|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Nowe drzewo genealogiczne protea (nazwa polska nieustalona, powszechnie zwane sugarbushes) pokazuje, że nowe gatunki tych drzew pojawiają się trzy razy szybciej w gorących punktach bioróżnorodności Australii i Południowej Afryki niż w pozostałych częściach świata.
Wyniki badań,... Pod hasłem "Gdzie jest matematyka?" rozpocznie się 26 listopada w Ośrodku Szkoleniowo-Wypoczynkowym w Soczewce koło Płocka trzydniowa konferencja zorganizowana przez Stowarzyszenie na rzecz Edukacji Matematycznej, Instytut Matematyki Un... Najdokładniejszy jak dotąd pomiar elektronu wykonany został przez zespół europejskich naukowców, a wyniki zaskakują sferycznym kształtem elektronu.
W artykule opublikowanym w czasopiśmie Nature naukowcy z Imperial College London w Wlk. Brytanii... W ramach badania finansowanego ze środków UE naukowcy z Irlandii, Szwecji i Stanów Zjednoczonych dowiedli, że enzym zawarty w białych krwinkach może rozkładać niezwykle wytrzymałe nanorurki węglowe. Odkrycie opublikowane w czasopiśmie Nature Nanotechnology daj... 17 czerwca rozpoczęła się wyprawa naukowców z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie na Spitsbergen. Badacze z UMCS pod kierunkiem dr. Andrzeja Gluzy z Zakładu Meteorologii i Klimatologii wykonają pomiary meteorologiczne, hydrologiczne i hydrochemicz...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Układ współrzędnych ekliptycznychCzy wiesz że...? Punkt Barana – jeden z dwóch punktów przecięcia się ekliptyki z równikiem niebieskim, zwany również punktem równonocy wiosennej. Moment przejścia Słońca przez punkt Barana jest początkiem wiosny astronomicznej. Wskutek precesji osi Ziemi punkt Barana przesuwa się po ekliptyce dokonując pełnego obiegu w ciągu 26 tysięcy lat. Obecnie znajduje się w gwiazdozbiorze Ryb, jego nazwa powstała, gdy był w gwiazdozbiorze Barana. Za kolejne 500 lat punkt Barana znajdzie się w gwiazdozbiorze Wodnika. Płaszczyzna – jedno z podstawowych pojęć pierwotnych geometrii Euklidesa i geometrii absolutnej. W niektórych innych aksjomatyzacjach geometrii, na przykład w geometrii analitycznej, płaszczyzna nie jest pojęciem pierwotnym, lecz zbiorem punktów. 
 Układ ekliptyczny – sferyczny układ, gdzie kołem głównym jest ekliptyka, głównym kierunkiem zaś kierunek do punktu Barana. Współrzędne stanowią: szerokość ekliptyczna (kąt zawarty między płaszczyzną ekliptyki a kierunkiem do danego ciała niebieskiego), długość ekliptyczna, mierzona od punktu Barana w kierunku ruchu Słońca po ekliptyce. Kąt (lub kąt płaski) - każda z dwóch części płaszczyzny zawarta między dwiema półprostymi o wspólnym początku (zwanym wierzchołkiem kąta) wraz z tymi półprostymi (zwanymi ramionami kąta). Każdemu kątowi można przyporządkować pewną wartość, zwaną miarą kąta. Jednostkami miary kątów są radian (rad), stopień (°), grad (g), minuta (′), sekunda (′′), tercja (′′′) oraz tysiączna. Dwa kąty płaskie o tej samej mierze są kątami przystającymi.
Koło wielkie – największe koło, jakie można wpisać w kulę. Jego średnica jest równa średnicy kuli, a samo koło dzieli ją na dwie symetryczne połowy zwane półkulami. Długość ekliptyczna jest kątem dwuściennym pomiędzy płaszczyznami dwóch kół wielkich prostopadłych do płaszczyzny ekliptyki, z których jedno przechodzi przez punkt Barana, a drugie przez interesujący nas punkt na sferze niebieskiej. Długość ekliptyczna narasta w kierunku ruchu rocznego Słońca i wyraża się ją zwyczajowo w stopniach (0°-360°). Układ Słoneczny – , pięć planet karłowatych i miliardy małych ciał Układu Słonecznego, do których zalicza się planetoidy, obiekty pasa Kuipera, komety, meteoroidy i pył okołoplanetarny.
Ziemia (łac. Terra) − trzecia licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu. Jest dogodną wielkością opisującą ruch planet Układu Słonecznego – znajdujących się zawsze w pobliżu ekliptyki. Długość ekliptyczna jest odpowiednikiem długości geograficznej na Ziemi. Literatura
Czy wiesz że...? beta Słońce (łac. Sol) – gwiazda centralna Układu Słonecznego, wokół której krąży Ziemia, inne planety oraz mniejsze ciała niebieskie. Słońce to najjaśniejszy obiekt na niebie i główne źródło energii docierającej do Ziemi.
Długość ekliptyczna - kąt dwuścienny pomiędzy płaszczyznami dwóch kół wielkich prostopadłych do płaszczyzny ekliptyki, z których jedno przechodzi przez punkt Barana, a drugie przez interesujący nas punkt na sferze niebieskiej. Długość ekliptyczna narasta w kierunku ruchu rocznego Słońca i wyraża się ją zwyczajowo w stopniach (0°-360°).
Ciało niebieskie – każdy obiekt fizyczny, układ powiązanych ze sobą obiektów lub ich struktur, występujący w przestrzeni kosmicznej poza granicą atmosfery ziemskiej. Ciało niebieskie jest przedmiotem zainteresowania astronomii.
Długość geograficzna (ang. longitude; symbol λ) – jedna ze współrzędnych geograficznych, kąt dwuścienny zawarty między półpłaszczyzną południka 0 (południka przechodzącego przez obserwatorium astronomiczne w Greenwich), a półpłaszczyzną południka przechodzącego przez dany punkt na powierzchni Ziemi. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
