Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Wnętrze Auli Uniwersyteckiej

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM) – powstały w 1919 państwowy uniwersytet z siedzibą w Poznaniu.

Nazwa

Pierwszą nazwą uczelni pojawiającą się w dokumentach jest Uniwersytet Polski w Poznaniu, użytą w obwieszczeniu Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z dnia 30 stycznia 1919, powołującym z dniem 1 kwietnia 1919 Wydział Filozoficzny jako zaczątek Uniwersytetu. Rozporządzeniem Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej z dnia 10 maja 1919 uczelnia otrzymała nazwę Wszechnica Piastowska. Na wniosek senatu uczelni, minister byłej Dzielnicy Pruskiej Władysław Seyda, rozporządzeniem z dnia 10 kwietnia 1920 postanowił, że urzędowa nazwa uczelni brzmieć będzie Uniwersytet Poznański. Podczas II wojny światowej, w latach 1940-1944, Uniwersytet Poznański działał w Warszawie jako tajny Uniwersytet Ziem Zachodnich. 24 grudnia 1955 patronem Uniwersytetu został Adam Mickiewicz - uczelnia otrzymała nazwę w brzmieniu Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Oficjalnie stosowano jednak nazwę Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, która uchwałą senatu uczelni w dniu 25 stycznia 2010 uzupełniona została o słowa w Poznaniu.

Wydział Matematyki i Informatyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (WMiI UAM) – jeden z 15 wydziałów Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Kształci on studentów na dwóch kierunkach (matematyka oraz informatyka), w trybie stacjonarnym i niestacjonarnym. Wydział mieści się w budynku Collegium Mathematicum przy ul. Umultowskiej 87 (kampus Morasko).
Piła (niem. Schneidemühl) – miasto i gmina w północno-zachodniej Polsce, w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu pilskiego. Położone na pograniczu Pojezierza Wałeckiego i Pojezierza Krajeńskiego, nad Gwdą, około 11 km powyżej jej ujścia do Noteci. Liczy 74 550 mieszkańców, co daje jej 51. pozycję w kraju i 4. w województwie.

Historia

28 października 1611 - na mocy przywileju królewskiego Zygmunta III Wazy Kolegium Jezuickie zaistniało jako pierwszy w Poznaniu uniwersytet. przywilej króla Zygmunta III Wazy został potwierdzony przez króla Jana Kazimierza w 1650 i króla Jana III Sobieskiego w 1678. Na podstawie tych przywilejów nadawano w Poznaniu stopnie i tytuły magistra oraz doktoraty.

30 stycznia 1919 - Komisariat Naczelnej Rady Ludowej wydaje obwieszczenie o powołaniu z dniem 1 kwietnia 1919 Wydziału Filozoficznego, "jako zaczątku Uniwersytetu Polskiego w Poznaniu".

5 kwietnia 1919 - na pierwszym posiedzeniu wielokierunkowego Wydziału Filozoficznego, spośród profesorów wybrano rektora uczelni, którym został prof. Heliodor Święcicki. Młodą Wszechnicę Piastowską wsparli profesorowie z Krakowa, Lwowa, Wilna i Warszawy. Za założycieli uczelni uznaje się lekarza Heliodora Święcikiego, archeologa Józefa Kostrzewskiego, historyka i językoznawcę Stanisława Kozierowskiego i filozofa i krytyka teatralnego Michała Sobeskiego.

7 maja 1919 - 308 lat po formalnym powołaniu do życia uniwersytetu w Poznaniu, odbyła się uroczysta inauguracja pierwszego roku akademickiego nowo powstałej Wszechnicy Piastowskiej. Inauguracyjny wykład pt. "Z dziejów uniwersytetów w Polsce" wygłosił prof. Kazimierz Tymieniecki.

23 września 1925 - utworzono Wydział Matematyczno-Przyrodniczy i Wydział Humanistyczny, w miejsce Wydziału Filozoficznego.

1919-1939 - uczelnia przez cały okres międzywojenny rozwijała się, kształcąc studentów na pięciu wydziałach w zakresie: prawa i ekonomii, medycyny, humanistyki, matematyki i nauk przyrodniczych oraz rolnictwa i leśnictwa. Dyplom Uniwersytetu Poznańskiego otrzymywał co dziesiąty absolwent szkół wyższych w Polsce.

21 września 1939 - Gestapo rozwiązało Radę Uniwersytetu bezpośrednio po zakończeniu jej pierwszego podczas okupacji posiedzenia. W ten sposób władze hiterowskie przerwały legalną działalność uniwersytetu.

1939-1945 - w okresie II wojny światowej wielu profesorów i pracowników naukowych uniwersytetu uwięziono i poddano eksterminacji w obozie zagłady w Forcie VII, na terenie Twierdzy Poznań. W 1940 w Warszawie byli wykładowcy i studenci utworzyli tajny Uniwersytet Ziem Zachodnich, podczas gdy Niemcy w 1941 utworzyli własny Reichsuniversität Posen z nowym, niemieckim personelem.

1945 - wznowienie działalności zaraz po ustaniu działań wojennych w Poznaniu.

1950 - przekształcenie wydziału lekarskiego i farmaceutycznego w Akademię Medyczną (obecnie Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu).

1 września 1951 - utworzono Wydział Biologii i Nauk o Ziemi oraz Wydział Matematyczno-Fizyczno-Chemiczny, w miejsce Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego.

1955 - zmiana nazwy na Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

1968-1969 - udział części społeczności uniwersyteckiej w protestach marca 1968; w konsekwencji Marca odgórna reforma struktur uniwersyteckich (m.in. likwidacja katedr; zmiany w późniejszym okresie częściowo anulowane)

1976 - utworzono Wydział Historyczny i Wydział Nauk Społecznych, w miejsce Wydziału Filozoficzno-Historycznego.

1977 - początek budowy kampusu uniwersyteckiego na Morasku

1978 - zawarcie umowy o współpracy naukowej ze strasburskim Université des Sciences Humaines (ob. Uniwersytet im. Marca Blocha) - początek dorocznych dwustronnych sesji naukowych

1980 - udział społeczności akademickich w ogólnopolskich protestach (głównym centrum strajkowym Biblioteka Uniwersytecka). Na skutek ówczesnej sytuacji politycznej w Polsce, przerwanie prowadzonej od lat sześćdziesiątych współpracy naukowej i wymiany grup studentów z uniwersytetami w Charkowie i Halle.

1981 - Dwukrotne studenckie strajki okupacyjne w części gmachów uniwersyteckich (m.in. Collegium Novum). Zawieszenie zajęć dydaktycznych po wprowadzeniu stanu wojennego

1982 - wznowienie zajęć dydaktycznych (w warunkach zwiększonej dyscypliny)

1 września 1984 - utworzono Wydział Biologii i Wydział Nauk Geograficznych i Geologicznych, w wyniku przekształcenia Wydziału Biologii i Nauk o Ziemi.

1985 - zawieszenie władz uniwersyteckich przez władze państwowe

1990 - przejęcie przez uniwersytet dawnego gmachu Komitetu Wojewódzkiego PZPR

1993 - utworzono Wydział Matematyki i Informatyki oraz Wydział Fizyki, w miejsce Wydziału Matematyki i Fizyki.

1993 - utworzono Wydział Studiów Edukacyjnych, jako 11. wydział uczelni, w wyniku przekształcenia Instytutu Pedagogiki, istniejącego w ramach Wydziału Nauk Społecznych.

29 czerwca 1998 - utworzono Wydział Teologiczny, jako 12. wydział uczelni, na bazie istniejącego w Poznaniu od 2 czerwca 1974 samodzielnego Papieskiego Wydziału Teologicznego.

1 września 2002 - utworzono Wydział Pedagogiczno-Artystyczny w Kalisz, jako 13. wydział uczelni, w wyniku przekształcenia Instytutu Pedagogiczno-Artystycznego (uchwała Senatu UAM z 25 marca 2002).

1 stycznia 2008 - utworzono Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa, jako 14. wydział uczelni, w wyniku przekształcenia Instytutu Instytutu Nauk Politycznych i Dziennikarstwa, istniejącego w ramach Wydziału Nauk Społecznych. W okresie do 31 sierpnia 2008 wydział działał wyłącznie w zakresie tworzenia swoich struktur organizacyjnych (uchwała Senatu UAM z 17 grudnia 2007).

1 stycznia 2012 - utworzono Wydział Anglistyki, jako 15. wydział uczelni, w wyniku przekształcenia Instytutu Filologii Angielskiej, istniejącego w ramach Wydziału Neofilologii. W okresie do 31 sierpnia 2012 wydział działa wyłącznie w zakresie tworzenia swoich struktur organizacyjnych (zarządzenie Rektora UAM z 15 grudnia 2011).

Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski na uroczystej inauguracji roku akademickiego 2005/2006

Kształcenie

Proces kształcenia na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM) odbywa się na piętnastu wydziałach, obejmując swym zasięgiem najważniejsze dziedziny nauki: humanistyczne, społeczne, ścisłe, przyrodnicze, a także te związane ze sztuką. Studia prowadzone są w trybach: stacjonarnym i niestacjonarnym, na trzech poziomach: I-ego, II-ego i III-ego stopnia. Strategia Rozwoju UAM na lata 2009-2019 zakłada, że w przypadku studiów pierwszego stopnia UAM dążyć będzie do jak największego otwarcia na wszystkich, którzy chcą studiować, postrzegając studia jako klucz do osobistego rozwoju i do sukcesu zawodowego. Natomiast w przypadku studiów drugiego i trzeciego stopnia Uniwersytet im. Adama Mickiewicza będzie podnosić wymagania stawiane kandydatom na studia.

Stanisław Wincenty Antoni Kasznica (ur. 23 lutego 1874 w Warszawie, zm. 17 listopada 1958 w Krosinku koło Mosiny) – prawnik polski, profesor Uniwersytetu Poznańskiego (później Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza), działacz polityczny.
Wydział Teologiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (WT UAM) - jeden z 15 wydziałów Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, kształcący studentów w kierunku teologia (w trzech specjalnościach), na studiach stacjonarnych (dziennych) oraz niestacjonarnych (zaocznych). Mieści się on w budynku przy ul. Wieżowej 2/4.

Troska o najwyższą jakość procesu dydaktycznego jest fundamentalnym zadaniem UAM. Uniwersytet dba o jakość kształcenia poprzez wierność zasadzie jedności badań i kształcenia oraz stałe uatrakcyjnianie i modernizację oferty dydaktycznej w celu zapewnienia studentom i absolwentom kompetencji potrzebnych na wymagającym rynku pracy.

Université de Strasburg II jest to francuski uniwersytet publiczny mający swoją siedzibę w mieście Strasburg. Uczelnia jest popularnie nazywana UMB albo Strasburg II, dawniej Universiteté des Scienes Humaines. Obecnie na uczelni studiuję ponad 13 000 studentów wszystkich kierunków wpartych ponad 900 osobową kadrą naukową. Uczelnia specjalizuję się w dziedzinie nauk humanistycznych a także nauk społecznych.
Wydział Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (WCh UAM) - jeden z 15 wydziałów Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu kształcący studentów na kierunku chemia (w ośmiu specjalnościach), na studiach stacjonarnych (dziennych) oraz niestacjonarnych (zaocznych). Mieści się on w budynku Collegium Chemicum przy ul. Grunwaldzkiej 6.

Nadzór nad procesem kształcenia na Uniwersytecie im. A. Mickiewicza w Poznaniu sprawuje prof. zw. dr hab. Krzysztof Krasowski – prorektor ds. kształcenia współdziałając z prof. UAM dr hab. Zbigniewem Pilarczykiem – prorektorem ds. studenckich oraz prof. zw. dr hab. Jackiem Witkosiem – prorektorem ds. nauki i współpracy międzynarodowej. Wszelkiej pomocy w sprawach organizacyjnych studentom oraz pracownikom Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza udziela Dział Nauczania, który stanowi pion administracyjny kształcenia na UAM.

Rektor – godność osoby zarządzającej wraz z senatem szkołą wyższą. Najczęściej jest to jeden z profesorów takiej uczelni. Wyraz pochodzi od łacińskiego rector – "władca", "zarządca"; od łac. regere – "rządzić". Za cesarstwa rzymskiego oznaczał namiestnika podwładnego prefektom czyli egzarchom. Na przełomie XIX i XX wieku tytuł ten oznaczał zwierzchników niektórych zgromadzeń zakonnych i kościołów oraz przełożonych uniwersytetów, gimnazjów i zakładów naukowych. W większości polskich uczelni państwowych istnieje wymóg statutowy, aby wyboru rektora dokonywać spośród samodzielnych pracowników naukowych, zwykle z tytułem profesora. Zasada ta często nie jest spełniana w niepaństwowych uczelniach wyższych. Wybieralność rektora przez społeczność akademicką jest jedną z podstawowych tradycji autonomii akademickiej – często nieprzestrzeganej w ustrojach totalitarnych. W Polsce powojennej zasada zaczęła być wprowadzana konsekwentnie po 1989 i była jedną ze znaczących oznak demokratyzacji ustroju.
Zdzisław Henryk Grot (ur. w grudniu 1903 w Margoninie, zm. 7 sierpnia 1984 w Poznaniu) – polski historyk, specjalista w zakresie dziejów Wielkopolski (zwłaszcza powstania wielkopolskiego, Prus i Niemiec oraz historii rozwoju kultury fizycznej w Polsce).

Informacje dotyczące jednostek organizacyjnych, opisy efektów kształcenia możliwych do uzyskania na kierunkach/specjalnościach oraz przedmiotach, a także zasad punktacji ECTS i liczby punktów przypisanych poszczególnym przedmiotom można znaleźć w Katalogu ECTS, i na uczelnianej stronie USOSweb.

Studenci i absolwenci zainteresowani formułą uczenia się przez całe życie mogą korzystać z licznych form kształcenia, jakie oferuje Uniwersytet im. Adama Mickiewicza. Wśród nich są: – Studia podyplomowe, umożliwiające zdobycie dodatkowych kwalifikacji zawodowych – Akademia „Artes Liberales” (AAL) i Międzykierunkowe Indywidualne Studia Humanistyczne (MISH), dające okazję łączenia różnych specjalności humanistycznych – Uniwersyteckie Centrum Edukacji Międzynarodowej (AMU-PIE), dzięki któremu studenci mogą uczęszczać na zajęcia prowadzone w językach obcych – Programy MOST i LLP Erasmus, ułatwiające mobilność studentów naszej uczelni zarówno w kraju, jak i za granicą – Centrum Studiów Otwartych, oferujące mieszkańcom Wielkopolski możliwość udziału w życiu akademickim i uczestnictwa w wykładach z różnych dziedzin nauki – Uniwersytet Trzeciego Wieku, dający możliwość kształcenia i rozwoju bez ograniczeń wiekowych

Jan Gabriel Grochmalicki (ur. 24 marca 1883 w Błażowej koło Rzeszowa, zm. 15 kwietnia 1936) - polski naukowiec, zoolog. W latach 1926-1928 rektor Uniwersytetu Poznańskiego.
Bronisław Niklewski (ur. w 1879, zm. w 1961) – polski naukowiec, fizjolog roślin. Po wybuchu II wojny światowej, na początku września 1939 r., został de facto rektorem Uniwersytetu Poznańskiego, obejmując funkcję przewodniczącego Rady Uniwersytetu Poznańskiego. Jego kadencja skończyła się wraz z przerwaniem działalności Rady UP 21 września tego samego roku, gdy po jej posiedzeniu do Collegium Minus wkroczyło Gestapo i zamknęło budynek, po czym Niemcy zakazali naukowcom dalszej działalności.

Na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza działają Parlament Studentów i Parlament Doktorantów. Ponadto, z inicjatywy studentów, powstało na UAM Stowarzyszenie Studentów Niepełnosprawnych „Ad Astra”.

Rektorzy

1919–1923: Heliodor Święcicki (1854–1923) – lekarz i społecznik

1923–1924: Zygmunt Lisowski (1880–1955) – prawnik

1924–1925: Stanisław Dobrzycki (1875–1931) – slawista, językoznawca

1925–1926: Ludwik Sitowski (1880–1947) – zoolog

1926–1928: Jan Gabriel Grochmalicki (1883–1936) – zoolog

1928–1929: Edward Lubicz–Niezabitowski (1875–1946) – lekarz, zoolog

1929–1931: Stanisław Kasznica (1874–1958) – prawnik

1931–1932: Jan Sajdak (1882–1967) – filolog klasyczny

1932–1933: Stanisław Pawłowski (1882–1940) – geograf

1933–1936: Stanisław Runge (1888–1953) – lekarz weterynarii

1936–1939: Antoni Peretiatkowicz (1884–1956) – prawnik

1939: Bronisław Niklewski (1879–1961) – fizjolog roślin

1941–1943: Ludwik Jaxa-Bykowski (1881–1948) – pedagog, dydaktyk nauk przyrodniczych

1943–1945: Roman Pollak (1886–1972) – historyk literatury polskiej

1945–1946: Stefan Tytus Dąbrowski (1877–1947) – lekarz, fizjolog

1946–1948: Stefan Błachowski (1889–1962) – psycholog

1948–1952: Kazimierz Ajdukiewicz (1890–1963) – filozof, logik

1952–1956: Jerzy Suszko (1889–1972) – chemik

1956–1962: Alfons Klafkowski (1912–1992) – prawnik

1962–1965: Gerard Labuda (1916–2010) – historyk

1965–1972: Czesław Łuczak (1922–2002) – historyk

1972–1981: Benon Miśkiewicz (1930–2008) – historyk

1981–1982: Janusz Ziółkowski (1924–2000) – ekonomista, socjolog

1982–1984: Zbigniew Radwański (ur. 1924) – prawnik

1984–1985: Franciszek Kaczmarek (ur. 1928) – fizyk, matematyk

1985–1988: Jacek Fisiak (ur. 1936) – filolog, anglista

1988–1990: Bogdan Marciniec (ur. 1941) – chemik

1990–1996: Jerzy Fedorowski (ur. 1934) – geolog

1996–2002: Stefan Jurga (ur. 1946) – fizyk

2002–2008: Stanisław Lorenc (ur. 1943) – geolog

od 2008: Bronisław Marciniak (ur. 1950) – chemik

Kazimierz Ajdukiewicz (ur. 12 grudnia 1890 w Tarnopolu, zm. 12 kwietnia 1963 w Warszawie) – polski filozof i logik, reprezentant szkoły lwowsko-warszawskiej, profesor Uniwersytetu Stefana Batorego, Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza i Uniwersytetu Warszawskiego, członek Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności.
Adam Bernard Mickiewicz , zm. , a nawet za jednego z największych na skalę . Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański. Członek , zarówno w ojczyźnie jak i w Europie zachodniej porównywany do . W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczpospolitej Obojga Narodów.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)