Trude Dybendahl - Polski Serwis Naukowy

Trude Dybendahl-Hartz z d. Dybendahl (ur. 8 stycznia 1966 r. w Oslo) - norweska biegaczka narciarska, trzykrotna medalistka olimpijska i sześciokrotna medalistka mistrzostw świata.

Kariera

Igrzyska olimpijskie w Calgary w 1988 r. były jej olimpijskim debiutem. Wraz z Marit Wold, Anne Jahren i Marianne Dahlmo wywalczyła tam srebrny medal w sztafecie 4x5 km. Na igrzyskach olimpijskich w Albertville w swoim najlepszym starcie indywidualnym, na 15 km techniką klasyczną, zajęła 8 miejsce. Na tych samych igrzyskach Norweżki z Dybendahl w składzie obroniły tytuł wicemistrzyń olimpijskich w sztafecie. Na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer wspólnie z Inger Helene Nybråten, Elin Nilsen i Anitą Moen zdobyła srebrny medal w sztafecie. Dla Dybendahl był to już trzeci z rzędu srebrny medal w tej konkurencji. Na tych samych igrzyskach osiągnęła także swój najlepszy indywidualny wynik olimpijski w historii zajmując czwarte miejsce w biegu na 30 km techniką klasyczną. Startowała także na igrzyskach olimpijskich w Nagano, ale bez sukcesów. Jej najlepszym wynikiem było tam 6 miejsce w biegu na 15 km stylem klasycznym.

Elin Nilsen (ur. 12 sierpnia 1968 w Mo i Rana) - była norweska biegaczka narciarska, 3-krotna medalistka olimpijska i 5-krotna medalistka mistrzostw świata. Jej najlepszym wynikiem indywidualnym na igrzyskach olimpijskich jest 4 miejsce w biegu na 30 km w Albertville i Nagano. Na mistrzostwach świata indywidualnie najlepiej wypadła w biegu na 15 km podczas MŚ w Ramsau gdzie zajęła 4 miejsce. Jej najlepszym sezonem w Pucharze Świata był sezon 1991/1992, kiedy to zajęła 5 miejsce w klasyfikacji generalnej.

Sezon 1990/1991 Pucharu Świata w biegach narciarskich rozpoczął się 8 grudnia 1990 w austriackim Tauplitzalm. Ostatnie zawody z tego cyklu rozegrano 16 marca 1991 w norweskim Oslo.

W 1989 r. zadebiutowała na mistrzostwach świata biorąc udział w mistrzostwach w Lahti, gdzie dwukrotnie zajęła 12 miejsce: w biegach na 10 i 15 km techniką klasyczną. Mistrzostwa świata w Val di Fiemme były najlepszymi w jej karierze, zdobyła tam bowiem trzy medale, po jednym z każdego koloru. Złoto wywalczyła w biegu na 5 km techniką klasyczną, a srebro na dystansie 15 km stylem klasycznym, gdzie uległa jedynie reprezentantce ZSRR Jelenie Välbe. Zdobyła także brązowy medal w sztafecie razem z Solveig Pedersen, Inger Helene Nybråten i Elin Nilsen. Kolejne dwa brązowe medale zdobyła podczas mistrzostw świata w Falun w 1993 r. Pierwsze zajęła trzecie miejsce w biegu na 5 km stylem klasycznym, a następnie wspólnie z koleżankami zajęła trzecie miejsce w sztafecie. Z mistrzostw świata w Thunder Bay wróciła bez medalu. W swoich najlepszym starcie, na 15 km stylem klasycznym zajęła 9 miejsce. Mistrzostwa świata w Trondheim były ostatnimi w jej karierze. Razem z Marit Mikkelsplass, Inger Helene Nybråten i Elin Nilsen zdobyła srebrny medal w sztafecie. Indywidualnie jej najlepszym wynikiem było 9 miejsce w biegu na 5 km techniką klasyczną.

Sezon 1987/1988 Pucharu Świata w biegach narciarskich rozpoczął się 12 grudnia 1987 we francuskim La Clusaz. Ostatnie zawody z tego cyklu rozegrano 27 marca 1988 w fińskim Rovaniemi.

Sezon 1996/1997 Pucharu Świata w biegach narciarskich rozpoczął się 23 listopada 1996 w szwedzkim mieście Kiruna. Ostatnie zawody z tego cyklu rozegrano 16 marca 1997 w norweskim Oslo.

Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnęła w sezonie 1989/1990, kiedy to zajęła 3 miejsce w klasyfikacji generalnej. Łącznie 18 razy stawała na podium, w tym 7 razy zwyciężała.

Jej mężem jest Ebbe Hartz - były duński biegacz narciarski.