Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Białowieski Park Narodowy będzie większy
Lepszej ochronie puszczy ma służyć Białowieski Program Rozwoju (BPR). Ministerstwo Środowiska planuje pozyskać 75 mln zł na poszerzenie Białowieskiego Parku Narodowego o ok. 12 tys. hektrów. Organizacje ekologiczne oceniają ten plan jako ni...
 
Białowieski Park Narodowy chce wysłać żubry do Czech
6 żubrów chce jeszcze w grudniu wysłać do hodowli w Czechach Białowieski Park Narodowy - poinformował dyrektor tego parku Zdzisław Szkiruć. Żubry mają trafić w Czechach do dwóch pokazowych hodowli zamkniętych w miejscowościach Mimon i Prachatice, któr...
 
Wiek diamentów
W Australii Zachodniej odkryto diamenty sprzed czterech miliardów lat. Dzięki Temu odkryciu poszerzy się wiedza współczesnej nauki na temat wczesnego kształtowania się skorupy ziemskiej. Diamenty z tak odległej...
 
Bieszczadzki Park Narodowy wyemitował bon miejski "Tuzin rysi"
Bieszczadzki Park Narodowy rozpoczął w czwartek sprzedaż bonu miejskiego, który ma promować jego florę i faunę. Bon "Tuzin rysi" można nabywać m.in. w siedzibie BPN w Ustrzykach Dolnych.Jest to już kolejny bon z serii "Flora i Fauna Bieszczadzkieg...
 
Babyboom: najlepszy wiek na pierwsze dziecko zdaniem kobiet
W latach 90. średni wiek, w którym kobiety rodziły pierwsze dziecko wynosił 20-24 lata. Ostatnie dane GUS (Rocznika Demograficznego 2009 GUS) pokazują, że najwięcej urodzeń w 2008 r. było wśród kobiet w wieku 25-29 lat - 151 894 żywe urodzenia. Znacznie więce...

Reklama:


Tykocin

To hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3]

Czy wiesz że...?
Powiat białostocki - powiat ziemski w Polsce (województwo podlaskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Białystok. Powiat białostocki zajmuje obszar 2 984,64 km², co czyni go największym w Polsce powiatem ziemskim.

Polska pod zaborami – zestawienie obejmuje historię ziem Rzeczypospolitej Obojga Narodów w okresie od III rozbioru I Rzeczypospolitej w 1795 r. do powstania II Rzeczypospolitej w 1918 r.

Tykocin (łac. Tykocien, heb. Tiktin, Tyktin, Tuktin, Tikoczin, Tykoczyn) – miasto w woj. podlaskim, w powiecie białostockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Tykocin, położone w Kotlinie Biebrzańskiej nad Narwią, na zachód od Białegostoku. Tykocin to miasto, gdzie przebywali wielokrotnie w dawnych czasach królowie oraz książęta polscy. Duża liczba zabytków a przede wszystkim zachowany oryginalny układ przestrzenny miasta, z widoczną do dzisiaj granicą części żydowskiej, z oryginalną synagogą (muzeum) powoduje, że miasto jest coraz częściej odwiedzane przez turystów z kraju i zagranicy.

Barbara Radziwiłłówna (ur. 6 grudnia 1520 lub 1523 w Wilnie, zm. 8 maja 1551 w Krakowie), druga żona Zygmunta Augusta, królowa polska, wielka księżna litewska.
Królestwo Prus (niem. Königreich Preußen) – oficjalny tytuł państwa prusko-brandenburskiego po roku 1701 wraz z pozostałymi domenami dynastii Hohenzollernów w latach 1701-1918, od 1871 roku wchodzące w skład Cesarstwa Niemieckiego.

Do 1950 roku miasto było siedzibą gminy Stelmachowo. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. białostockiego. Według danych z 31 grudnia 2004 miasto miało 1905 mieszkańców. Tykocin posiada połączenia drogowe z Knyszynem, Białymstokiem i Sokołami.

Historia

Początki Tykocina wiążą się z grodem mazowieckim, który znajdował się w odległości ok. 3 km na południe od obecnej lokalizacji, który zachowany jest w formie szczątkowej w pobliżu wsi Sierki i nazywany potocznie Zamczyskiem. W okresie od XI do XIV w. mazowiecki gród rzędu kasztelańskiego z podgrodziem. Według badań historyków Tykocin powstał w miejscu przeprawy przez rzekę Narew dla skrócenia szlaku handlowego prowadzącego z Moskwy i Wilna w kierunku Poznania i Krakowa. Rozwinął się z osady podgrodowej na pograniczu Mazowsza i Wielkiego Księstwa Litewskiego, na fali kolonizacji polskiej z Mazowsza oraz wskutek rozwoju wymiany handlowej w XIV w. między Polską i Wielkim Księstwem Litewskim

Stefan Czarniecki herbu Łodzia (ur. ok. 1599 w Czarncy, zm. 16 lutego 1665 w Sokołówce) – polski dowódca wojskowy, oboźny wielki koronny i kasztelan kijowski od 1652, starosta kowelski od 1655, regimentarz od 1656, wojewoda ruski od 1657, starosta tykociński od 1659, wojewoda kijowski od 1664, hetman polny koronny w 1665. Właściciel dóbr tykocińskich nadanych mu za zasługi na rzecz ojczyzny. Najbardziej znany z prowadzenia wojny partyzanckiej przeciw wojskom Karola X Gustawa w czasie potopu szwedzkiego, choć miał też poważny wkład w pacyfikację powstania Chmielnickiego i w trakcie wojny polsko-rosyjskiej 1654–1667.
Prawo chełmińskie niem. Kulmer Recht, łac. Jus Culmense vetus – odmiana prawa magdeburskiego powstała około 1233 w Chełmnie i Toruniu, używana głównie na Pomorzu, Prusach, Mazowszu, Warmii i Podlasiu. Na skutek zarządzenia Kazimierza Jagiellończyka od 1476 obowiązywało wszystkich mieszkańców Prus Królewskich (także szlachtę). Najstarsze dokumenty to Kulmer Handfeste Hermanna von Salza z 1232 i Alte Kulm z XIV wieku. Nigdy nie uzgodniono oficjalnej kodyfikacji. W praktyce stosowano głównie wydane drukiem projekty kodyfikacji z lat 1566, 1580 oraz 1594.

Prawa miejskie w 1425 r. nadała Tykocinowi książę mazowiecki Janusz I Starszy w oparciu o prawo chełmińskie. Pierwszym wójtem został Piotr z Gumowa. Po powtórnym przejściu Tykocina pod władztwo litewskie stał się on centrum rozległych dóbr i podlaską siedzibą możnego rodu litewskiego Gasztołdów. Po bezpotomnej śmierci ostatniego z rodu – Stanisława Gasztołda, dobra nie przeszły na wdowę Barbarę Gasztołdową z Radziwiłłów według prawa koronnego, a na podstawie prawa litewskiego na króla Zygmunta Starego za sprawą możnowładcy litewskiego Jana Hlebowicza konkurującego z rodem Radziwiłłów o władzę w Wielkim Księstwie Litewskim.

Wielka Synagoga w Tykociniesynagoga znajdująca się w Tykocinie przy ulicy Koziej 2, w sąsiedztwie Małego Rynku. Jest obecnie drugą co do wielkości i jedna z najstarszych synagog w Polsce.
Kotlina Biebrzańska (843.32) – mezoregion fizycznogeograficzny, pradolina rzeki Biebrzy; obniżenie w północno-wschodniej Polsce o długości około 130 km, szerokości maksymalnej do 35 km, powierzchni około 2 600 km². Składa się z 3 oddzielonych obniżeniami części: Kotliny Biebrzy Górnej, Środkowej i Dolnej.

Tykocin w ostatnim okresie życia Zygmunta Augusta stał się centrum i siedzibą podlaskich dóbr królewskich. W tykocińskiej twierdzy został umieszczony arsenał Rzeczypospolitej, skarbiec (spoczywały tu między innymi słynne arrasy niesłusznie w całości zwane wawelskimi) oraz słynna biblioteka. Po wygaśnięciu dynastii Jagiellonów w 1572 r. Tykocin, obok Knyszyna i Wasilkowa stał się królewszczyzną (starostwem i leśnictwem), pozostając nią do 1661 r., kiedy to wraz z całym starostwem otrzymał go na dziedziczną własność uchwałą sejmową Sejmu Warszawskiego za zasługi dla Rzeczypospolitej Stefan Czarniecki.

Mała Synagoga w Tykocinie, zwana również Domem Talmudycznym - synagoga znajdująca się w Tykocinie przy ulicy Koziej 2, w sąsiedztwie Małego Rynku i Wielkiej Synagogi.
Bogusław Radziwiłł herbu Trąby (ur. 3 maja 1620 w Gdańsku, zm. 31 grudnia 1669 pod Królewcem) – książę Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, wielokrotny poseł na Sejm Rzeczypospolitej, starosta barski, koniuszy wielki litewski od 1646, chorąży wielki litewski od 1638, feldmarszałek szwedzki, generalny namiestnik Prus Książęcych w latach 1657-1669.

Czarniecki odbudował zniszczony w czasie Potopu szwedzkiego zamek i umieścił w nim swój osobisty skarbiec, gromadząc w nim znaczne dobra, które uczyniły jego córki jednymi z najlepszych partii w Rzeczypospolitej. Poprzez mariaże córek hetmana, Tykocin wraz ze starostwem stał się własnością Gryfitów Branickich. Braniccy utworzyli w miejscu starostwa hrabstwo tykocińskie, a Tykocin – centrum dóbr podlaskich. Po pożarze i zniszczeniach wojny domowej o sukcesję między Sasem a Stanisławem Leszczyńskim w XVIII w. Tykocin został gruntownie przebudowany w stylu barokowym.

Województwo białostockie w latach 1946-1975 obejmowało obszar obecnego województwa podlaskiego oraz fragment warmińsko-mazurskiego. Powierzchnia województwa wynosiła do 1950 r. 23 201 km², później zmniejszona została do 23 153 km². Ludność białostockiego wyniosła: w 1946 r. ok. 941 000, a w 1970 ok. 1 176 000 mieszkańców.
Droga krajowa nr 8 (DK8) – droga krajowa o długości 721,484 km prowadząca od przejścia granicznego do Czech w Kudowie-Zdroju do przejścia granicznego na Litwę w Budzisku. Stanowi polski odcinek międzynarodowej trasy E67. Przebiega przez obszar pięciu województw: podlaskiego, mazowieckiego, łódzkiego, wielkopolskiego, dolnośląskiego. Jest najdłuższą drogą krajową w Polsce.

W czasie zaborów Tykocin znalazł się początkowo pod władzą Prus. W tym okresie Izabela Branicka sprzedała dobra podlaskie rządowi pruskiemu pozostawiając sobie dobra rodowe Gryfitów Branickich w Małopolsce. Pochowana jednak została w Białymstoku. Prusacy zabudowali część rynku przy bożnicy, jednak nie skończyli przebudowy miasta, gdyż po traktacie w Tylży Tykocin i okolice przeszły pod władztwo Rosji.

III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 19331945 – oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).
Biebrzański Park Narodowy – jeden z 23 parków narodowych Polski, utworzony w 1993. Największy park w Polsce o powierzchni 59 223 ha, położony na terenach Kotliny Biebrzańskiej w województwie podlaskim. Siedziba Parku znajduje się w Osowcu-Twierdzy, gmina Goniądz.

W roku 1807 Tykocin znalazł się w granicach Księstwa Warszawskiego, zaś w 1815 r. – w granicach Królestwa Polskiego, gdzie pozostawał do roku 1918.

Po II wojnie światowej z powodu zniszczeń utracił prawa miejskie, które odzyskał w roku 1993.

W Tykocinie i okolicach mieszkali Zygmunt Bujnowski oraz Włodzimierz Puchalski, bywała tu Agnieszka Osiecka, zaś filmy tworzyli Jacek Bromski i Michał Kwieciński

Kalendarium

Herb Tykocina na powitalnym słupie wjazdowym
Zrekonstruowany zamek w Tykocinie
  • 5 kwietnia 1424 – zajęcie Tykocina przez księcia mazowieckiego Janusza, mianowanie Piotra z Gumowa wójtem Tykocina,
  • 28 czerwca 1425 – nadanie praw miejskich chełmińskich przez księcia mazowieckiego Janusza,
  • 1425 – Tykocin został oderwany od Księstwa Mazowieckiego i wszedł w skład Księstwa Litewskiego,
  • 31 grudnia 1425 – ponowne nadanie tytułu Wójta Tykocina dla Piotra z Gumowa, nadanie praw miejskich magdeburskich,
  • 13 lutego 1433 – Tykocin oraz przyległe ziemie nadane Janowi Gasztołdowi, Piotr z Gumowa utrzymany na stanowisku wójta,
  • 1458 – po śmierci Jana Gasztołda Tykocin odziedziczył jego syn, Marcin,
  • 1483 – śmierć Marcina Gasztołda, Tykocin przeszedł dziedzicznie na syna Olbrachta Gasztołda,
  • 1522 – pierwsze wzmianki o osadnictwie żydowskim w mieście; sprowadzenie 10 rodzin żydowskich na wniosek wojewody wileńskiego i trockiego Olbrachta Gasztołda dla rozwoju handlu i rzemiosła w okolicy. Gasztołd oddał gminie żydowskiej pogorzelisko po zamku Gasztołdów 10 marca 1522 r. na siedlisko gminy.
  • 1542 – Bezpotomnie zmarł Stanisław Gasztołd (syn Olbrachta), a Tykocin i okoliczne dobra przejmuje na własność król Zygmunt August poślubiając Barbarę Radziwiłłównę, wdowę po Gasztołdzie,
  • 1550 – początek rozbudowy zamku królewskiego ze skarbcem i biblioteką,
  • 1572 – nadanie tytułu starosty Tykocińskiego dla Łukasza Górnickiego, sekretarza Zygmunta Augusta,
  • 1576 – nadanie przywilejów dla miasta Tykocin przez Stefana Batorego,
  • 1569 – włączenie Tykocina i okolicznych ziem do Królestwa Polskiego,
  • 1633 – nadanie przywilejów dla miasta Tykocin przez Władysława IV
  • 1642 – wzniesienie przez gminę żydowską murowanej synagogi w miejsce poprzedniej, drewnianej,
  • 1655 – w oblężonym przez wojska konfederacji tyszowieckiej Tykocinie zmarł hetman wielki litewski Janusz Radziwiłł
  • 1656 – Tykocin wraz z okolicznymi ziemiami powrócił do Królestwa Polskiego,
  • 1659 – nadanie Tykocina i całego starostwa hetmanowi Stefanowi Czarnieckiemu przez króla Jana Kazimierza za zasługi w wojnie ze Szwedami,
  • 1661 – Tykocin i dobra tykocińskie zostały zapisane konstytucją sejmową na dziedziczną własność Stefanowi Czarnieckiemu
  • 1705 – król August II ustanowił w Tykocinie Order Orła Białego, najstarszy i najważniejszy order polski
  • 1734 – Tykocin został najechany przez zwolenników Stanisława Leszczyńskiego i poważnie zniszczony. Spalono Zamek w Tykocinie, zniszczono i obrabowano kościoły. prawdopodobnie wówczas spalono ratusz wraz z archiwum.
  • od 1795 – pod zaborem pruskim
  • od 1807 – w Księstwie Warszawskim
  • od 1815 – w Królestwie Polskim
  • 19391941 – okupacja sowiecka
  • 19411944 – okupacja niemiecka, zagłada Żydów, którzy przed wojną stanowili połowę mieszkańców
  • 1950 – utrata praw miejskich
  • 1993 – odzyskanie praw miejskich
  • Zdarzenia związane Tykocinem na przestrzeni wieków

  • Bitwa pod Tykocinem (1656)
  • Starostwo tykocińskie

    Król Zygmunt II August stworzył starostwo i leśnictwo tykocińskie po przejęciu w 1542 roku dóbr tykocińskich wskutek bezpotomnej śmierci Stanisława Gasztołda.

    Prawo magdeburskie (prawo niemieckie; łac. Ius municipale magdeburgense, niem. Magdeburger Recht) – prawo miejskie wzorowane na prawie miasta Magdeburga.
    Janusz I Starszy (warszawski) (ur. ok. 1346, zm. 8 grudnia 1429) – od 1373/1374 r. książę warszawski, od 1381 r. w wyniku podziału książę na Warszawie, Nurze, Łomży, Liwie, Ciechanowie, Wyszogrodzie i Zakroczymiu, lennik Polski, od 1391 na Podlasiu (dożywotnio).
    Pomnik hetmana Stefana Czarnieckiego na tykocińskim rynku

    Starostowie tykocińscy

  • Grzegorz Chodkiewicz – starosta tykociński od 1544 roku
  • Jan Radziwiłł (krajczy litewski) - starosta tykociński 1543 -1550 (Teka Kom. Hist. OL PAN, 2009, 155–168)
  • Hiob Bretfus – starosta tykociński w 1566 roku
  • Jan Szymkowicz – starosta tykociński w 1568 roku
  • Łukasz Górnicki – starosta tykociński od 1571 roku
  • Jan Zamoyski – 1594-1603(?)
  • Tomasz Zamoyski – 1603-1642 (?)
  • Krzysztof Wiesiołowski – starosta tykociński do 1637 roku
  • Mikołaj Ostroróg – starosta tykociński od 1645
  • Albrycht Wessel – starosta tykociński(?)
  • Wacław Leszczyński – starosta tykociński (?) (Indeks osobowy. Teki Glinki)
  • Wojciech Wessel – starosta tykociński w 1648 roku
  • Burmistrzowie tykocińscy

  • Stanisław Rudkowski - burmistrz tykociński w 1710 roku (na przełomie 1717 -1718)
  • Łukasz Kalinowski - burmistrz tykociński w 1711 roku, 1712 ?, 1713 roku
  • Jan Rogalewski - burmistrz tykociński w 1717 roku, w 1724, 1725
  • Mateusz Ostrowski - burmistrz tykociński w 1726 roku
  • Łukasz Kalinowski - burmistrz tykociński w 1729 roku, 1730, 1731, 1732 roku
  • Stanisław Sokólski - burmistrz tykociński w 1733 roku, 1734 ?, 1735 ?, 1738, 1741, 1742, 1743, 1751 roku
  • Wojciech Kalinowski - burmistrz tykociński w 1738 roku, 1739, 1740, 1753 roku
  • Mikołaj Roszkowski - burmistrz tykociński w 1744 roku, 1745, 1746, 1747, 1748, w 1749 roku
  • Jakub Kalinowski - burmistrz tykociński w 1750 roku, 1752, 1756, 1757, 1758, 1759 roku
  • Antoni Kalinowski - burmistrz tykociński w 1754 roku, 1755, 1773, 1774 roku
  • Józef Milechowicz - burmistrz tykociński w 1760 roku, 24 lutego 1763 roku zatwierdzony ponownie na burmistrza, 1775, 1776, 1777 roku
  • Jakub Milechowicz - burmistrz tykociński w 1762 roku
  • Maciej Milechowicz - burmistrz tykociński w 1788 roku, 1789, 1790 roku
  • Prezydenci Miasta

  • Jan Moroziewicz - prezydent miasta w 1791 roku, 1792, 1793, 1794 roku
  • Ignacy Antonowicz - prezydent miasta w 1795 roku, 1796, 1797, 1798 roku
  • Hrabstwo tykocińskie (ekonomia tykocińska)

  • Stefan Czarniecki – od 1659 roku.
  • Jan Klemens Branicki – od 1665 roku. Córka Stefana Czarnieckiego – Aleksandra Katarzyna wniosła starostwo tykocińskie oraz Białystok w wianie.
  • Historia osadnictwa żydowskiego w Tykocinie

    Pierwsi osadnicy żydowscy osiedli na tych ziemiach w 1522 roku. Było to dziesięć rodzin żydowskich z Grodna, sprowadzonych na zaproszenie Olbrachta Gasztolta na te ziemie w celu ożywienia handlu. W 1576 roku z ręki Stefana Batorego otrzymali oni prawo osadnictwa potwierdzone w roku 1633 przez Władysława IV. W 1800 roku mieszkańcy pochodzenia żydowskiego stanowili ok. 70% ludności miasta. Tuż przed II wojną światową udział ludności żydowskiej w liczącej 5000 osób populacji miasta wynosił 50%.

    Jan Radziwiłł herbu Trąby ( ur. 1516, zm. 27 września 1551 ), syn Jana - marszałka ziemskiego litewskiego, brat Mikołaja Radziwiłła zwanego Czarnym. Był krajczym wielkim litewskim od 1544. Nie miał dzieci.
    Królestwo Polskie (potocznie Królestwo Kongresowe, Kongresówka; ros. Царство Польское, Carstwo Polskoje) – istniejące w latach 1815-1916 państwo na terytorium polskim, pozostające w unii personalnej z Imperium Rosyjskim, z własną konstytucją, sejmem, wojskiem, monetą i polskim językiem urzędowym oraz cesarzem rosyjskim jako koronowanym królem Polski i ustanowionym przez niego namiestnikiem.

    Mieściła się tutaj druga co do wielkości (po krakowskiej) gmina żydowska w Polsce.

    Poniższy tekst pochodzi z wydanego w 1883 roku Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich:

    W lecie 1941 roku ludność żydowska licząca około 1400 osób została wymordowana w lasach w pobliżu wsi Łopuchowo.

    Atrakcje turystyczne miasta i okolicy

    Budynek Synagogi Wielkiej
    Ulica Złota z widokiem na kościół Św. Trójcy
    Plac i kościół parafialny pw. Świętej Trójcy
    Pomnik Orła Białego (z 1982 r.)

    W Tykocinie znajduje się ponad 100 obiektów zabytkowych. Najstarszy zespół urbanistyczny historycznego Podlasia z zachowanym układem charakterystycznym dla miasteczka żydowskiego. Jeden z największych przedwojennych ośrodków kultury żydowskiej w Polsce.

    Księstwo Warszawskie (fr. Duché de Varsovie) – istniało w latach 1807-1815, formalnie niepodległe, jednak w rzeczywistości podporządkowane napoleońskiej Francji, było namiastką państwa polskiego. Władcą suwerennym księstwa był król Królestwa Saksonii, które wchodziło w skład Związku Reńskiego, będącego protektoratem pierwszego Cesarstwa Francuskiego.
    Janusz Radziwiłł (młodszy) herbu Trąby (ur.12 grudnia 1612, w Popieli, zm. 31 grudnia 1655, w Tykocinie) – hetman wielki litewski od 1654, wojewoda wileński od 1653, starosta generalny żmudzki i hetman polny litewski od 1646, podkomorzy wielki litewski od 1633, starosta kamieniecki, kazimierski, sejwejski.

    Zabytki

  • Kościół Świętej Trójcy w Tykocinie – barokowy kościół oraz zespół klasztorny pomisjonarski fundacji J. K. Branickiego (17421749)
  • Duży Rynek – rozległy rynek z okresu lokacji miasta, przekształcony w po pożarze w 1656 roku w kompozycję barokową o trapezowatym kształcie, otoczony zabytkową, bogato zdobioną, niską zabudową sięgającą XVIII wieku; kramnice
  • Barokowa Wielka Synagoga z 1642 r. – Muzeum Kultury Żydowskiej
  • Dom talmudycznyMuzeum Kultury Żydowskiej oraz Restauracja z Kuchnią Żydowską
  • Mały Rynek, niegdyś centrum dzielnicy żydowskiej, umiejscowiony w pobliżu synagogi z fragmentami arkadowego muru z bramami
  • Dawny szpital z 1755 roku w południowo-wschodnim narożniku rynku
  • Alumnat wojskowy, pierwszy w Polsce dom żołnierzy-weteranów, z lat 16341638, obecnie dom wycieczkowy
  • Zespół Klasztorny Bernardynów, wzniesiony w latach 17711790 z inicjatywy Jana Klemensa Branickiego
  • Zamek w Tykocinie króla Zygmunta II Augusta
  • Cmentarz Żydowski
  • Dworek Administratora w Tykocinie, murowany dworek wzniesiony w połowie XVIII w. z inicjatywy Jana Klemensa Branickiego
  • Grób zbiorowy Żydów tykocińskich
  • Pomniki i tablice

  • pomnik Stefana Czarnieckiego z 1763 roku – szacowany na drugi po Kolumnie Zygmunta najstarszy pomnik świecki w Polsce, dzieło rzeźbiarza francuskiego Pierre de Coudray, wzniesiony z inicjatywy Jana Klemensa Branickiego, prawnuka Stefana Czarnieckiego, wykonana z piaskowca szydłowieckiego rzeźba dwumetrowej wysokości, umieszczona na cokole, przedstawia hetmana w stroju szlacheckim, ze złotą buławą w podniesionej ręce. Na cokole widnieją łacińskie inskrypcje z tekstem przywileju nadania starostwa tykocińskiego Stefanowi Czarnieckiemu. Usytuowany na środku placu postument został wyeksponowany w 1994 roku w wyniku działania trąby powietrznej, która wyrwała i połamała otaczające go drzewa.
  • pomnik Orła Białego – wzniesiony w 1982 roku z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Tykocińskiej, z funduszy społecznych, na pamiątkę ustanowienia Orderu Orła Białego w 1705 roku, które miało miejsce w Tykocinie. Pomnik autorstwa rzeźbiarza Jerzego Grygorczuka nawiązuje do wcześniejszego postumentu drewnianego, wzniesionego w tym miejscu w roku 1919 na pamiątkę odzyskania niepodległości. Rzeźba odlana w brązie, umieszczona na wysokim, prostopadłościennym cokole przedstawia orła w koronie, zrywającego się do lotu.
  • tablica upamiętniająca Marka Zamenhofa, urodzonego w Tykocinie ojca twórcy międzynarodowego języka EsperantoLudwika Zamenhofa.
  • Inne obiekty i miejsca

  • drewniany wiatrak koźlak z 1887 roku, jeden z licznych na tych ziemiach wiatraków pozostawionych przez Holendrów
  • rezydencja ekonomiczna
  • stanowisko archeologiczne zwane Szwedzkimi Wałami
  • rzeka Narew, Bagna Tykocińskie w dolinie Narwi, liczne gniazda bocianie, rezerwat leśny Szelągówka na wydmach
  • wieś Morusy na północ od Tykocina
  • DwórPentowo z licznymi bocianimi gniazdami, wieżą do obserwacji bocianów oraz zabytkowym drewnianym dworkiem rodziny Toczyłowskich,
  • wieś Kiermusy z rekonstrukcją karczmy, dworu staropolskiego oraz staropolskiego bazaru
  • Galeria Tykocin i Herbaciarnia – stworzona na wzór Herbaciarni „U Dziwisza” w Kazimierzu Dolnym nad Wisłą
  • Rejestr zabytków KOBiDZ

    Według rejestru zabytków Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków na listę zabytków wpisane są następujące obiekty:

    Holendrzy - naród germański zamieszkujący głównie Holandię (około 13 mln), a także USA (ok. 5 mln osób pochodzenia holenderskiego), Kanadę (około 900 tys.) oraz Niemcy i holenderskie posiadłości na Morzu Karaibskim. W Południowej Afryce mieszka około 5 milionów Afrykanerów, którzy są w dużej mierze potomkami holenderskich osadników.
    Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.
  • teren części miasta, XVXVIII (nr rej.: 71 (77) z 12.12.1956),
  • zespół klasztorny bernardynów, obecnie dom księży emerytów:
  • kaplica pw. św. Elżbiety, 17711790 (nr rej.: 216 z 21.10.1966),
  • klasztor, 17711790 (nr rej.: 118 (124) z 10.05.1958),
  • dzwonnica-brama z ogrodzeniem, pocz. XIX wieku (nr rej.: 119 (125) z 10.05.1958),
  • zabudowania gospodarcze (nr rej.: 218 z 22.10.1966):
  • dom mieszkalny, ok. XVIII w.,
  • stodoła z XIX wieku;
  • d. ogród i dziedziniec, 2 poł. XVIIIXIX (nr rej.: 566 z 30.12.1986);
  • Dawny klasztor misjonarzy w Tykocinie
    Zabytkowe zabudowania w pobliżu dawnego Małego Rynku
  • zespół klasztorny misjonarzy:
  • kościół, obecnie par. pw. Świętej Trójcy, 17411750 (nr rej.: 114 (120) z 30.04.1958),
  • dawny klasztor i seminarium, obecnie plebania, 17411750 (nr rej.: 115 (121) z 5.05.1958),
  • spichlerz, ul. 11 Listopada, II poł. XVIII w. (nr rej.: 116 (122) z 5.05.1958),
  • brama, ul. 11 Listopada, II poł. XVIII w. (nr rej.: 117 (123) z 5.05.1958);
  • synagoga „duża”, obecnie muzeum, ul. Kozia 2, 1642 r., XVIII/XIX, po 1957, nr rej.: 81 (87) z 24.01.1957,
  • synagoga „mała”, obecnie muzeum, ul. Kozia 2, IV ćw. XVIII w., po 1970, nr rej.: 172 (34) z 14.03.1962,
  • alumnat, ul. Poświętna 1, 16331645, poł. XVIII w. (nr rej.: 28 (34) z 16.02.1953),
  • cmentarz żydowski, ul. Holendry, 1522 r. (nr rej.: A-106 z 29.12.1984),
  • ruiny zamku i pozostałości fortyfikacji ziemnych, sprzed roku 1469 (nr rej.: AK.180-175-8/37 z 02.1937, 2 z 20.02.1950 (brak decyzji)),
  • dom drewniany, pl. Czarnieckiego 2, XVIII/XIX w. (nr rej.: 338 z 25.09.1972),
  • dom drewniany, pl. Czarnieckiego 6, XVIII/XIX w. (nr rej.: 376 z 7.04.1976),
  • dom drewniany, pl. Czarnieckiego 10, XVIII/XIX w. (nr rej.: A-186 z 18.04.2008),
  • dom drewniany, pl. Czarnieckiego 12, XVIII w. (nr rej.: 706 z 30.12.1988),
  • dawny szpital, ul. Jordyka/11 Listopada, rok 1755 (nr rej.: 126 z 10.05.1958),
  • dom, ul. Kaczorowska 5/5a, 17981806 (nr rej.: 131 (137) z 20.11.1958),
  • dom, ul. Kaczorowska 7, pocz. XIX wieku (nr rej.: 134 (140) z 26.11.1958),
  • dom, ul. Kaczorowska 9-9a, XVIII w. (nr rej.: 80 (86) z 24.01.1957),
  • dom drewniany z ogrodem, ul. Klasztorna 2, II poł. XIX w. (nr rej.: 639 z 30.12.1986)
  • dom, ul. Kozia 1, pocz. XIX w. (nr rej.: 146 (152) z 18.12.1958),
  • dom, ul. 11 Listopada 4, I poł. XIX w. (nr rej.: 349 z 4.12.1974),
  • dom murowano-drewniany, ul. 11 Listopada 5, I poł. XIX w. (nr rej.: 348 z 4.12.1974),
  • dworek „rezydencja ekonomiczna”, ul. 11 Listopada 8, wiek XVIII (nr rej.: 121 (128) z 10.05.1958),
  • dom murowano-drewniany, ul. 11 Listopada 11, I poł. XIX w. (nr rej.: 350 z 4.12.1974),
  • poczta, ul. 11 Listopada 36, po 1815 roku (nr rej.: 788 z 11.08.1994),
  • dom, ul. Piłsudskiego 22, XVIII/XIX w. (nr rej.: 150 (156) z 18.12.1958),
  • dom, ul. Piłsudskiego 23, ok. XVIII w. (nr rej.: 132 (138) z 8.12.1958),
  • dom, ul. Piłsudskiego 25, 17981800 (nr rej.: 60 (66) z 13.07.1956),
  • dom, ul. Piłsudskiego 27, XVIII w. (nr rej.: 59 (65) z 13.07.1956),
  • dom, ul. Piłsudskiego 29, pocz. XIX w. (nr rej.: 147 (153) z 18.12.1958),
  • dom, ul. Piłsudskiego 31, I poł. XVIII/XIX w. (nr rej.: 148 (154) z 18.12.1958),
  • dom, ul. Piłsudskiego 33, pocz. XIX w. (nr rej.: 149 (155) z 18.12.1958),
  • dom, ul. Piłsudskiego 35, pocz. XIX w. (nr rej.: 138 (144) z 10.12.1958),
  • dom, ul. Złota 2, XVIII w. (nr rej.: 31 (37) z 25.02.1953),
  • dom, ul. Złota 3, XVIIIXIX w. (nr rej.: 345 z 13.08.1973),
  • wiatrak koźlak, ul. Klasztorna, rok 1887 (nr rej.: 480 z 24.01.1980),
  • pomnik Stefana Czarnieckiego, 1762 r. (nr rej.: 19 z 12.05.1959, 217 z 21.10.1966).
  • Kultura

    Tykociński Dom Kultury
    Most na rzece Narwi
    Dolina górnej Narwi

    Ze względów na bogatą historię, nienaruszoną przyrodę oraz ścisły związek kulturą żydowską, w mieście dominują wydarzenia związane z tymi tematami, a w szczególności jarmarki historyczne, rekonstrukcje wydarzeń historycznych, festyny i święta żydowskie, koncerty organowe.

    Rzeczpospolita Obojga Narodów (, właściwie Królestwo Polskie i Wielkie Księstwo Litewskie, od XVII wieku częściej znane jako Rzeczpospolita Polska) – państwo federacyjne złożone z Korony Królestwa Polskiego i Wielkiego Księstwa Litewskiego istniejące w latach 1569-1795 na mocy unii lubelskiej. Rozciągało się na większości terytorium dzisiejszej Polski, Litwy, Białorusi i Ukrainy, a częściowo także Łotwy, Estonii, Rosji, Mołdawii i Słowacji. W 1618 osiągnęło maksymalny zasięg terytorialny wynoszący ok. 990 tys. km². Liczba ludności wynosiła od 6,5 mln w 1569 do 14 mln w 1772. Panującym ustrojem była demokracja szlachecka, a głową państwa król elekcyjny.
    Mazowsze (łac. Mazovia) – kraina historyczna położona w środkowym biegu Wisły oraz dorzeczu jej dopływów w centralnej oraz północno-wschodniej Polsce. Historyczną Stolicą Mazowsza jest Płock, który jest także najstarszym miastem tego regionu – prawa miejskie1237.

    Najważniejsze wydarzenia cykliczne

  • Zdobycie Tykocina – rekonstrukcja bitwy o zamek i Tykocin w XVII w.
  • Międzynarodowy Festiwal Filmów Przyrodniczych im. Braci Wagów


  • czytaj dalej: [2], [3]




    Czy wiesz że...? beta

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).
    Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.
    Barok (z por. barroco – "perła o nieregularnym kształcie", lub z fr. baroque – "bogactwo ozdób") – główny kierunek w kulturze środkowo i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku. Barok obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej, a także filozofię i architekturę. U jego podstaw leżał sprzeciw wobec renesansowego klasycyzmu, głęboka religijność, mistycyzm i egzystencjalny niepokój.
    Mikołaj Ostroróg herbu Nałęcz (1593 - 1651), poseł sejmowy z województw ruskiego i bełskiego, marszałek sejmu koronacyjnego 1633, stolnik wielki koronny 1634, krajczy wielki koronny 1636, podczaszy wielki koronny 1638, starosta tykociński 1645 i buski 1646, jeden z trzech regimentarzy wojsk koronnych 1648-1649.
    Wisła (łac. i ang. Vistula, niem. Weichsel) – najdłuższa rzeka Polski, o długości 1047 km. Jest także najdłuższą rzeką w zlewisku Morza Bałtyckiego.
    August II Mocny (niem. August II der Starke ur. 12 maja 1670 w Dreźnie (wg kalendarza juliańskiego), zm. 1 lutego 1733 w Warszawie) – król Polski i wielki książę litewski w latach 1697-1706 i 1709-1733, elektor Saksonii 1694-1733 jako Fryderyk August I (Friedrich August I.). Pierwszy władca dynastii saskiej Wettynów. Jego przydomek jest zazwyczaj wiązany z jego nieprzeciętną siłą.
    Kościół pod wezwaniem Świętej Trójcy w Tykocinie oraz zespół klasztorny pomisjonarski został wzniesiony z fundacji Jana Klemensa Branickiego, w latach 1740 - 1750.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.