Siemiradzki, Hugo Steinhaus, Wawrzyniec Teisseyre, Maksymilian Thullie, Julian Tokarski, Kasper Weigel, Rudolf Weigl, Zygmunt Weyberg. Adam Chmiel (ur. 24 grudnia 1865 w Słomniczkach, powiat Miechów, zm. 13 lutego 1934 w Krakowie) – historyk kultury, archiwista, znawca i miłośnik Krakowa.
prof. Kazimierz Kuratowski (ur. 2 lutego 1896 w Warszawie, zm. 18 czerwca 1980 w Warszawie), polski matematyk, jeden z czołowych przedstawicieli warszawskiej szkoły matematycznej. Członkowie czynni zamiejscowiJózef Franciszek Feliks Babiński, Paryż; Stanisław Bądzyński, Warszawa; Kazimierz Białaszewicz, Warszawa; Karol Bohdanowicz, Warszawa; Isaiah Bowman, Nowy Jork; Witold Broniewski, Warszawa; Tadeusz Browicz, Kraków; Karol Dziewoński, Kraków; Emil Godlewski senior, Puławy; Emil Godlewski junior, Kraków; Louis-Félix Henneguy, Paryż; Henryk Hoyer, Kraków; Đorđe Joanović, Belgrad; Kazimierz Telesfor Kostanecki, Kraków; Stefan Kreutz, Kraków; Zygmunt Laskowski, Genewa; Maurice Lugeon, Lozanna; Leon Marchlewski, Kraków; Adam Maurizio, Bydgoszcz; Augustin Mesnager, Paryż; Thomas Hunt Morgan, Nowy Jork; Ignacy Mościcki, Warszawa; Władysław Natanson, Kraków; Georges Henri Roger, Paryż; Michał Siedlecki, Kraków; Wacław Sierpiński, Warszawa; Maria Skłodowska-Curie, Paryż; Władysław Szafer, Kraków; Tadeusz Wiśniewski, Warszawa; Stanisław Zaremba, Kraków. Nicolae Iorga, właśc. Nicolas Jorga (ur. 17 stycznia 1871 r. w Botoszanach, zm. 27 listopada 1940 r. w Strejnic, okręg Prahova) - był rumuńskim historykiem, krytykiem literackim, pamiętnikarzem, dramaturgiem, poetą i politykiem.
Antoni Władysław Jakubski (ur. 28 marca 1885 we Lwowie, zm. 20 maja 1962 w Londynie), polski zoolog, profesor uniwersytetu w Poznaniu w latach 1919–1939. Członkowie przybraniWacław De Baer (Warszawa), Kazimierz Bartel (Warszawa), Arnold Bolland (Kraków), Henryk Czopowski (Warszawa), Jan Bohdan Dembowski (Warszawa), Józef Eismont (Warszawa), Marcin Ernst, Eugeniusz Frankowski (Warszawa), Wilhelm Friedberg (Poznań), Jan Gabriel Grochmalicki (Poznań), Eugeniusz Jabłoński (Borysław), Antoni Władysław Jakubski (Poznań), Konstanty Janicki (Warszawa), Zygmunt Klemensiewicz, Kazimierz Kling, Roman Kozłowski (Warszawa), Stanisław Kulczyński, Kazimierz Kuratowski (Warszawa), Jan Lewiński (Warszawa), Stanisław Loria, Józef Łukaszewicz (Wilno), Tadeusz Mierzyński (Puławy), Wacław Moraczewski, Jan Mydlarski (Warszawa), Jan Nowak (Kraków), Stanisław Pawłowski (Poznań), Bronisław Przyłęcki (Warszawa), Czesław Reczyński, Jakub Rothfeld, Wojciech Rubinowicz, Edward Sucharda, Stanisław Tołłoczko, Konstanty Tołwiński (Borysław), Jan Tur (Warszawa), Stanisław Weigner (Borysław), Czesław Witoszyński (Warszawa), Jadwiga Wołoszyńska (Kraków). Jakub Rothfeld-Rostowski (ur. 4 lutego 1884 w Bukaczowicach, zm. 5 lipca 1971 w Londynie) – polski lekarz neurolog, profesor tytularny Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, profesor i dziekan (1946-1949) Polskiego Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu w Edynburgu, doktor honoris causa prawa Uniwersytetu w Edynburgu (1966). Zajmował się także rzeźbiarstwem.
Aleksy Klawek (ur. 11 maja 1890 w Rogoźnie, zm. 22 listopada 1969 w Katowicach), biblista polski, duchowny katolicki, profesor Uniwersytetu Lwowskiego i Jagiellońskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności. Sekcja historii sztuki i kulturyZarządCzłonkowieWładysław Abraham, Karol Badecki, Oswald Balzer, Ludwik Bernacki, Ferdynand Bostel, Wilhelm Bruchnalski, Edmund Bulanda, Adolf Chybiński, Aleksander Czołowski, Ignacy Drexler, Ludwik Finkel, Mieczysław Gębarowicz, Władysław Kozicki, Leon Kozłowski, Michał Lityński, Andrzej Lubomirski, Tadeusz Mańkowski, Jan Gwalbert Pawlikowski, Leon Piniński, Józef Piotrowski (historyk sztuki), Władysław Podlacha, Helena Polaczkówna, Jan Ptaśnik, Wincenty Śmiałek, Władysław Stroner, Stanisław Witkowski, Jan Sas Zubrzycki. Ludwik Michał Emanuel Finkel (ur. 20 marca 1858 w Bursztynie, zm. 24 października 1930 we Lwowie), historyk polski, bibliograf, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego.
Zygmunt Smogorzewski (ur. 12 października 1884 w Poniewieżu - zm. 9 listopada 1931 we Lwowie) - syn Bronisława Smogorzewskiego, polski arabista i orientalista, dyplomata Rosji carskiej (od 1912 r.) i Polski (1919-1924), profesor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, kierownik Katedry Orientalistyki na UJK, którą zamknięto po jego śmierci. Posiedzenia naukowe1927/1928Źródło: Almanach Lwowski "Ateneum", Lwów 1928 (zobacz [2]) Ludwik Ehrlich (ur. 11 kwietnia 1889 w Tarnopolu, zm. 31 października 1968 w Krakowie), prawnik polski, profesor Uniwersytetu Lwowskiego i Jagiellońskiego, sędzia ad hoc Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej w Hadze.
Władysław Witwicki (ur. 1878 w Lubaczowie, zm. 1948 w Konstancinie) - jeden z ojców polskiej psychologii, filozof i historyk filozofii, tłumacz Platona, teoretyk sztuki i artysta. Portal:
Lwów
Czy wiesz że...? beta Stanisław Józef Witkowski (ur. 2 marca 1866 w Andrychowie, zm. 2 października 1950 w Warszawie), polski filolog klasyczny, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności.
Stanisław Tomkowicz (ur. 27 maja 1850 w Krakowie, zm. 11 marca 1933 w Krakowie) – konserwator zabytków, historyk sztuki, wieloletni redaktor krakowskiego „Czasu”. Syn ziemianina Apoloniusza i Marii z Wężyków, wnuk Franciszka Wężyka, pisarza, tłumacza i posła na sejm warszawski, młodszy brat Jana, studenta wydziału lekarskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego, poległego 17 lutego 1863 w bitwie o Miechów, oficera Żuawów Śmierci Franciszka de Rochebrune’a.
Antoni Prochaska (ur. 24 maja 1852 we wsi Zaleszczyki Małe w pow. buczackim, zm. 23 września 1930 we Lwowie) – historyk, zajmujący się dziejami polsko-litewskimi w XIV-XV w. oraz historią Rusi Czerwonej.
Maria Salomea Skłodowska-Curie (ur. 7 listopada 1867 r. w Warszawie, zm. 4 lipca 1934 r. w Passy) – fizyk i chemik narodowości polskiej. Większość życia spędziła we Francji, tam też rozwinęła swoją karierę naukową. Prekursor nowej gałęzi chemii — radiochemii. Do jej największych dokonań należą: opracowanie teorii promieniotwórczości, technik rozdzielania izotopów promieniotwórczych oraz odkrycie dwóch nowych pierwiastków — radu i polonu. Pod jej osobistym kierunkiem prowadzono też pierwsze w świecie badania nad leczeniem raka za pomocą promieniotwórczości. Dwukrotnie wyróżniona Nagrodą Nobla za osiągnięcia naukowe, po raz pierwszy w 1903 z fizyki wraz z mężem i Henrim Becquerelem za badania nad odkrytym przez Becquerela zjawiskiem promieniotwórczości, po raz drugi w 1911 z chemii za wydzielenie czystego radu. Do dziś pozostaje jedyną kobietą, która tę nagrodę otrzymała dwukrotnie, a także jedynym uczonym w historii uhonorowanym Nagrodą Nobla w dwóch różnych dziedzinach nauk przyrodniczych.
Prof.dr.hab.Władysław Tarnawski (ur. 3 listopada 1885 w Przemyślu, zm. 4 kwietnia 1951 w Warszawie) - polski filolog anglista. Syn Leonarda, bratanek doktora Apolinarego Tarnawskiego.
Ludwik Ćwikliński (ur. 17 lipca 1853 w Gnieźnie, zm. 3 października 1942 w Krakowie), polski filolog klasyczny, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego, minister oświaty w rządzie austriackim.
Edmund Jan Bulanda (ur. 28 października 1882 w Krakowie, zm. 3 kwietnia 1951 we Wrocławiu) – polski archeolog, profesor i rektor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |