Typowy klub gejowski w popularnym celu turystyki LGBT - meksykańskiej Puerto Vallarcie.

Turystyka LGBT lub turystyka gejowska (ang. gay tourism) – jedna z niszowych odmian komercyjnej turystyki wypoczynkowej, ukierunkowana na rynek klientów z grupy LGBT – lesbijek, gejów, osób biseksualnych i transgenderycznych. Charakteryzuje się otwartością na orientację seksualną i tożsamość płciową klientów. Jej formy mogą być mniej lub bardziej dyskretne ze względu na osoby ukrywające na co dzień swoją odmienność seksualną lub w przypadku wyjazdów do rejonów znanych z przemocy wobec osób LGBT.

Formy i specyfika turystyki gejowskiej

Playa des Cavalle, gejowska plaża we wscho­dniej części przylądka Punta de ses Portes na Ibizie

Główną część turystyki LGBT stanowią podróże do miast i kurortów, które tworząc specjalną ofertę, chcą przyciągnąć do siebie turystów LGBT. W slangu branżowym używa się terminu "gaycation", oznaczającego rodzaj wakacji, które zawierają wyraźny aspekt kultury LGBT podczas podróży lub w miejscu przeznaczenia. Branża turystyki LGBT obejmuje biura podróży, gestorów hotelarskich i restauratorów, firmy przewozowe oraz przedsiębiorstwa zajmujące się ich promocją i reklamą. Ich działalność zbiega się z zapotrzebowaniem na tego typu produkty turystyczne, związanym ze zwiększoną widocznością osób LGBT w życiu społecznym, obserwowaną od lat 90. XX w. oraz wzrostem liczby osób LGBT wychowujących dzieci po 2000 roku.

Na pokładzie wycieczkowego statku "Nor­we­gian Dawn" linie Norwegian Cruise z po­wo­dze­niem organizują specjalne rejsy wakacyjne dla homoseksualnych rodziców z dziećmi, zabierając jednorazowo na pokład 1600 osób, w tym 600 dzieci

Wiele przedsiębiorstw w przemyśle turystycznym zdaje sobie sprawę ze znacznych pieniędzy (znanych również jako "różowy dolar" lub "różowy funt") generowanych przez ten specyficzny rynek i postawiło sobie za cel dostosowania się do życzeń społeczności LGBT poprzez udział w kampanii na rzecz turystyki gejowskiej. W tym rodzaju turystyki zaczynają się specjalizować biura podróży, hotele, kluby, sauny, a nawet gospodarstwa agroturystyczne. Na potrzeby gejowskich i lesbijskich turystów linie lotnicze organizują programy lojalnościowe, banki we współpracy z biurami podróży wydają specjalne karty kredytowe, a linie morskie organizują rejsy. Jak podaje raport "2000 Tourism Intelligence International", 10% międzynarodowych turystów stanowili geje i lesbijki, co stanowi liczbę ponad 70 mln tzw. "przybyć" na świecie. Przewiduje się tendencję wzrostową w tym segmencie rynku, w wyniku poprawiającej się społecznej akceptacji osób LGBT i zmiany postaw wobec mniejszości seksualnych. Wartość rynku gejowsko-lesbijskiego w 2007 roku oszacowano na 55 miliardów dolarów rocznego obrotu. Poza ofertami większych firm, turystyka LGBT obejmuje również inne tradycyjne formy turystyki, tj. sieci wzajemnej gościnności LGBT wśród osób, które oferują sobie nawzajem noclegi podczas podróży. Istnieją również grupy społeczne dla rezydentów, podróżników i emigrantów LGBT oraz ich przyjaciół na całym świecie.

Coraz liczniej zawierane małżeństwa i cywilne związki osób tej samej płci otworzyły nowy rodzaj usług, jakimi jest organizowanie uroczystości i podróży poślubnych dla LGBT. Na fotografii: gejowska ce­re­mo­nia na plaży w lipcu 2006 roku.

Turystyka LGBT jest popularna wśród podróżujących osób LGBT z kilku powodów:

Miejsca turystyki LGBT są często zlokalizowane w dużych miastach, co związane jest (choć nie wyłącznie) z istnieniem w nich dzielnic gejowskich – gay villages. Lokalne władze i działające tam biura turystyczne często aktywnie kreują opinię o swojej okolicy, jako o miejscu przyjaznym dla LGBT i ciekawym turystycznie, współpracując przy tym z organizacjami LGBT. Przykładem takiego miasta może być Manchester, którego władze lokalne zauważają opłacalność tego rodzaju współpracy oraz resort sportów zimowych Whistler w Kanadzie. Analitycy rynku turystycznego twierdzą, że istnienie rdzenia populacji przyjaznej gejom jest często głównym katalizatorem dla rozwoju "gay-friendly turystyki".

Turystyka gejowska może pokrywać się z jednoczesnym występowaniem specjalnych wydarzeń środowiskowych, tj. coroczne manifestacje Gay Pride, festiwale gejowskie, imprezy kulturalne LGBT, międzynarodowe przedsięwzięcia typu Europride, Gay Games, World Outgames, Eurogames albo konferencje krajowych i międzynarodowych organizacji gejowskich. Turystyka gejowska rozwija się wówczas lokalnie wyjątkowo pomyślnie, osiągając szczytowe natężenie.

Siłę nabywczą społeczności LGBT szacuje się na 600 miliardów dolarów rocznie, zgodnie z danymi podawanymi przez Wietck Combs. Podaje się, że każdy 1 dolar zainwestowany na rynku turystyki gejowskiej przyniósł 153 dolarów zysku na bezpośrednich wydatkach w sklepach, hotelach, restauracjach i atrakcjach turystycznych. Rok 2002 odnotowuje się przy tym jako datę historycznego wzrostu gospodarczego w branży turystyki LGBT. W rynek turystyki LGBT zaangażowały się m.in. takie miasta jak Filadelfia, Dallas i Fort Lauderdale.

W oficjalnych ulotkach turystycznych stolicy Norwegii można przeczytać: Oslo jest miastem gay-friendly, a środowiska gejów, lesbijek oraz biseksualistów to potwierdzają. Wymienia się przy tym szereg imprez gejowskich, lokali i orga­ni­za­cji. Opłacalność takiej promocji zauważyły rów­nież inne miasta jak Le Mans we Francji, Berlin czy Nova Iguaçu w Brazylii.

Izraelskie Ministerstwo Turystyki upatruje w działalności na rynku turystyki LGBT szansę na rozwój Tel Awiwu i podniesienie działalności gospodarczej restauracji, hoteli, atrakcji turystycznych i plaż miejskich w tym mieście. W celu zwiększenia obecności turystyki gejowskiej w Tel Awiwie, Gay and Lesbian Union ulokowała tam w 2009 roku Europride, największą coroczną paradę gejowską na świecie.