|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Ostatnie sześć miesięcy upłynęło pod znakiem dobrej passy polskich archeologów prowadzących badania w kraju i za granicą. Oprócz spektakularnych odkryć podsumowano kilka dużych, wieloletnich projektów badawczych. Do najistotniejszych wydarzeń polskiej archeolo... 13 marca w warszawskim Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN odbędzie się dwudzieste szóste Seminarium Pracowni Komet i Meteorów (PKiM). W spotkaniu mają wziąć udział nie tylko stali współpracownicy stowarzyszenia, ale także zupe... O czym decydują zjawiska elektromagnetyczne, jaki wpływ na nasze życie ma zjawisko bezwładności, jakie prawa zjawiska rządzą akustyką? Odpowiedzi na te pytania poznają uczestnicy zajęć "Osobliwości świata fizyki". XXVI edycja spotkań odbędzie się międz... Kolosalna, dwuipółmetrowa głowa Amenhotepa III z czerwonego granitu została odkryta w Luksorze.
Głowa slynnego faraona, dziadka Tutenhamona, jest uwieńczeniem posągu, którego części zostały juz odkopane parę lat temu. Wedlug Egypt... Wybuchające wulkany, zmieniające kolory "magicznie" płyny, wijące się węże faraona to kilka z eksperymentów, które będą mogli zobaczyć goście pikniku chemicznego, który odbędzie się 3 czerwca w Instytucie Chemii Fizycznej PAN w Warszawie. Z okazji Międzyn...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Trzeci Okres PrzejściowyCzy wiesz że...? Górny Egipt (egip. Ta Shemau) - kraina starożytnego Egiptu nazwana tak dla odróżnienia od Dolnego Egiptu. Za panowania faraonów zwana była ,,ziemią jęczmienia". Ramzes XI Chaemuaset II - faraon, władca starożytnego Egiptu z czasów XX dynastii, z okresu Nowego Państwa. Prawdopodobnie panował w latach 1103-1070 p.n.e. Był synem Ramzesa X. Nil () w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu. Płynie na obydwu półkulach; źródło znajduje się na 2°16′55.92″S, 29°19′52.32″E, a ujście na 31°N. Licząca prawie 3 mln km² powierzchnia dorzecza, na kontynencie afrykańskim ustępuje jedynie dorzeczu rzeki Kongo. Trzeci Okres Przejściowy – to epoka w historii Starożytnego Egiptu trwająca od śmierci faraona Ramzesa XI z XX dynastii w roku 1070 p.n.e. do koronacji faraona Psametycha I z XXVI dynastii w roku 664 p.n.e. Ogólny opisPo śmierci Ramzesa XI Smendes I przejął władzę w Dolnym Egipcie rządząc z miasta Tanis. Górny Egipt natomiast był kontrolowany przez arcykapłanów Amona w Tebach. W tym czasie mieszkający w zachodniej delcie Nilu Libijczycy zaczęli mieć coraz większą autonomię. Libijscy książęta przejęli władzę nad deltą za panowania Szeszonka I, który założył XXII dynastię. Szeszonk przejął kontrolę także na południem nadając członkom swojej rodziny ważne stanowiska kapłańskie. Władza libijska zaczęła słabnąć pod wpływem ich rywali w delcie z miasta Leontopolis i Kuszytów z Nubii, którzy rozpoczęli inwazję na na Egipt. Około roku 727 p.n.e. kuszycki król Pianchi dokonał inwazji zajmując Teby i ostatecznie deltę. Amon (egip. Imn - ukryty; również Amon-Ra/Re, Amoun, Amun, Amen; rzadziej Imen, Ammon, Hammon) - egipski bóg, sprawca niewidzialnego wiatru, urodzaju, płodności. Był uosobieniem niewidzialnych życiodajnych elementów natury: powietrza i wiatru. Powodował, że plony były obfite, zwierzęta się mnożyły, a kobiety rodziły dzieci. Wraz ze swoją małżonką Mut oraz synem Chonsu - bogiem-księżycem - stanowili w Karnaku tebańską triadę. Jego żeńskim odpowiednikiem była Amaunet. Natomiast jako Amon-Kematef wchodził w skład Ogdoady, której kult trwał w Hermopolis Magna. Grecy identyfikowali go ze swoim władcą bogów - Zeusem. Kult Zeusa Amona najpierw rozpowszechnił się w Grecji, a stąd jako Jupiter Amon dotarł do Rzymu.
Nowe Państwo - okres w dziejach starożytnego Egiptu, trwający od XVI do XI wieku p.n.e. Był to okres panowania XVIII, XIX i XX dynastii (lata 1570-1070 p.n.e.). Nowe Państwo poprzedzał Drugi Okres Przejściowy, po 1070 p.n.e. nastąpił Trzeci Okres Przejściowy. Nowe Państwo było okresem największego rozkwitu potęgi starożytnego Egiptu. W czasie Trzeciego Okresu Przejściowego prestiż Egiptu znacznie zmalał. Znacznie zmniejszyła się pozycja Egiptu w Asyrii i około roku 700 p.n.e. wojna między tymi państwami była nieunikniona. Między 671 a 667 r p.n.e. Asyryjczycy rozpoczęli atak na Egipt. Panowanie faraonów Taharki i jego następcy Tanutamona było wypełnione ciągłymi walkami z Asyrią. Ostatecznie Asyryjczycy spychają Kuszytów z powrotem do Nubii, zdobywają Memfis i rabują świątynie w Tebach. Epoka Późna - okres od około 656 - 525 p.n.e.; epoka w dziejach starożytnego Egiptu od XXVI dynastii do XXXI dynastii. Epokę rozpoczęło panowanie Necho I z XXVI dynastii, a zakończyły rządy Dariusza III Kodomana.
Termin ten pojawił się w XVI wieku p.n.e., gdy Egipt wkroczył w okres silnej ekspansji terytorialnej pod rządami XVIII dynastii. Po zjednoczeniu kraju przez Narmera egipski władca nosił tytuł nesut-biti – Ten-który-należy-do-pszczoły-i-trzciny, bowiem w tym okresie godłem Górnego Egiptu była pszczoła, a Dolnego – trzcina. Z biegiem czasu zaczęto używać tytułu Król Górnego i Dolnego Egiptu oraz Król Południa i Król Północy. Asyryjczycy nie podbijając Egiptu na stałe zostawili go pod władzą swoich wasali pochodzących z miasta Sais, którzy założyli XXVI dynastię. W roku 653 p.n.e. królowi Psametychowi I udało się za pomocą greckich najemników uniezależnić się od Asyrii tym samym rozpoczynając Okres Późny w historii Starożytnego Egiptu. Nubia - kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie. Zajmuje środkowy bieg Nilu pomiędzy Asuanem a Chartumem (między VI a I kataraktą). W starożytności zwana Kusz, zamieszkana była przez lud spokrewniony z Egipcjanami, który w połowie II tysiąclecia p.n.e. uległ wymieszaniu z napływającymi od południa plemionami.
Tanutamon - władca kuszycki rezydujący w Napacie, oraz faraon - władca starożytnego Egiptu z czasów końca Trzeciego Okresu Przejściowego, ostatni władca XXV dynastii kuszyckiej, rezydujący w Tebach. Był synem Szabataki i królowej Kalhat, następcą Taharki na tronie kuszyckim oraz tronie faraonów. Zobacz teżPrzypisy
Czy wiesz że...? beta Szeszonk I - faraon, władca starożytnego Egiptu, założyciel XXII dynastii libijskiej, z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Prawdopodobnie panował w latach 946-925 p.n.e. Był synem Nimlota i Tanetsepeh. Objął tron po śmierci swego poprzednika, Psusennesa II. W Starym Testamencie występował pod imieniem Sisak.
Na mapach: 30°57′53″N 30°46′06″E / 30.96472, 30.76833 Sais (egip. Zau, arab. Sa el-Hagar ) – miasto w starożytnym Egipcie, w zachodniej części Delty Nilu.
Linie czasu panowania władców starożytnego Egiptu od XXI do XXVI dynastii. Zadaniem ich jest zobrazowanie podziału władzy w Egipcie w czasie Trzeciego Okresu Przejściowego - okresu, w którym władzę na różnych terenach, sprawowało trzech, czterech, lub nawet pięciu władców, jednocześnie.
Smendes gr. - Nesbanebdżed egip. - władca starożytnego Egiptu, być może wezyr północy lub namiestnik Dolnego Egiptu, założyciel XXI dynastii, następca Ramzesa XI. Po śmierci Ramzesa XI przeniósł stolicę z Pi-Ramzes do Tanis.
Teby (egip. Uaset, gr. Θῆβαι - Thēbai, u Homera Stubramne) - starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem, ok. 600 km na południe od dzisiejszego Kairu.
XXII dynastia - dynastia władców starożytnego Egiptu, wywodzących się od wodzów plemion libijskich Maszuasz. Władcy rezydujący w Tanis, Bubastis oraz Tebach. Dynastia panowała w latach 946-722 p.n.e. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
