Pałac Kronenberga w Warszawie – siedziba tymczasowej Rady Stanu

Tymczasowa Rada Stanu w Królestwie Polskim (niem. Provisorische Staatsrat im Koenigreich Polen) – reprezentacja oraz pierwszy organ polskiej władzy w Królestwie Polskim aktu 5 listopada, ustanowiony przez niemieckie i austro-węgierskie władze okupacyjne. Tymczasowa Rada Stanu została utworzona na podstawie rozporządzeń generalnych gubernatorów warszawskiego i lubelskiego z 6 grudnia 1916 r. Utworzenie tego organu stanowiło rozpoczęcie realizacji obietnic zawartych w akcie 5 listopada.

Inauguracja tymczasowej Rady Stanu odbyła się 14 stycznia 1917 r. na Zamku Królewskim w Warszawie, gdzie generalni gubernatorowie warszawski i lubelski wręczyli członkom dekrety nominacyjne.

Skład

Inauguracyjne posiedzenie Tymczasowej Rady Stanu 14 stycznia 1917

Rada składała się z 25 członków, w tym 15 – powołanych przez niemieckie władze okupacyjne oraz 10 – powołanych przez władze austro-węgierskie. Skład tymczasowej Rady Stanu nie był reprezentatywny, ponieważ jej członkami byli jedynie przedstawiciele aktywistów. Wśród członków Rady było 7 ziemian, 3 przemysłowców, 2 księży, 2 chłopów oraz 11 pracowników umysłowych. W lipcu 1917 r., w wyniku dymisji niektórych członków oraz wykluczenia Władysława Studnickiego, w skład Rady wchodziło 16 osób.

Kompetencje

Kompetencje tymczasowej Rady Stanu zostały określone w § 7 rozporządzenia o tymczasowej Radzie Stanu w Królestwie Polskiem.

czytaj dalej: [2], [3]