|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Unikalne zastosowanie termografii ciekłokrystalicznej do wczesnego wykrywania zmian chorobowych w kobiecych piersiach opracowali polscy naukowcy ze spółki Braster. Przy pomocy prostego testu kobiety będą mogły samodzielnie wykonywać badania kontrolne.Polski tester o... Konkurs na projekt znaku graficznego i plakietki pierwszego polskiego satelity naukowego BRITE-PL ogłosiło Centrum Badań Kosmicznych PAN. Prace konkursowe można składać do 28 lutego. Laureat ostanie zaproszony na wydarzenie medialne inaugurujące oficjalne rozpoczęci...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
TschCzy wiesz że...? Č – litera alfabetu łacińskiego z diakrytycznym znakiem háček. Jest to litera w alfabecie husyckim, służąca do zapisu głoski zapisywanej w języku polskim dwuznakiem "cz". Litera ta jest stosowana w pisowni wszystkich języków zachodniosłowiańskich z wyjątkiem polskiego i kaszubskiego oraz w pisowni tych języków południowosłowiańskich, które stosują alfabet łaciński. Włączono ją też do alfabetu białoruskiego w krótkim okresie, kiedy teksty białoruskie zapisywano łacinką. Cz (Cz, cz). Polski dwuznak składający się z liter C i Z. W języku polskim oznacza dźwięk spółgłoski zwarto-szczelinowej zadziąsłowej bezdźwięcznej oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [ʧ]. Tsch tsch
Tsch – tetragraf występujący w języku niemieckim i odpowiadający polskiemu "cz" a także czeskiemu i słowackiemu "č". W cyrylicy "tsch" zapisuje się za pomocą znaku "ч". Tzsch – pentagraf występujący w języku niemieckim i odpowiadający polskiemu "cz". Współcześnie nie używany. Zachował się jedynie w nazwach własnych jak np.: w nazwisku Friedrich Wilhelm Nietzsche albo w nazwie gminy Kötzschau w Saksonii-Anhalcie.
Zsch – tetragraf występujący w języku niemieckim i odpowiadający polskiemu "cz". Występuje wyłącznie na początku wyrazów. Współcześnie nieużywany. Zachował się jedynie w nazwach własnych jak np. w nazwach niemieckich gmin: Zschorlau, Zschepplin i Zschopau oraz rzeki Zschopau. Zobacz teżЧ, Чч (cze) – 25. litera podstawowej cyrylicy. Oryginalnie oznaczała spółgłoskę [ʧ] i tak też jest czytana współcześnie w większości języków. Jedynie w języku rosyjskim oznacza głoskę palatalną (miękką) [ʨ]. W języku ukraińskim w pozycji przed І, Ю, Я oznacza głoskę palatalizowaną [ʧʲ].
Język niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |