|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: "MUKOWISCYDOZA. Więcej wiedzieć, lepiej leczyć!" - to hasło tegorocznej, ósmej edycji Ogólnopolskiego Tygodnia Mukowiscydozy, która odbędzie się w dniach 23 lutego-1 marca. W tym roku organizatorzy - Fundacja Pomocy Rodzinom i Ch... "MUKOWISCYDOZA. Więcej wiedzieć, lepiej leczyć!" - to hasło tegorocznej, ósmej edycji Ogólnopolskiego Tygodnia Mukowiscydozy, która odbędzie się w dniach 23 lutego-1 marca. W tym roku organizatorzy - Fundacja Pomocy Rodzinom i Ch... Około 300 delegatów bierze udział w rozpoczętym w poniedziałek w Poznaniu VIII Kongresie Teologów Polskich. Temat obrad zawarty jest w haśle spotkania: "Między sensem a bezsensem ludzkiej egzystencji".Uczestnicy zgromadzenia wezmą udział w dysku... Spośród Europejczyków najrzadziej całują się Niemcy. Z kolei pocałunki mieszkańców amerykańskiego stanu Iowa, zgodnie z tamtejszym prawem, nie powinny trwać dłużej niż 5 minut. Tymczasem całując się regularnie możemy przedłużyć sobie życie o 5 lat, wyostrzyć z... Kurs euro, dolara czy franka kształtuje naszą ekonomiczną rzeczywistość, jednak pierwszą prawdziwie międzynarodową walutą były małe białe muszelki - kauri, a mandaty za przekroczenie prawa płacono w wołach czy baranach. O historii pieniądza podczas VIII Lubelsk...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Unia lyońskaCzy wiesz że...? Wielka schizma wschodnia[1] – rozłam w chrześcijaństwie na Kościół wschodni i zachodni. Za symboliczną datę tego wydarzenia przyjmuje się rok 1054. Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich. Grzegorz X, łac. Gregorius Decimus, właściwie wł. Teobaldo Visconti (ur. ok. 1210 w Piacenzie, zm. 10 stycznia 1276 w Arezzo) – papież w okresie od 1 września 1271, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego. Unia Lyońska – unia Kościoła Katolickiego i prawosławnego uchwalona na Soborze Lyońskim II w roku 1274. Zawarli ją papież Grzegorz X oraz Cesarz Bizantyjski, Michał VIII Paleolog. Papież pragnął realnie połączyć oba Kościoły, przywracając jedność chrześcijaństwu i kończąc schizmę z roku 1054. Czynił to jednak, co zrozumiałe, z pozycji strony silniejszej. Cesarz natomiast kierował się bardziej przyziemnymi celami. Pragnął za wszelką cenę uchronić swoje państwo przed atakiem Karola I Andegaweńskiego marzącego o odbudowie Imperium Romanum i przywróceniu m.in. Cesarstwa Łacińskiego. Michał VIII Nie mógł w żadnym razie prowadzić z nim wojny, gdyż odrestaurowane z wielkim wysiłkiem przez niego przed trzynastu laty Cesarstwo było zbyt słabe i miało zbyt wiele problemów wewnętrznych, aby podołać trudom nowej wojny. Zawarcie zaś unii między Kościołami skutecznie krzyżowałoby plany Karola. Michał VIII, jako reprezentant Kościoła Prawosławnego, uznał ważność 7 sakramentów, zaaprobował formułę filioque, która miała odtąd obowiązywać w Atanazjańskim wyznaniu wiary, zaakceptował naukę o czyśćcu głoszoną przez Kościół katolicki i wyznał weń wiarę oraz, co chyba najważniejsze, przyjął doktrynę o supremacji papieża. Sakramenty (w łacinie kościelnej sacramentum — „tajemnica religii”; od późnołacińskiego sacramentum — „przysięga wierności”, np. legionistów, od sacro, sacrare — „poświęcić, ubóstwić”) – w chrześcijaństwie obrzęd religijny rozumiany jako znak lub sposób przekazania łaski Bożej, ustanowiony, zgodnie z wiarą, przez Chrystusa.
Czyściec (łac. purgatorium) – według Kościoła katolickiego bolesne dochodzenie duszy do absolutnie doskonałej miłości, koniecznej do osiągnięcia szczęścia Nieba. Unia uratowała co prawda Cesarstwo, jednak przyczyniła się do zguby samego cesarza. Społeczeństwo Bizancjum uznało uchwalenie unii za zdradę. Było ono w ogóle przeciwne jakimkolwiek rozmowom, negocjacjom czy porozumieniom z Kościołem Katolickim. Największe niezadowolenie budziło przyjęcie formuły filioque oraz zwierzchnictwa Rzymu nad całym Kościołem Prawosławnym. Największy bunt podniósł bastion ortodoksji, Epir. Michał VIII próbował co prawda zdławić niezadowolenie i bunty represjami, przykładnie i szczególnie surowo karząc głównie mnichów, lecz nie na wiele się one zdały. W chwili śmierci, ten prawdziwy renowator Bizancjum i można powiedzieć, mąż stanu, był krytykowany zarówno przez Kościół katolicki jak i Cerkiew prawosławną. Prawosławie – doktryna ortodoksyjnego (gr. orthodoxos – prawdziwie, prawidłowo wierzący) Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła rzymskokatolickiego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim z 1054 roku (tzw. schizmy wschodniej lub – co uznaje się za historycznie bardziej uzasadnione – schizmy wielkiej).
Michał VIII Paleolog (ur. 1224/1225, zm. 11 grudnia 1282) – cesarz Nicei od 1259 roku; cesarz Bizancjum od 1261. Udało mu się odnowić Cesarstwo Bizantyńskie, od 1204 zajęte przez łacinników. Podczas swego panowania dążył do zbliżenia kościołów chrześcijańskich i skutecznie odpierał ataki na cesarstwo. Założył dynastię Paleologów, najdłużej panującą w historii Cesarstwa Zobacz teżBibliografiaUnia florencka – unia kościołów katolickiego i prawosławnego ogłoszona bullą Laetentur coeli papieża Eugeniusza IV na Soborze Florenckim 6 lipca 1439. Zawarli ją zwolennicy papieża po rokowaniach z delegacją kościoła wschodniego kierowaną przez patriarchę konstantynopolitańskiego oraz z cesarzem bizantyjskim Janem VIII Paleologiem. Unia formalnie kończyła rozłam kościołów, który nastąpił w 1054 roku, jednakże dzieło to nie było trwałe. Wzmocniło tylko na chwilę pozycję papieża w ówczesnym świecie. Unia napotkała w Bizancjum na sprzeciw, a upadek Konstantynopola pogrzebał ja ostatecznie.
Epir (grecki Ήπειρος, co po polsku oznacza kontynet lub wnętrze dużego lądu) – górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji, nad Morzem Jońskim, na północy graniczy z Albanią, na wschodzie z Tesalią, a na południu z Etolią i Akarnanią. Ponadto istnieje także Epir Północny, czyli zamieszkały przez Albańczykow, Greków i Wołochów obszar, położony po albańskiej stronie granicy.
Czy wiesz że...? beta Cerkiew prawosławna, Kościół prawosławny – druga co do wielkości chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, zrzeszająca blisko 300 milionów chrześcijan, głosząca zasady wiary i życia określane mianem prawosławia. Według doktryny prawosławnej, najważniejszym i ostatecznym celem chrześcijaństwa jest osiągnięcie przez wierzących współudziału w naturze boskiej. Proces ten zwany jest przebóstwieniem.
Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin , podczas gdy dla jego mieszkańców było to po prostu Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian").
Sobór Lyoński II – XIV sobór powszechny Kościoła katolickiego zwołany przez papieża Grzegorza X do Lyonu, podobnie jak to miało miejsce z poprzednim soborem – Soborem Lyońskim I – za pontyfikatu Innocentego IV. Obrady rozpoczęły się 7 maja 1274 roku. Przybyło na niego ok. 560 opatów i biskupów. Jednymi z zaproszonych byli także święty Bonawentura i święty Tomasz z Akwinu, który nie dotarł na miejsce, gdyż zmarł w drodze do Lyonu.
Cesarstwo Łacińskie – państwo utworzone przez krzyżowców IV wyprawy krzyżowej, po zdobyciu Konstantynopola. Istniało w latach 1204–1261. Po upadku jego tereny wróciły do Cesarstwa Bizantyjskiego.
Filioque (łac. i [od] Syna) – sformułowanie zawarte w katolickiej i protestanckiej wersji wyznania wiary (Credo): część zdania qui ex Patre Filioque procedit – "który od Ojca i Syna pochodzi".
Cesarstwo rzymskie – starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego, powstałe z przekształcenia republiki rzymskiej w system monarchiczny. Przyjmuje się, że początkiem cesarstwa był rok 27 p.n.e., kiedy Gajusz Oktawiusz otrzymał od senatu tytuł augusta (wywyższony przez bogów). Potwierdzało to pozycję Oktawiana jako najważniejszej osoby w państwie i przyniosło definitywny koniec republice rzymskiej. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
