|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Niewłaściwa higiena jamy ustnej i choroby przyzębia mogą sprzyjać zawałom serca - sugerują niepublikowane jeszcze wyniki badań przeprowadzone przez specjalistów Świętokrzyskiego Centrum Kardiologii w Kielcach. Prof. Bożena Wożakowska-Kapłon po... Zaledwie ok. 40 mężczyzn wykonuje w Polsce zawód położnego. W tym sfeminizowanym zawodzie pracuje ok. 30 tys. osób. Choć dla wielu osób mężczyzna w tej roli to zaskoczenie, to - jak mówią położni i ich nauczyciele - liczy się nie płeć, ale wiedza i umiej... Niemal 90 proc. dorosłych Polaków nie miało zleconego badania tarczycy w ciągu ostatnich dwóch lat - wynika z badań przedstawionych na konferencji prasowej w Warszawie. Tymczasem, schorzenia i zaburzenia w pracy tarczycy dotyczą co najmniej jednej piątej nasz... Zaledwie 5 proc. Polaków poddało się w minionym roku badaniom diagnostycznym w zakresie chorób nerek - wynika z ostatnich badań TNS OBOP. To o wiele za mało - alarmowali lekarze podczas konferencji prasowej w Warszawie.
Tylko regularne badania moczu i krwi ... Niespaloną czaszkę dziecka znaleźli archeolodzy w grobie popielnicowym, przypisywanym przedstawicielowi kultury łużyckiej w Ciążeniu (pow. Słupca). "Odkrycia niespalonych czaszek w grobach kultury łużyckiej należą do rzadkości, a znaleziona przez nas czaszka dziecka,...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Twardziel - choroba To hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Kotrimoksazol (farm. Cotrimoxazolum ang. co-trimoxazole) – farmaceutyczna nazwa preparatu złożonego, zawierającego mieszaninę trimetoprimu z sulfametoksazolem w stosunku 1:5, o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Komórki Mikulicza – komórki histiocytarne charakterystyczne dla swoistej ziarniny występującej w twardzieli. Nazwa pochodzi od znanego polskiego chirurga J. Mikulicza-Radeckiego. Występują licznie zwłaszcza w starszych naciekach. We wczesnej fazie choroby w naciekach jest ich mało. Są to komórki duże i zawierają liczne wakuole przez co mają wygląd piankowaty (komórki piankowate). Jądro komórkowe, zwykle małe zlokalizowane jest na obwodzie komórki. Wewnątrz komórek znajdują się liczne pałeczki twardzieli (Klebsiella rhinoscleromatis). Komórki Mikulicza układają się zwykle w guzek, tworzący ziarniniaka. 
 Twardziel (łac. scleroma) – rodzaj przewlekłego, swoistego zapalenia wytwórczego górnych dróg oddechowych. Najczęściej dotyczy ona jamy nosowej także jamy ustnej, gardła, krtani, rzadko tchawicy i oskrzeli. Jest chorobą zaraźliwą. Obecnie występuje bardzo rzadko. Historia twardzieliDawniej twardziel uważano za rodzaj nowotworu zbliżony do mięsaka. Pierwsze dowody istnienia twardzieli pochodzą prawdopodobnie z terakotowych masek zakładanych na głowę używanych w cywilizacji Majów. Na niektórych twarzach masek znajdowano zmiany proliferacyjne w okolicy jamy nosowej sugerujące twardziel. Twardziel rozpoznawana była na terenach polskich już w 1840 roku przez L. Bierkowskiego, który nazwał ją długotrwałym rakiem nosa. Pierwszy opis twardzieli podał w 1870 roku Ferdinand von Hebra z pomocą Moritza Kaposiego. W 1877 Mikulicz określił twardziel jako proces zapalny a nie nowotworowy i opisał on zmiany histopatologiczne występujące w tej chorobie.. Początkowo łacińska (i angielska) nazwa choroby brzmiała rhinoscleroma. Jednak ze względu na publikacje w pierwszych 3 dekadach XX wieku mówiących o "poza nosowym" występowaniu twardzieli, II Światowy Kongres Otorynolaryngologiczny odbywający się w 1932 roku w Madrycie zdecydował o zmianie nazwy z rhinoscleroma na scleroma. Spowodowało to zamęt, gdyż inna choroba twardzina posiadała podobną nazwę: sclerodermia lub systemic sclerosis, stąd też obecnie w nomenklaturze prawidłowe są obie nazwy twardzieli. Języczek (łac. uvula) – wyrostek na tylnym brzegu podniebienia miękkiego. Języczek zazwyczaj zwisa ku dołowi, dotykając prawie nasady języka, ale w czasie połykania ustawia się poziomo ku tylnej ścianie gardła.
Małżowina nosowa dolna (łac. concha nasalis inferior) - parzysta kość czaszki, leżąca w części dolnej ściany bocznej jamy nosowej. Przyczepia się swoimi trzema wyrostkami do sąsiadujących kości: Etiologia i występowanieChoroba występuje obecnie bardzo rzadko. Dawniej występowała głównie endemicznie na terenach Europy środkowo-wschodniej (szczególnie: Węgry, Rumunia, Rosja) w tym na ziemiach polskich- głównie wschodnie województwa. Po II wojnie światowej większość obszaru występowania twardzieli znalazła się poza granicami Polski. Obserwowano jedynie zachorowania na terenie Podlasia i Lubelszczyzny. Wielu znanych polskich otolaryngologów wniosło duży wkład w badania nad patologią i kliniką twardzieli. Byli to między innymi Jan Szmurło, Antoni Dobrzański, Aleksander Baurowicz. Obecnie występuje głównie w krajach Bliskiego Wschodu, Afryce, Ameryce Środkowej i Południowej, Indiach oraz w południowo-wschodniej Azji. Opisywano także zachorowania w krajach basenu Morza Śródziemnego. W latach 2000-2004 w literaturze opisano jedynie 6 przypadków tej choroby na terenie Europy. Hiposmia – zmniejszona zdolność do wyczuwania zapachów. Powiązanym stanem jest anosmia, w którym węch jest zniesiony. Problemy z powonieniem mogą powodować alergie, polipy nosa, zakażenia wirusowe i uraz głowy. Hyposmia może być również bardzo wczesnym objawem choroby Parkinsona.
Neutrofile, granulocyty obojętnochłonne – komórki układu odpornościowego należące do granulocytów. Pełnią zasadniczą rolę w odpowiedzi odpornościowej przeciwko bakteriom, ale nie pozostają obojętne również względem innych patogenów. Ich znaczenie wynika głównie z faktu szybkiego reagowania na obce organizmowi substancje. Jest ono możliwe dzięki obecności odpowiednich receptorów na powierzchni komórki z jednej strony, z drugiej zaś dzięki możliwości wytwarzania wolnych rodników oraz użycia całej gamy białek o właściwościach bakteriobójczych i bakteriostatycznych. Twardziel jest chorobą wywoływaną przez Gram ujemną bakterię pałeczkę twardzieli (pałeczka Frischa) (łac. Klebsiella rhinoscleromatis). Opisana została ona przez A von. Frischa w 1882 roku. Występuje nieco częściej u kobiet niż u mężczyzn, głównie wśród ludności wiejskiej między 15. a 35. rokiem życia. Czynnikami sprzyjającymi zakażeniu pałeczką twardzieli są: złe warunki socjoekonomiczne, niedożywienie, brak higieny. Zakażenie następuje głównie na skutek długotrwałego przebywania z chorym. Krtań (łac. larynx) – część układu oddechowego umieszczona między C4 a C6 (czwartym kręgiem szyjnym a szóstym kręgiem szyjnym). U dzieci jest ona położona na ogół 1-2 kręgi wyżej. Rozpoczyna się wejściem do krtani. Krtań łączy gardło z tchawicą, jest także narzędziem służącym do wydawania dźwięków.
Jama ustna (łac. cavum oris) - początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego. Na jamę ustną składa się przedsionek jamy ustnej i jama ustna właściwa, które oddzielone od siebie są łukami zębowymi żuchwy i szczęki. Przedsionek jamy ustnej ograniczony jest od przodu częścią śluzową wargi górnej i dolnej, od tyłu łukami zębowymi oraz wyrostkami zębodołowymi pokrytymi dziąsłami, od góry i od dołu zachyłkami błony śluzowej, od której odchodzi wędzidełko górne i dolne. Jama ustna właściwa ograniczona jest od przodu i bocznie łukami zębowymi oraz wyrostkami zębodołowymi pokrytymi dziąsłami, od góry przez podniebienie (w początkowym odcinku podniebienie twarde - kostne, w tylnym odcinku przez podniebienie miękkie), od tyłu przez wały: podniebienno-językowe i podniebienno-gardłowe (łac. plica palatoglossus et plica palatopharungeus), od dołu zaś przez przeponę jamy ustnej (łac. diaphragma cavum oris), na której spoczywa język (grec.) glossus (łac.) lingua). czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Tchawica (łac. trachea) – narząd układu oddechowego, sprężysta cewa, stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc. Rozpoczyna się na wysokości kręgu szyjnego C6-C7, kończy zaś na wysokości kręgu piersiowego Th4-Th5. U swego dolnego końca, tchawica dzieli się na oskrzela główne prawe i lewe (łac. bronchus principalis dexter et sinister), pod kątem otwartym ku dołowi. Miejsce tego podziału tworzy rozdwojenie tchawicy (bifurcatio tracheae). W tym miejscu znajduje się także ostroga tchawicy (carina tracheae) rozdzielająca powietrze do płuc.
Twardzina, sklerodermia (łac. scleroderma) – rzadka, przewlekła choroba charakteryzującą się stwardnieniem skóry i tkanek w wyniku nadmiernego gromadzenia kolagenu. Choroba ta jest spowodowana występowaniem przeciwciał przeciw topoizomerazie oraz centromerom (w CREST).
Nozdrza tylne (łac. choanae)- to tylna część jamy nosowej łącząca ją z częścią nosową gardła. Są to parzyste twory, kształtu czworobocznego podzielone przez tylną część przegrody nosa. Nazwa łacińska choanae, jest zlatynizowaną formą greckiego "choanē", co oznacza lejek. Powietrze z jamy nosowej trafia właśnie przez nozdrza tylne do gardła a dalej do krtani i do dolnych dróg oddechowych. Nozdrza tylne są dostępne badaniu klinicznemu. W rynoskopii tylnej lusterko wkładane przez laryngologa przez jamę ustną uwidacznia tylną część jamy nosowej i nozdrza tylne. Niekiedy mogą być niewykształcone (atrezja nozdrzy tylnych).
Rifampicyna, ryfampicyna (INN: rifampicin, skrót: RMP, ATC J04 AB02) – półsyntetyczny antybiotyk ansamycynowy o działaniu bakteriobójczym, stosowany w leczeniu zakażeń wrażliwymi drobnoustrojami, w tym: prątkiem gruźlicy i prątkiem trądu.
Nowotwór (łac. neoplasma, skrót npl – z greckiego neoplasia) – grupa chorób, w których komórki organizmu dzielą się w sposób niekontrolowany przez organizm, a nowo powstałe komórki nowotworowe nie różnicują się w typowe komórki tkanki. Utrata kontroli nad podziałami jest związana z mutacjami genów kodujących białka uczestniczące w cyklu komórkowym: protoonkogenami i antyonkogenami. Mutacje te powodują, że komórka wcale lub niewłaściwie reaguje na sygnały z organizmu. Powstanie nowotworu złośliwego wymaga kilku mutacji, stąd długi, ale najczęściej bezobjawowy okres rozwoju choroby. U osób z rodzinną skłonnością do nowotworów część tych mutacji jest dziedziczona.
Obrazowanie magnetyczno-rezonansowe (ang. MRI, magnetic resonance imaging) to nieinwazyjna metoda uzyskiwania obrazów wnętrza obiektów. Ma zastosowanie w medycynie, gdzie jest jedną z podstawowych technik diagnostyki obrazowej (tomografii) oraz w badaniach naukowych przeprowadzanych in vivo na zwierzętach.
Trąbka słuchowa, przewód Eustachiusza (łac. tuba auditiva s. tuba Eustachii) - kanał długości 3-4 cm występujący u niektórych kręgowców łączący jamę bębenkową ucha środkowego z częścią górną gardła, służący do wyrównywania ciśnień po obu stronach błony bębenkowej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
