|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 29 listopada - 2 grudnia 2011 r. we Frascati, Włochy, odbędzie się wydarzenie pt. "Obserwacja Ziemi w ramach badań interakcji ocean-atmosfera".
Badania Powierzchni Oceanu i Dolnej Atmosfery (SOLAS) to zakrojona na szeroką skalę międzynarodowa inicjatywa, która ma z... W dniach 29 listopada - 2 grudnia 2011 r. we Frascati, Włochy, odbędzie się wydarzenie pt. "Obserwacja Ziemi w ramach badań interakcji ocean-atmosfera".
Interakcje fizyczne i biogeochemiczne między powierzchnią oceanu a warstwą graniczną atmosfery obejmują kilka kluczowych ... Dnia 17 lutego 2011 r. finansowany ze środków unijnych zespół fizyków z Polski ogłosił zakończenie kluczowego etapu prac nad skonstruowaniem jednego z najprecyzyjniejszych zegarów na świecie. Ostatni z trzech najważniejszych ... Pierwszymi najprostszymi formami życia nie były bakterie lub wirusy, ale związki organiczne - aminokwasy lub ich zespoły - twierdzi prof. Maciej Pawlikowski z Pracowni Biomineralogii Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska AGH w Krakowie. Jego zdaniem, d... W Laboratorium CERN w Genewie trwają ostatnie przygotowania do ekstremalnych zderzeń protonów rozpędzanych w Wielkim Zderzaczu Hadronów LHC. Jeśli wszystko przebiegnie zgodnie z planem, to jutro tuż po godzinie dziewiątej rano można się spodziewać pierwsz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Trzęsienie ziemi na Jawie - maj 2006 Czy wiesz że...? Czas miejscowy (czas słoneczny) – dobowa rachuba czasu, która związana jest z lokalnym południkiem miejsca obserwacji, wzdłuż którego na całej jego długości jest ten sam czas. Obliczamy go na podstawie górowania Słońca na danym południku. Jako średnią dobę słoneczną określa się średni czas między kolejnymi górowaniami Słońca. Czas ten dzieli się na 24 godziny. Co jeden ° stopień długości geograficznej MCS (miejscowy czas słoneczny) zmienia się o 4 minuty. Daje to możliwość obliczenia czasu miejscowego w danym miejscu, jeżeli znamy długość geograficzną i lokalny czas słoneczny w innym miejscu. Tsunami (jap. 津波 – tsunami – fala portowa (tsu – port, nami – fala)) – fala oceaniczna wywołana podwodnym trzęsieniem ziemi, wybuchem wulkanu bądź osuwiskiem ziemi (lub dzieleniem się lodowców), rzadko w wyniku upadku meteorytu. 
 Trzęsienie ziemi na Jawie o sile 6.3 stopni w skali Richtera miało miejsce 27 maja 2006 o godzinie 5:54 czasu lokalnego oraz dwa wstrząsy wtórne o sile 4,8 i 4,6 po 4 i po 6 godzinach od wstrząsu głównego w pobliżu miasta Yogyakarta na Jawie. Według oficjalnych źródeł zginęło 6234 osoby, ponad 44 000 zostało rannych a 600 tysięcy osób straciło dach nad głową. Epicentrum znajdowało się w Oceanie Indyjskim około 25 km na południe od Yogyakarty i około 440 kilometrów na wschód od stolicy Indonezji, Dżakarty. Trzęsienie ziemi, które dotknęło indonezyjską wyspę Jawa 17 lipca 2006 r. o godzinie 8:24 UTC (15:24 czasu lokalnego) miało siłę 7,7 w skali Richtera.
Trzęsienie ziemi – gwałtowne rozładowanie naprężeń, nagromadzonych w skorupie ziemskiej w wyniku przejściowego zablokowania ruchu warstw skalnych, poruszających się wzdłuż linii uskok Uwalniająca się przy tym energia w około 20% rozchodzi się w postaci fal sejsmicznych, z których część dociera na powierzchnię Ziemi w postaci niszczących fal powierzchniowych. Trzęsienie ziemi było spowodowane ruchami tektonicznymi i nie było bezpośrednio związane z obecną aktywnością wulkanu Merapi. Obszar zniszczeń rozciąga się na setki kilometrów kwadratowych rolniczej okolicy wokół zabytkowej Jogyakarty. Najbardziej ucierpiało miasto Bantul, gdzie zginęło co najmniej dwa tysiące ludzi oraz centrum tego regionu – Yogyakarta, gdzie tysiące budynków legło w gruzach. Mieszkańcy nadmorskiej części Jawy ewakuowali się do wnętrza wyspy w obawie przed tsunami. Epicentrum - miejsce na powierzchni skorupy ziemskiej położone w najbliższej odległości (prostopadle) nad ogniskiem trzęsienia ziemi (hipocentrum). Obszar położony wokół epicentrum, zwany obszarem epicentralnym jest miejscem największych zniszczeń.
Jawa – wyspa w , co oznacza, że jest ona najgęściej zaludnioną wyspą na świecie. Na obszarach nizinnych Jawy Centralnej na jeden km² przypada 2000 osób. Powierzchnia Jawy to 126,7 tys. km², co daje jej trzynaste miejsce na świecie i piąte w Indonezji. Indonezja leży w tzw. pierścieniu ognia, aktywnym sejsmicznie regionie w basenie Oceanu Spokojnego. Zobacz teżPrzypisy
Czy wiesz że...? beta Ocean Spokojny (Pacyfik), Ocean Wielki – największy, najgłębszy i najstarszy na świecie zbiornik wodny. Z powierzchnią równą 178,7 mln km² zajmuje jedną trzecią całej Ziemi. Największą rozciągłość południkową osiąga między Arktycznym Morzem Beringa a Morzem Rossa przy brzegach Antarktydy i wynosi ona aż 15500 km. Z kolei największą rozciągłość równoleżnikową osiąga między wybrzeżem Indonezji a Kolumbii i Peru i wynosi 19800 km czyli prawie połowę obwodu kuli ziemskiej i pięć razy więcej niż średnica Księżyca. Granicami oceanu są: Ameryki Północna i Południowa na wschodzie, Azja i Australia na zachodzie oraz lodu Arktyki i Antarktydy odpowiednio na północy i południu. Pojemność oceanu szacowana jest na 169,2 mln km³ co stanowi 46% ziemskich zasobów wód. Tradycyjnie dzieli się go wzdłuż równika na część północną i południową, ale wyjątkami są tutaj wyspy Gilberta i Galapagos w całości uznawane za Południowy Pacyfik. Na tym Oceanie znajduje się największa głębia Rów Mariański (głębokość: 10 911 m) oraz druga co do wielkości wyspa świata Nowa Gwinea. Średnia głębokość wynosi 4 280 m p.p.m.
Pacyficzny pierścień ognia – strefa częstych trzęsień ziemi i erupcji wulkanicznych, która otacza Ocean Spokojny. Obejmuje nieomal ciągły pas rowów oceanicznych oraz wulkanicznych łańcuchów górskich. Nazywany jest także okołopacyficznym pasem sejsmicznym. Ocenia się, że zdarza się tutaj około 81% większych trzęsień ziemi, występuje tam 90% wszystkich czynnych wulkanów.
Wyspa – każdy z trwałych fragmentów , jeziorach, stawach, morzach i oceanach. Mała wyspa, to wysepka. Za wyspy nie uznaje się ruchomych ławic piaszczystych, ani obszarów lądu zalewanych podczas przypływów.
Tektonika płyt (lub teoria wędrówki płyt tektonicznych, ang. plate tectonics; z gr. τέκτων tekton - "budujący") - dominująca współcześnie teoria tłumacząca wielkoskalowe ruchy ziemskiej litosfery, w szczególności przejawiające się w obserwowanym zjawisku dryfu kontynentalnego.
Yogyakarta (wg zasad ortografii indonezyjskiej sprzed ostatniej reformy języka: Jogyakarta) – miasto w Indonezji w środkowej części Jawy u podnóża wulkanu Merapi, zwane potocznie Yogya. Ośrodek administracyjny okręgu wydzielonego Yogyakarta.
Ocean Indyjski – trzeci pod względem wielkości zbiornik wodny na świecie, zajmujący około 20% powierzchni Wszechoceanu. Od północy ograniczony jest przez Azję, od zachodu przez Półwysep Arabski i Afrykę, od wschodu przez Półwysep Malajski, Wyspy Sundajskie oraz Australię, a od południa przez Antarktydę. Umownymi granicami są południki: 20° i 147° długości geograficznej wschodniej.
Wulkan (z . Terminu tego również używa się jako określenie form terenu powstałych wskutek działalności wulkanu, choć bardziej poprawne są takie terminy jak: góra wulkaniczna, stożek wulkaniczny, kopuła wulkaniczna czy wulkan tarczowy. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
