Uni Jógvansson Arge (ur. 21 stycznia 1971 w Thorshavn, na wyspie Streymoy) – były profesjonalny piłkarz pochodzący z Wysp Owczych, grający na pozycji napastnika.

Kariera klubowa

Uni Arge rozpoczynał swą piłkarską karierę w klubie HB Tórshavn, pochodzącym ze stolicy archipelagu, gdzie też urodził się ów zawodnik. Początkowo rozgrywał tam spotkania w sekcji juniorów, skąd podczas rozgrywek w 1988 przeszedł do pierwszego składu w wieku siedemnastu lat. Jego klub zdołał wówczas zdobyć mistrzostwo Wysp Owczych oraz puchar tego kraju, w czym niewątpliwie swą zasługę miał Uni Arge, który zdobył trzy bramki w ośmiu rozegranych przez siebie spotkaniach.

Jego występ w tamtym sezonie musiał zostać zaliczony do udanych, gdyż już podczas mistrzostw w 1989 był już głównym zawodnikiem, rozgrywając coraz więcej meczów w coraz większej liczbie spotkań. Choć jego drużyna nie wywalczyła wtedy sobie mistrzostwa archipelagu, zdobyła po raz kolejny Puchar Wysp Owczych. Podczas kolejnego sezonu nadeszły kolejne sukcesy – osiem zdobytych przez Arge bramek pomogło jego zespołowi osiągnąć pierwsze miejsce w tabeli. Po małym przestoju kolejne sukcesy zaczęły się 2 lata później. W 1992 roku Arge z 11 golami był najskuteczniejszym graczem zespołu, a ze stołecznym zespołem wywalczył swój trzeci w karierze wyspiarski puchar. Niewątpliwym sukcesem indywidualnym Uniego było zdobycie tytułu króla strzelców podczas rozgrywek w 1993, kiedy zdobył 11 bramek.

Do roku 1997 Arge rozgrywał mecze w drużynie HB Tórshavn. Swój pierwszy, najdłuższy epizod z tą drużyną zakończył z 137 występami, w których zdobył 96 bramek. Jego drużyna wywalczyła w okresie jego gry cztery Puchary Wysp Owczych (1988, 1989, 1992 i 1995), dwa tytuły mistrzowskie w lidze (1988 i 1990) oraz pięć wicemistrzowskich (1989, 1993, 1994, 1995 i 1997). Uni Arge raz zdobył tytuł króla strzelców, w 1993.

Sukcesy tego zawodnika w lidze farerskiej spowodowały, że zaczęły się nim interesować zagraniczne kluby. Jednym z nich był islandzki Leiftur Olafsfjördur, który grał wtedy w Úrvalsdeild (dziś Landsbankadelid), czyli pierwszej lidze Islandii. Klub ten zajął wtedy piąte miejsce w tabeli i dostał awans do rozgrywek Pucharu Intertoto UEFA, ale Arge w nich nie uczestniczył, gdyż odszedł z klubu na końcu sezonu. Rozegrał tam 28 spotkań, strzelając 13 bramek. Jednym z ostatnich spotkań tego zawodnika był finał Pucharu Islandii, gdzie jego zespół uległ 2-0 drużynie ÍB Vestmannaeyja.

Tylko chwilę w 1999 grał dla swego rodzimego HB Tórshavn, zdobywając aż sześć goli w dwóch meczach. Latem przeniósł się bowiem do Aarhus Fremad, grającego w Viasat Sport Division, czyli drugiej lidze Danii. Okres ten nie przysporzył dodatkowych sukcesów, a jego zespół ledwo utrzymał się w lidze, znajdując się na dwunastym miejscu, ostatnim, które nie jest degradowane do niższej ligi.

W roku 2000 Arge zaczął ponownie grać w pierwszej lidze Islandii, gdzie jego klub ÍA Akranes zajął na koniec sezonu piąte miejsce w tabeli, udało mu się także zdobyć wtedy Puchar Islandii, wygrywając w finale 2-1 z ÍB Vestmannaeyja, można więc powiedzieć, że Arge zrewanżował się za przegraną w 1998. Choć napastnik ten nie zdobył wtedy żadnego wyróżnienia, rozegrał dwanaście spotkań i strzelił tylko jedną bramkę, to ten gol był jednym z najważniejszych w tamtym sezonie dla klubu z Akranes. Farerczyk zdobył go bowiem w dziewięćdziesiątej minucie półfinału Pucharu Islandii, rozgrywanym przeciwko FH Hafnarfjordur. Do tamtego czasu rywale wygrywali 0-1, ale dzięki bramce Uniego Arge doszło do rzutów karnych, które ÍA Akranes wygrał 5-3.

Ostatecznie jednak na koniec swej kariery Uni Arge powrócił na pięć sezonów do swego pierwszego klubu HB Tórshavn. Wywalczył z nim trzy kolejne tytuły mistrzowskie (2002, 2003 i 2004) oraz jeden puchar (2004). W roku 2005 Uni Arge zakończył swą karierę piłkarską.

Sukcesy