Mangystau (kaz.: Маңғыстау түбегі, Manggystau tübegy; ros.: полуостров Мангистау, połuostrow Mangistau; dawniej ros.: полуостров Мангышлак, połuostrow Mangyszłak) – wyżynny półwysep w Kazachstanie, nad Morzem Kaspijskim. Ciągnie się od zatoki Kajdak na północy do Zatoki Kazachskiej na południu, z zachodu zaś ograniczają go czinki (wysokie, urwiste krawędzie) płaskowyżu Ustiurt. Otoczony jest zapadliskami, których dna leżą nierzadko poniżej poziomu morza: od południowego zachodu – Karakija (132 m p.p.m.; najgłębsza depresja w kraju) i Kauyndy (57 m p.p.m), od wschodu – Karynżaryk (70 m p.p.m.). Wyżyna Mangystau (Mangyszłacka) zajmuje większą część półwyspu. Mangystau zbudowany jest z wapieni, piaskowców i łupków gliniastych. Występuje roślinność półpustynna, ale zdarzają się także pustynie piaszczyste, np. Bostankum. Na półwyspie eksploatuje się bogate złoża uranu, ropy naftowej i gazu ziemnego. Największe miasto półwyspu to Aktau.

Kazachstan, Republika Kazachstanu (kaz. Қазақстан, Қазақстан Республикасы, trl. Ķazaķstan, Ķazaķstan Respublikasy, trb. Kazakstan, Kazakstan Respublikasy; ros. Казахстан, Республика Казахстан trl. Kazahstan, Respublika Kazahstan, trb. Kazachstan, Riespublika Kazachstan) – państwo leżące częściowo w Europie (5,4% powierzchni – tereny na zachód od rzeki Emba) i częściowo w Azji, powstałe w 1991 w wyniku rozpadu Związku Radzieckiego. Graniczy z następującymi państwami: Chinami (1460 km granicy), Kirgistanem (980 km), Turkmenistanem (380 km), Uzbekistanem (2300 km) oraz Federacją Rosyjską (6467 km). Łączna długość granic Kazachstanu wynosi 12 187 km. Kazachstan ma również dostęp do największego jeziora świata – Morza Kaspijskiego na długości 2340 km.