Kongo – w górnym biegu Lualaba, rzeka w Afryce Równikowej, uchodzi do Oceanu Atlantyckiego. Płynie przez Demokratyczną Republikę Konga, Republikę Konga i Angolę. Druga, co do długości, rzeka w Afryce. Jej zlewnia pokrywa 12% kontynentu. Roczny odpływ – ok. 1260 km³.

Republika Środkowoafrykańska (franc. République centrafricaine) – państwo w środkowej Afryce, w dorzeczach rzek Konga i Szari, graniczące z Kamerunem, Czadem, Sudanem, Demokratyczną Republiką Konga i Kongiem.

Uele – rzeka w Demokratycznej Republice Konga. Powstaje z połączenia górskich potoków Nzoro i Kibali na północny zachód od Jeziora Alberta we wschodniej części kraju i płynie w kierunku zachodnim, gdzie po 1130 kilometrach osiąga granicę z Republiką Środkowoafrykańską i zlewa się tam z rzeką Mbomou, tworząc rzekę Ubangi. Najważniejsze miasta nad brzegiem Uele to Niangara i Bondo. Koryto rzeki poprzecinane jest progami i wodospadami, z których największy to Makwangu.

Demokratyczna Republika Konga (fr. République démocratique du Congo) – trzecie pod względem wielkości państwo Afryki, położone w jej środkowej części, w dorzeczu rzeki Kongo, u której ujścia posiada 37 km dostępu do Oceanu Atlantyckiego. Nazwa, oznaczająca myśliwy, pochodzi od ludu Bakongo. W okresie kolonialnym DR Konga występowała jako Wolne Państwo Kongo (do 1908) i Kongo Belgijskie (do 1960), a po uzyskaniu niepodległości w latach 1971-1997 jako Zair. Dla odróżnienia od sąsiadującej Republiki Konga (Kongo-Brazzaville), DR Konga występowała również jako Kongo-Léopoldville, a obecnie po zmianie nazwy stolicy, jako Kongo-Kinszasa.