|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Osoby chore na cukrzycę, u których pojawia się migotanie przedsionków (nieprawidłowy rytm serca) są bardziej zagrożone innymi problemami zdrowotnymi związanymi z sercem, a nawet zgonem - pokazują wyniki nowych badań. Wyniki badań ADVANCE[2], prowadzonych przez międ... Wyniki nowych badań przeprowadzonych przez międzynarodową grupę naukowców wykazały, że zażywanie ruchu zarówno w dni robocze, jak i w czasie wolnym od pracy może przyczyniać się do obniżenia ryzyka zawałów serca. Odkrycia różnią się od ustaleń poczynionych w r... Naukowcy z Niemiec, których prace są finansowane ze środków unijnych, odkryli, że elektrokardiogram (EKG) niespodziewanie dużej liczby osób między 35 a 54 rokiem życia wykazuje wzorzec wczesnej repolaryzacji (ERP). Osoby, u których występuje ERP, zwłaszcza mężczyźni, wydają si... Międzynarodowy zespół naukowców zidentyfikował 13 genów, które zwiększają ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej. Większość z tych genów nie była wcześniej kojarzona z chorobami serca, a ich odkrycie powinno pomóc opracować szereg nowych metod diagnozowania i ... Naukowcy z Instytutu Badawczego Scripps dokonali bezpośredniej przemiany dorosłych komórek skóry w pracujące komórki mięśnia sercowego. Udało się uniknąć etapu wytworzenia komórek macierzystych, co znacznie przyspieszyło i ułatwiło proces.
Badacze od dawna starali s...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Układ bodźcotwórczo-przewodzący sercaTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Depolaryzacja - zmniejszenie elektroujemnego potencjału elektrycznego błony komórkowej spowodowane napływem przez kanały jonowe w błonie komórkowej jonów sodu do cytoplazmy komórki (potencjał zmienia się średnio od -80 mV do +10 mV). Prowadzi ona do pobudzenia komórki nerwowej lub mięśniowej. Jeżeli wartość potencjału przekroczy wartość progową to dojdzie do przekazania informacji. Błona komórkowa, plazmolema, plazmolemma (cytolemma, plasmolemma) – półprzepuszczalna błona biologiczna oddzielająca wnętrze komórki od świata zewnętrznego. Jest ona złożona z dwóch warstw fosfolipidów oraz białek, z których niektóre są luźno związane z powierzchnią błony (białka peryferyjne), a inne przebijają błonę lub są w niej mocno osadzone białkowym lub niebiałkowym motywem (białka błonowe). 
 
1. węzeł zatokowo-przedsionkowy 2. węzeł przedsionkowo-komorowy 3. pęczek Hisa 4. lewa odnoga pęczka Hisa 5. wiązka tylna lewej odnogi 6. wiązka przednia lewej odnogi 7. lewa komora 8. przegroda międzykomorowa 9. prawa komora 10. prawa odnoga pęczka Hisa 
1. węzeł zatokowo-przedsionkowy 2. pęczek Bachmana 3. przedni szlak międzywęzłowy 4. środkowy szlak międzywęzłowy 5. tylni szlak międzywęzłowy 6. węzeł przedsionkowo-komorowy 7. pęczek Hisa 8. prawa odnoga pęczka Hisa 9. lewa odnoga pęczka Hisa 10. tylna wiązka lewej odnogi 11. przednia wiązka lewej odnogi 12. włókna Purkiniego Układ bodźcotwórczo-przewodzący (układ bodźco-przewodzący serca; układ bodźcowo-przewodzący) – określona grupa komórek serca, która ma zdolność do wytwarzania oraz rozprowadzania rytmicznych impulsów elektrycznych wywołujących skurcz serca. Zespół preekscytacji (ang. Pre-excitation syndrome) – wrodzony stan układu przewodzącego serca umożliwiający występowanie przedwczesnych depolaryzacji.
Zaburzenie rytmu serca, arytmia, dysrytmia, niemiarowość serca – stan, w którym skurcze mięśnia sercowego są nieregularne, a ich częstotliwość wychodzi poza bezpieczny zakres 60-100 uderzeń na minutę. Stan taki często stanowić może zagrożenie dla życia, chociaż nie jest to regułą. Automatyzm serca to termin stosowany w fizjologii, oznaczający zdolność serca do samoistnego i rytmicznego samopobudzania się. BudowaHistologiaKomórki te różnią się od pozostałych miocytów nie tylko pod względem czynnościowym ale także morfologicznym. Przede wszystkim nie mają poprzecznego prążkowania ale również zawierają więcej sarkoplazmy i są bogate w glikogen. Komórki węzła zatokowo-przedsionkowego, tzw. komórki P, są wrzecionowate, mniejsze od przeciętnych kardiomiocytów, o słabo kwasochłonnej cytoplazmie (stąd nazwa komórek P, od angielskiego pale, blady). Fizjologia (gr. φυσιολογία, od φύσις - natura + λόγος - nauka) – nauka o czynnościach życiowych organizmów. Bada ona prawa rządzące pracą narządów, komórek, tkanek
Neuron – rodzaj komórek występujących w układzie nerwowym. Najwięcej neuronów znajduje się w ośrodkowym układzie nerwowym. Neurony składają się z ciała komórki (perikarion albo soma) oraz wypustek cytoplazmatycznych: dendryty i akson, za pomocą których wytwarzają połączenia z innymi neuronami, bądź komórkami efektorowymi (wykonawczymi). Połączenie między komórkami nerwowymi zwane jest synapsą. AnatomiaKomórki te układają się w skupiska bezpośrednio pod wsierdziem (wg kolejności przechodzenia impulsu): Glikogen ( -(-C6H10O5-)-n ) - biopolimer - polisacharyd (wielocukier), którego cząsteczki zbudowane są z połączonych reszt glukozy. W organizmach zwierzęcych jest gromadzony w wątrobie, w mniejszym stężeniu występuje też w tkance mięśniowej. Włókna Purkiniego zwane też komórkami Purkiniego – tkanka odpowiedzialna za rozprowadzanie pobudzenia w ścianach komór serca. Układ włókien powstaje na skutek rozwidlenia się pęczka Hisa. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Węzeł zatokowo-przedsionkowy (łac. nodus sinuatrialis, ang. sinoatrial node), inaczej węzeł Keitha-Flacka – nadrzędny ośrodek układu bodźco-przewodzącego serca, znajdujący się w ścianie prawego przedsionka, pomiędzy ujściem żyły głównej górnej a grzebieniem granicznym (crista terminalis) pod nasierdziem. Węzeł zatokowy posiada wyspecjalizowane komórki posiadające zdolność do spontanicznych wyładowań, które rozpoczynają każdy cykl pracy serca.
Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie.
Elektroda - końcowy element niektórych układów lub urządzeń elektrycznych, przewodnik elektryczny wysyłający ładunek elektryczny lub przyjmujący go z otoczenia, albo kształtujący pole elektrostatyczne w swoim otoczeniu.
Noradrenalina (norepinefryna, nazwa systematyczna: 4-(2-amino-1-hydroksyetylo)benzeno-1,2-diol lub 3,4,β-trihydroksyfenyloetyloamina, ATC: C 01 CA 03) – hormon, neuroprzekaźnik wydzielany w części rdzeniowej nadnerczy, zwykle razem z adrenaliną w sytuacjach powodujących stres.
Węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł AV, węzeł Aschoffa-Tawary, węzeł Kocha (łac. nodus atrioventricularis) to część układu bodźcotwórczo-przewodzącego położona pomiędzy przedsionkami i komorami serca, która przewodzi normalne bodźce elektryczne z przedsionków do komór.
Skóra (łac. cutis, gr. derma) – największy narząd powłoki wspólnej (łac. integumentum commune) kręgowców o złożonej budowie i wielorakich funkcjach; powłoka właściwa.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
