Układ trenczyński - układ do którego rokowania ropoczęły się 24 sierpnia 1335 w Trenczynie na Słowacji i kontynuowane były 12 listopada 1335 w Wyszehradzie na Węgrzech. Zawarty został przez polskich pełnomocników króla Kazimierza Wielkiego, którymi byli: kasztelan Spytko z Melsztyna (którego należy utożsamiać ze Spycimirem (Spytkiem) Leliwitą), Zbigniew prepozyt krakowski, Piotr kasztelan sandomierski, Tomasz z Zajączkowa, Niemierza Mądrostka z królem Czech Janem Luksemburskim i jego synem Karolem przy obecności króla Węgier Karola Roberta. W układzie obie strony uzgodniły respektowanie zwierzchności Jana Luksemburskiego nad tymi księstwami ślaskimi które złożyły hołd lenny, oraz do księstwa wrocławskiego i głogowskiego.

Lennikami Jana Luksemburskiego zostali:

Pełnomocnicy Kazimierza Wielkiego zobowiązali się, że król Polski nie będzie domagał się zwrotu wymienionych księstw śląskich (nie wymieniono w układzie księstwa jaworskiego, świdnickiego, ziębickiego oraz księstwa biskupiego nyskiego). Oznaczało to de facto zrzeczenie się praw do Ślaska przez króla Polski.

W wyniku zawartego układu Jan Luksemburski zrezygnował z używania tytułu króla Polski. Uzyskał też obietnice wypłacenia 20 tysięcy kop groszy.

Układ ten został powierdzony kolejnym układem z 1339 roku. Natomiast w z poczatkiem lat 40. XIV wieku Kazimierz Wielki organizował szereg wypraw wojennych na ziemie Górnego Ślaska co doprowadziło do wojny polsko - czeskiej w latach 1345 - 1348 zakonczonej niepowodzeniem ze strony króla polskiego.

Należy jednak dodać, że istnieje pogląd, jakoby w trakcie negocjacji sprawa Ślaska nie była wcale poruszana .

Bibliografia

Przypisy