Transmisja - Polski Serwis Naukowy

Ten artykuł dotyczy pojęcia telekomunikacyjnego. Zapoznaj się również z: transmisja (ujednoznacznienie).

Zobacz hasło transmisja w Wikisłowniku

Transmisja – proces przesyłania dowolnej wiadomości lub ogólnie danych między nadawcą (nadajnikiem) a odbiorcą (odbiornikiem) zapisanej określonym, zrozumiałym dla obu stron kodem i po określonej drodze. Do transmisji mogą być wykorzystane media transmisyjne przewodowe lub bezprzewodowe

Plesiochronous Digital Hierarchy (PDH; plezjochroniczna hierarchia cyfrowa) - technologia używana w sieciach telekomunikacyjnych. Termin plesiochronous pochodzi z Greki plesio, znaczy prawie i chronos, czas. Oznacza to ze elementy sieci PDH są ze sobą zsynchronizowane, ale nie idealnie gdyż każdy z elementów sieci posiada swój zegar. System PDH oparty jest na modulacji kodowo-impulsowej (PCM). Pojedynczy kanał ma przepływność 64Kb/s (8*8KHz=64Kb/s) co pozwala na przesyłanie jednej nieskompresowanej rozmowy telefonicznej. Systemy PDH przy multipleksacji wykorzystują zwielokrotnienie z podziałem czasu TDM (ang. Time Division Multiplexing). Zwielokrotnienie sygnału następuje w kolejnych poziomach wykorzystując dopełnienie impulsowe.

Nadawca (źródło, ang. sender, source) jest to określenie używane w telekomunikacji do zidentyfikowania podmiotu będącego źródłem transmisji lub komunikatu. Nadawca wysyła informację używając kodu przy pomocy fizycznego medium transmisji. Nadawcą może być np. urządzenie, aplikacja lub użytkownik.

W ogólnym przypadku może być więcej niż jeden odbiorca nadawanej informacji. Jeśli wiadomość adresowana jest tylko do wybranej grupy spośród puli potencjalnych odbiorców, mówimy o multicastingu, a jeśli wiadomość celowo przeznaczona jest dla wszystkich bez żadnych ograniczeń – broadcastingu. W przypadku sieci komputerowych, takich jak np. Internet, stosuje się specjalne rozgłoszeniowe adresy IP, o określonej standardowo postaci.

Informacja (łac. informatio – przedstawienie, wizerunek; informare – kształtować, przedstawiać) - termin interdyscyplinarny, definiowany różnie w różnych dziedzinach nauki; najogólniej - właściwość pewnych obiektów, relacja między elementami zbiorów pewnych obiektów, której istotą jest zmniejszanie niepewności (nieokreśloności).

Adres IP – liczba nadawana interfejsowi sieciowemu, grupie interfejsów (broadcast, multicast), bądź całej sieci komputerowej opartej na protokole IP, służąca identyfikacji elementów warstwy trzeciej modelu OSI – w obrębie sieci oraz poza nią (tzw. adres publiczny).

W telekomunikacji teletransmisja (transmisja na duże odległości) odgrywa szczególną rolę, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, gdyż zapewnia przepływ danych między ośrodkami współpracującymi z sobą, oddalonymi od siebie na odległości rzędu setek czy nawet tysięcy kilometrów. Dzięki zastosowaniu odpowiednich technologii, może się ona odbywać w czasie rzeczywistym, z zagwarantowaną z góry jakością.

Sieć komputerowa – grupa komputerów lub innych urządzeń połączonych ze sobą w celu wymiany danych lub współdzielenia różnych zasobów, na przykład:

Nadajnik to urządzenie służące do emisji sygnału, zgodnego z założeniami konstrukcyjnymi. Sygnał może być niezmienny w zadanym przedziale czasu (nadajnik sygnalizacyjny) lub zmieniać się w zależności od sygnału sterującego. Sygnał emitowany jest najczęściej w postaci falowej. Wyróżnić można nadajniki fali:

Wybrane systemy transmisyjne

PDH

SDH

ATM

Parametry transmisyjne

Jak wspomniano wyżej, transmisją nazywamy proces przesyłania sygnałów i danych między nadajnikiem a odbiornikiem. Odbywa się po torach transmisyjnych złożonych z dwóch żył tego samego kabla. Z powodu zniekształcenia i tłumienia sygnału, który towarzyszy transmisji, powinien on być na tyle czytelny, aby mógł być prawidłowo identyfikowany przez odbiornik.

Broadcast – rozsiewczy (rozgłoszeniowy) tryb transmisji danych polegający na wysyłaniu przez jeden port (kanał informacyjny) pakietów, które powinny być odebrane przez wszystkie pozostałe porty przyłączone do danej sieci (domeny broadcastowej).

Telekomunikacja – dziedzina techniki i nauki, zajmująca się transmisją wszelkiego rodzaju informacji na odległość. Obejmuje również sposoby przetwarzania tych informacji, kodowanie, sprzęt telekomunikacyjny, teorie propagacji, sieci telekomunikacyjne i wiele innych zagadnień. Obecnie telekomunikacja w coraz większym stopniu zależy od rozwiązań informatycznych i zaczyna odgrywać coraz większe znaczenie w sieciach komputerowych.

Występują dwa rodzaje torów transmisji sygnałów:

Tory symetryczne – cechuje je wzajemnie symetryczny układ (odbicie zwierciadlane) dwóch identycznych żył izolowanych, ułożonych jedna obok drugiej, przy czym odległość między nimi jest niezmienna

Tory współosiowe – zbudowane są z pojedynczej żyły izolowanej, wokół której znajduje się druga żyła, cylindryczna,

otaczająca izolację, przy czym osie obu żył pokrywają się (żyły ułożone są współosiowo)

Internet (, która jest logicznie połączona w jednolitą sieć adresową opartą na protokole IP (ang. Internet Protocol). Sieć ta dostarcza lub wykorzystuje usługi wyższego poziomu, które oparte są na funkcjonowaniu telekomunikacji i związanej z nią infrastrukturze.

Przewód elektryczny – element obwodu elektrycznego służący do prowadzenia prądu elektrycznego wzdłuż określonej drogi. Wykonany jest z materiału przewodzącego, najczęściej miedzi lub aluminium, w postaci drutu, linki lub szynoprzewodu. Może być izolowany (np. kabel elektryczny) lub bez izolacji jak ma to miejsce w linii napowietrznej (funkcję izolacji pełni wówczas powietrze).

Sygnał lub dane mogą być przesyłane w sposób analogowy lub cyfrowy, a ich transmisja odbywa się z pewną częstotliwością:

Sygnały o częstotliwościach akustycznych – do kilkudziesięciu kHz,

Sygnały o częstotliwościach radiowych – od kilkudziesięciu kHz (sygnały analogowe) lub kilkudziesięciu kilobajtów na sekundę (sygnały cyfrowe) w górę. Im większa częstotliwość sygnału, tym bardziej jest tłumiony i zniekształcany

Parametry transmisyjne kabli

Rezystancja żyły [Ω/km]

Asymetria rezystancji [%]

Rezystancja izolacji [MΩ/km]

Odporność izolacji [V]

Pojemność skuteczna [nF/km]

Asymetria pojemności względem ziemi [pF/km]

Impedancja sprzężeniowa ekranu [mΩ/m]

Impedancja falowa [Ω]

Tłumienność falowa [dB/km, dB/100 m]

Tłumienność odbiciowa [dB]

Tłumienność przenikowa [dB]

Kategorie i parametry kabli teleinformatycznych

Kategorie i parametry kabli teleinformatycznych opracowane przez Underwriters Laboratories:

Kod (łac. codex – spis) – ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma). W niektórych zastosowaniach, głównie przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zwany jest szyfrem. Kody są stosowane m.in. w telegrafii, w technice cyfrowej.

ATM (ang. Asynchronous Transfer Mode) - to szerokopasmowa technologia komunikacyjna, dzięki której możliwe jest przesyłanie danych interakcyjnych, różnej wielkości plików, sygnału wizyjnego, a także możliwa jest transmisja głosu. Jest to standard, który obecnie jest stosowany w sieciach MAN i WAN. Informacja w tym standardzie przesyłana jest w postaci komórek składających się nagłówka 5 bajtów i pola informacyjnego: 48 bajtów.

Kategoria 1 obejmuje kable o torach przeznaczonych do transmisji sygnałów w paśmie częstotliwości akustycznych oraz do doprowadzania zasilania o niewielkiej mocy. Nie stawia się żadnych wymagań wobec parametrów transmisyjnych torów kabli tej kategorii.

Kategoria 2 obejmuje kable o liczbie par od 2 do 25, z torami przystosowanymi do transmisji sygnałów w zakresie częstotliwości do 2 MHz, z przepływnością binarną do 2 Mb/s. Sprecyzowane są wymagania dotyczące impedancji falowej (84 do 120 ) oraz tłumienności falowej torów do 1 MHz (przy 1 MHz, co najwyżej 26 dB/km).

Kategoria 3 dotyczy kabli z torami przewidzianymi do pracy przy częstotliwościach do 16 MHz, przy przepływności do 16 Mb/s.

Kategoria 4 dotyczyła kabli o torach przystosowanych do transmisji w paśmie częstotliwości do 20 MHz i przy większym zasięgu w stosunku do kategorii 3. Jako zamienniki tej kategorii, większość producentów oferuje obecnie kable kategorii 5.

Kategoria 5 dotyczy kabli z torami przewidzianymi do pracy przy częstotliwościach do 100 MHz, z przepływnością binarną do 100 Mb/s (transmisja simpleksowa – po dwóch różnych torach, po jednym dla każdego kierunku).

Kategoria 5e dotyczy kabli czteroparowych z torami przewidzianymi do pracy przy częstotliwościach do 100 MHz, z przepływnością binarną do 1 Gb/s (transmisja dupleksowa – po czterech torach w obydwu kierunkach).

Kategoria 6 dotyczy kabli czteroparowych z torami przewidzianymi do pracy przy częstotliwościach do 200 (250) MHz, z przepływnością binarną większą od 1 Gb/s (transmisja dupleksowa – po czterech torach w obydwu kierunkach).

Kategoria 7 dotyczy kabli z dwoma lub czterema indywidualnie ekranowanymi parami, których tory przewidziane są do pracy przy częstotliwościach do 600 MHz, z przepływnością binarną znacznie większą od 1 Gb/s.

Kategoria 8 dotyczy kabli z czterema indywidualnie ekranowanymi parami, których tory przewidziane są do pracy przy częstotliwościach do 3200 MHz, z przepływnością binarną znacznie większą od 4 Gb/s.

Linki zewnętrzne

Techniki transmisji sygnałów (materiały dydaktyczne MIMUW na studia informatyczne I stopnia)