Maksymilian poddaje się Zamoyskiemu pod Byczyną

Traktat bytomsko-będziński – umowa pomiędzy Rzecząpospolitą a krajami habsburskimi podpisana 9 marca 1589 r.

Na mocy traktatu Habsburgowie uznali Zygmunta III Wazę za króla Polski i wielkiego księcia Litwy. Kandydat Habsburgów do tronu polskiego Maksymilian miał zrzec się polskiego tytułu królewskiego.

Rozmowy pokojowe toczyły się na granicy śląskiej w polskim Będzinie i czeskim wówczas Bytomiu. Ze strony polskiej prowadził je Andrzej Opaliński, dostojnikom habsburskim przewodniczył Wilhelm z Rožemberku. Cesarz Rudolf II miał wyrzec się układów z Carstwem Rosyjskim przeciw Rzeczypospolitej i Szwecji oraz zaprzestać popierania zwolenników Maksymiliana. Rzeczypospolitej miano zwrócić Lubowlę, która została zabrana podczas konfliktu. Ponadto cesarz obiecał nie mieszać się w wewnętrzne sprawy Polski i Litwy. Miała zostać odnowiona dawna przyjaźń. Strona polska obiecała także niezwłocznie wypuścić Maksymiliana, który dostał się do niewoli w bitwie pod Byczyną. Traktat został podpisany przez króla polskiego i cesarza austriackiego oraz wszystkich władców państw habsburskich.

Formalności ze strony polskiej zostały dopełnione w terminie, ociągała się strona przeciwna. Maksymilian zrzekł się tytułu króla polskiego dopiero w 1598 r.