Tu-95 (ros. Ту-95) (w kryptonimie NATO "Bear") – radziecki strategiczny samolot bombowy dalekiego zasięgu. Napędzany przez śmigła przeciwbieżne. Opracowany w biurze konstrukcyjnym Tupolewa. W służbie od 1956. Obok Tu-160 stanowi podstawowe uzbrojenie rosyjskiego lotnictwa strategicznego. Morska wersja nosi oznaczenie Tu-142.

Historia

Prace nad turbośmigłowym Tu-95 rozpoczęły się na początku lat 50 XX w. kiedy okazało się, że silniki tłokowe osiągnęły kres swoich możliwości technicznych a nowe silniki odrzutowe nie są w pełni dopracowane. Prace nad samolotem rozpoczęły się 11 lipca 1951 a prototyp wykonał swój pierwszy lot 12 listopada 1952. Produkcję seryjną rozpoczęto w styczniu 1956. Wziął bezpośredni udział w zrzucie Car Bomby - największej jądrowej bomby lotniczej w historii.

Bombowce Tu-95 służące dzisiaj należą do wersji Tu-95MS6 (Bear H6, 32 egzemplarze) i Tu-95MS16 (Bear H16, 32 egzemplarze) i zostały wyprodukowane w latach 80 XX w. Pierwsza z tych wersji przenosi sześć pocisków Raduga Ch-55 (AS-15A) w komorze bombowej, a druga jest ponadto przystosowana do przenoszenia dalszych dziesięciu pocisków umieszczonych na zewnątrz kadłuba (lot z taką konfiguracją znacznie jednak pomniejsza zasięg samolotu). Ogółem 72 egzemplarze mogą przenieść 704 pociski, każdy z jedną głowicą jądrową, co stanowi obecnie (2007) około 20% rosyjskich strategicznych głowic jądrowych. W najbliższych latach wraz z wycofywaniem starszych systemów rakiet balistycznych ze służby odsetek ten będzie najprawdopodobniej wzrastać. Samolot ma pozostać w służbie co najmniej do 2015. Tak długą służbę zawdzięcza udanej i podatnej na modernizacje konstrukcji, jak również temu że wznowienie produkcji nowoczesnych bombowców Tu-160 byłoby zbyt drogie. Bombowce Tu-95 bazują obecnie na dwóch lotniskach: Engels (Obwód saratowski) i Ukrainka (Kraj Chabarowski).

Tu-95 eskortowany przez samoloty myśliwskie F-14 i F-15

Linki zewnętrzne