Truszkowscy - Polski Serwis Naukowy

Szlachta łomżyńska pochodząca ze wsi Truszki w ziemi ciechanowskiej. Truszkowscy dziedzice dóbr Truszki w pow. łomżyńskim, Truszki-Patory, Truszki-Kucze i Truszki-Zalesie w pow. kolneńskim, Domaniew i Domaniewek w pow. zgierskim. Pierwsza wzmianka pochodzi z roku 1421 występuje w aktach ziemiańskich łomżyńskich Paweł de Truszki z Truszek k. Ciechanowa. Otrzymał nadanie w powiecie łomżyńskim od ks. mazowieckiego Janusza I. W "Metryce Koronnej" z roku 1546 przy wywodach szlachectwa występują Truszkowski Jakub, Jan, Marcin, Paweł i Wojciech z Koszewa h. Bończa.

Królestwo Polskie (potocznie Królestwo Kongresowe, Kongresówka; ros. Царство Польское, Carstwo Polskoje) – istniejące w latach 1815-1916 państwo na terytorium polskim, pozostające w unii personalnej z Imperium Rosyjskim, z własną konstytucją, sejmem, wojskiem, monetą i polskim językiem urzędowym oraz cesarzem rosyjskim jako koronowanym królem Polski i ustanowionym przez niego namiestnikiem.

Mazowsze (łac. Mazovia) – kraina historyczna położona w środkowym biegu Wisły oraz dorzeczu jej dopływów w centralnej oraz północno-wschodniej Polsce. Historyczną Stolicą Mazowsza jest Płock, który jest także najstarszym miastem tego regionu – prawa miejskie – 1237.

Truszkowscy byli elektorami królów polskich (mieli prawo ich wybierania):

Elektorzy, którzy głosowali na Augusta II: Szymon, Józef (ziemia ciechanowska), Jan, Paweł (ziemia nurska), Jan, Wojciech (ziemia łomżyńska),

Elektorzy, którzy głosowali na Jana III Sobieskiego: Stanisław (ziemia wiska),

Elektorzy, którzy głosowali na Stanisława Augusta Poniatowskiego: Marcin (ziemia nurska).

Wśród kawalerów Orderu św. Stanisława występuje Michał Truszkowski, radca tytularny (1822 r.). Rodzina wylegitymowała sie ze szlachectwa w Królestwie Polskim w roku 1840 oraz na terytorium Galicji w zaborze austriackim w 1880 r.

August II Mocny (niem. August II der Starke ur. 12 maja 1670 w Dreźnie (wg kalendarza juliańskiego), zm. 1 lutego 1733 w Warszawie) – król Polski i wielki książę litewski w latach 1697-1706 i 1709-1733, elektor Saksonii 1694-1733 jako Fryderyk August I (Friedrich August I.). Pierwszy władca dynastii saskiej Wettynów. Jego przydomek jest zazwyczaj wiązany z jego nieprzeciętną siłą.

Order Świętego Stanisława Biskupa Męczennika – historyczny polski order ustanowiony 7 maja 1765 r. przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Odznaczenie było nadawane w: Rzeczpospolitej Obojga Narodów, Księstwie Warszawskim, Królestwie Polskim. Od 1831 r. włączone zostało do znaków zaszczytnych Cesarstwa Rosyjskiego. Po 1918 r. nie restytuowane przez władze II Rzeczpospolitej.

Ród reprezentowany jest w Związku Szlachty Polskiej.

O herbie "Bończa"

Opis: W polu błękitnym jednorożec srebrny, wspięty w prawo. W klejnocie nad hełmem w koronie pół takiego samego jednorożca. Herb według legendy został przyniesiony do Polski z Włoch w 988 r. przez Klemensa. Klemens Mierzba, który jako biskup wrocławski umarł 1027 r. i przez brata jego Bonifacego Mierzba, który obdarzony przez króla Mieczysław I dobrami, założyć miał na Mazowszu wieś Bończa od imienia swego Bonifacego. Inni twierdzą, że właściwie z rodzinnego nazwiska włoskiego Mierzbów Bontempo Bounas skrócone Bończa powstało. W źródłach występuje od końca XIV wieku.

Szlachta (z niem. Geschlecht - ród) – wyższa warstwa społeczna, wywodząca się ze stanu rycerskiego w społeczeństwie feudalnym. Szlachta posiadała zespół przywilejów społecznych, z których najbardziej podstawowym był przywilej posiadania ziemi. Przynależność do szlachty łączyła się z obowiązkiem służby wojskowej.

Jan III Sobieski herbu Janina (ur. 17 sierpnia 1629 w Olesku, zm. 17 czerwca 1696 w Wilanowie) – król Polski i wielki książę litewski od 1674, hetman wielki koronny od 1668, hetman polny koronny od 1666, marszałek wielki koronny od 1665, chorąży wielki koronny od 1656.

Bibliografia

Herbarz Polski, Kasper Niesiecki, Lipsk 1842,Tom IX, str. 122

Herbarz Polski Od Średniowiecza Do XX Wieku Tadeusz Gajl, Gdańsk 2007, ISBN 978-83-60597-10-1