|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Prywatna hodowla żubrów powstaje w zwierzyńcu w Bałtowie (Świętokrzyskie). We wtorek do zagrody mają przyjechać z Pszczyny (Śląsk) dwa pierwsze żubry. 8809624 Do tej pory w Polsce istniała jedna prywatna hodowla żubra, która po... Wystawę "Ze wschodnich stepów - Tatarzy polscy" zaprezentuje w piątek Muzeum Etnograficzne we Włocławku. Ekspozycja jest częścią cyklu przedstawiającego kulturę i folklor mniejszości narodowych i etnicznych na ziemiach polskich."Wystawa ... Historycy Litwy, Polski, Białorusi i Ukrainy pracują nad wspólną publikacją, obejmującą okres Wielkiego Księstwa Litewskiego i wspólnej historii Polski i Litwy. Publikacja jest tematem spotkania historyków, które rozpoczęło się w Wilnie 17 listopada.Pierwszy t... Ponad 58 tys. osób z 34 krajów Europy w pierwszy weekend października - w ramach Europejskich Dniach Ptaków - wzięło udział w liczeniu ptaków. W Polsce najczęściej spotykane są szpaki, czajki i krzyżówki - wynika z obserwacji rodzimych pasjonatów o... W piątek rusza ogólnoświatowy projekt badania zanieczyszczenia nieba sztucznym światłem - Great World Wide Star Count czyli Wielkie Ogólnoświatowe Liczenie Gwiazd. Udział w akcji mogą wziąć wszyscy chętni.The Great World Wide Star Count to projekt...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Trojden - wielki książę litewski Czy wiesz że...? Prusowie – ludy bałtyckie zamieszkujące w średniowieczu tereny między Pomorzem, Mazowszem, Litwą a Bałtykiem (wybrzeże Bałtyku między dolną Wisłą a dolnym Niemnem). Obecnie na ich terytorium znajdują się województwo warmińsko-mazurskie oraz obwód kaliningradzki. Zakon kawalerów mieczowych, łac. Fratres militiae Christi de Livonia, niem. Brüder der Ritterschaft Christi (inne nazwy: Zakon Liwoński, Rycerze Chrystusowi) – niemiecki zakon rycerski w Inflantach (Łotwa i Estonia), założony w oparciu o regułę templariuszy w Rydze przez biskupa Alberta von Buxhövdena w 1202 r. dla obrony i rozszerzania diecezji. Trojden, Litawor Trojden, Traidenis (zm. 1282) – wielki książę litewski w latach 1269-1282. BiografiaBył możnym litewskim należącym do dworu księcia Wojsiełka. Po śmierci syna Mendoga w 1267 r. sprzeciwił się przejęciu władzy na Litwie przez Szwarna. W 1268 r. stanął na czele opozycji antyksiążęcej. Wywołał wojnę domową, która zakończyła się dla niego zwycięstwem. W 1269 r. został wielkim księciem Litwy i do 1270 r. podporządkował sobie cały kraj. Od tego czasu prowadził wieloletnie wojny z sąsiadami, które miały charakter wypraw łupieżczych. Przeprowadził kilka kampanii wojennych na Rusi, Mazowszu i w Prusach. Tatarzy (nazwa własna: Tatarlar / Татарлар) - grupa ludów tureckich wschodniej Europy i centralnej Azji. Nazwa Tatar pochodzi prawdopodobnie od słowa Tartar - mitologicznego piekła. Ludziom w napadniętej Europie Wschodniej (XIII wiek) stepowi wojownicy wydawali się przybyszami z piekieł. Nazwa się przyjęła i od słowa Tartarzy (przybysze z piekieł) powstała obecna nazwa Tatarzy.
Siemowit (Ziemowit) II (ur. 1283, zm. 19 lutego 1345) – książę warszawski i liwski w latach 1310-1313, od 1313 r. w wyniku nowego podziału objął rządy w księstwie rawskim z Sochaczewem, Zakroczymiem, Gostyninem, Ciechanowem i Wizną, w latach 1336-1340 był regentem w Płocku. Trojden był wybitnym dowódcą. W 1270 r. pokonał w bitwie pod Karusami zakon kawalerów mieczowych, w 1275 r. nad Niemnem zatrzymał najazd Tatarów, w 1279 r. rozgromił ponownie armię zakonu kawalewrów mieczowych w bitwie pod Kiernowem. W polityce wewnętrznej Litwy przyczynił się do ostatecznego porzucenia chrześcijaństwa i powrotu do pogaństwa. Był inicjatorem planu zjednoczenia wszystkich Bałtów przeciwko niemieckim zakonom rycerskim. Jego władzę zwierzchnią uznali: Jaćwingowie, Żmudzini i Prusowie walczący z zakonem krzyżackim. Żmudzini (żmu. Žemaitē, lit. Žemaičiai) – posługująca się językiem żmudzkim bałtycka grupa etniczna, zamieszkująca głównie litewską Żmudź.
Jaćwingowie lub Jaćwięgowie – wymarły w XVI wieku lud bałtycki, blisko spokrewniony z Prusami i Litwinami (czasem uważany za jedno z plemion pruskich), zamieszkujący Jaćwież (Sudowię). Posługiwali się językiem jaćwińskim (jaćwieskim) lub dialektem języka pruskiego. Zapoczątkował politykę zbliżenia Litwy z ziemiami polskimi. Córka Trojdena, Gaudemunda Zofia została żoną księcia mazowieckiego Bolesława II. Jego wnukami byli Trojden I i Siemowit II. Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Szwarno, Szwarn, Swarno, Swarn, Swamir, (ukr.: Шварно, lit.: Švarnas, Švarn, Svarnas, Shvarno) (ur. 1230 – zm. 1269/1270), książę halicki, chełmski (od 1264), wielki książę litewski (1264-1267 – wspólnie z Wojsiełkiem, 1267-1268/1269 - samodzielnie). Rusią Halicko-Wołyńskiej rządził ze swej stolicy i rezydencji w Chełmie.
Mendog, Mindowe (lit. Mindaugas, biał. Mindoŭh/Міндоўг, ur. ok. 1203, zm. 12 sierpnia 1263) – wielki książę (1235-1253), a od 1253 roku do śmierci król Litwy.
Trojden I (ur. między 1284 a 1286, zm. 13 marca 1341) – książę czerski od 1310, od 1313 dodatkowo w Warszawie i Liwie, w latach 1336-1340 regent w Płocku.
Bałtowie – indoeuropejska grupa ludnościowa, zamieszkująca obszar Europy Środkowej, głównie południowo-wschodnie wybrzeża Morza Bałtyckiego i posługująca się językami bałtyckimi.
Bolesław II mazowiecki (płocki) (ur. po 1251, zm. 20 kwietnia 1313) – książę mazowiecki od 1262, do 1275 współrządy z bratem, od 1275 w wyniku podziału książę płocki, od 1294 w całości Mazowsza, w latach 1288-1289 w Sandomierzu, w 1310 wydzielił synom dzielnice w Warszawie i Czersku.
Lista władców Litwy obejmuje imiona i lata panowania potwierdzonych przez źródła pisane monarchów litewskich. Osobny rozdział zawiera wykaz legendarnych książąt litewskich, których imiona zostały odnotowane przez XVI-wiecznych kronikarzy litewskich, a których historyczność nie został potwierdzona naukowo.
Wielkie Księstwo Litewskie (WKL, lit. Lietuvos Didžioji Kunigaikštystė, białorus. Вялікае Княства Літоўскае/Wialikaje Kniastwa Litoŭskaje, ukr. Велике Князівство Литовське/Wełyke Kniaziwstwo Łytowśke, ros. Великое Княжество Литовское/Wielikoje Kniażestwo Litowskoje, rus. Великое князство Литовское, Руское, Жомойтское и иных, łac. Magnus Ducatus Lituaniae) – państwo obejmujące ziemie (od morza do morza, od Bałtyku po Morze Czarne) dzisiejszej Litwy, Białorusi, północno-wschodniej Polski i większej części Ukrainy, zachodnich kresów Rosji od XIII w. do 1795. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |