Uniwersytet Tokijski (jap. 東京大学, Tōkyō-daigaku, w skrócie Tōdai) - jedna z czołowych uczelni w Japonii. Posiada 10 wydziałów, na których kształci się 30 tys. studentów, w tym ok. 2 tys. z zagranicy. W 2009 r. w światowym rankingu szkół wyższych, był jednym z najbardziej prestiżowych uniwersytetów w Japonii, najlepszym w Azji i trzecim na świecie .

Akamon (Czerwona Brama)

Uniwersytet Tokijski

Historia

Kiedy w połowie XIX w. Japonia została zmuszona do otwarcia na świat zewnętrzny i dokonania gruntownej przebudowy kraju (restauracja Meiji), poznanie cywilizacji Zachodu, w tym języków, stało się koniecznością.

W 1855 r. siogunat stworzył Urząd ds. Nauk Zachodnich, który zajmował się tłumaczeniem dokumentów i teksów urzędowych. Później stał się też szkołą językową. W 1868 r. nadano mu nazwę Kaisei-gakkō, czyli Szkoła Tworzenia.

W okresie Edo studiowano historiografię, językoznawstwo, ale przede wszystkim medycynę zachodnią. Była to jedna z ważniejszych dziedzin, dlatego w 1861 r. otworzono Akademię Medycyny Zachodniej, którą później zmieniono na Akademię Medycyny.

Z połączenia tych dwóch szkół powstał w 1877 r. Uniwersytet Tokijski. W 1886 r. zmieniono jego nazwę na Uniwersytet Cesarski (Teikoku-daigaku), a w 1887 na Tokijski Uniwersytet Cesarski (Tōkyō-teikoku-daigaku). W 1947 r. przywrócono pierwotną nazwę. W chwili utworzenia był jedynym nowoczesnym uniwersytetem w Japonii (wzorowano go na europejskich szkołach). Miał tylko cztery wydziały, lecz wraz z szybko rosnącą liczbą studentów, otworzono kolejne. Przez początkowy okres swojego istnienia, cieszył się szczególnym względem cesarza, który osobiście brał udział w ceremoniach wręczania dyplomów, a najlepsi studenci otrzymywali pamiątkowe zegarki. W 1949 r. w skład uniwersytetu weszła Pierwsza Szkoła Wyższa (dzisiaj kampus Komaba) i Tokijska Szkoła Wyższa, która dziś uczy studentów pierwszego i drugiego roku. Studenci trzeciego roku studiują w głównym kampusie, Hongo.

Studenckie strajki

Bardzo niespokojnym okresem były lata 1968–1969, kiedy to fala gwałtownych protestów i strajków ogarnęła większość uczelni w kraju. Do największych doszło na Uniwersytecie Tokijskim. Przyczyny tych buntów były różne, studenci chcieli mieć większy wpływ w zarządzaniu szkołami, zarzucali władzy korupcję. Jednak głównym powodem zamieszek był konflikt, który wybuchł wokół systemu nauczania na Wydziale Medycznym w kwietniu 1968 r. Niedługo potem studenci rozpoczęli okupację kampusów, wznosili barykady na korytarzach i w aulach, odwołano wszystkie zajęcia. Ponieważ spór narastał, a studenci nie chcieli ustąpić, 18 stycznia 1969 r. policja przypuściła szturm. Wiele osób ucierpiało, gdyż studenci postanowili się bronić przy pomocy kamieni i koktajli Mołotowa. Strajki ostatecznie zakończyły się wiosną tego samego roku. Straty wyniosły blisko 400 tys. dolarów. Po tych wydarzeniach wprowadzono surowe prawa, które miały zapobiec w przyszłości takim wystąpieniom.