Ustrój polityczny Armenii - Polski Serwis Naukowy

Armenia jest demokracją parlamentarną, której ustrój polityczny wzorowany jest na rozwiązaniach zachodnioeuropejskich (np. trójpodział władz). Pomimo tego, wielu obserwatorów kwestionuje czy demokratyczne założenia konstytucyjne są realizowane w rzeczywistości, wskazując m.in. na wątpliwości przy ocenach uczciwości wyborów prezydenckich i parlamentarnych.

Serż Sarkisjan (orm. Սերժ Սարգսյան, ur. 30 czerwca 1954 w Stepanakercie w Górskim Karabachu) – ormiański polityk, działacz społeczności ormiańskiej w Górskim Karabachu, działacz państwowy w niepodległej Armenii, dwukrotny minister obrony, minister spraw wewnętrznych i bezpieczeństwa narodowego, szef administracji prezydenta, premier Armenii od 26 marca 2007 do 9 kwietnia 2008, lider Republikańskiej Partii Armenii. Zwycięzca wyborów prezydenckich 19 lutego 2008. Od 9 kwietnia 2008 prezydent Armenii.
Język ormiański (Հայերեն) należy do rodziny języków indoeuropejskich z grupy satem, stanowi jednak w niej samodzielną gałąź. Obecnie używany jest w Republice Armenii i Republice Górskiego Karabachu, gdzie jest językiem urzędowym, a także w Gruzji, Iranie, Syrii, Rosji w Libanie i 24 innych państwach przez około 6 milionów ludzi.

Konstytucja Armenii pochodzi z 5 sierpnia 1995 roku. Mówi ona w artykule 114, iż artykuły 1, 2 oraz 114 nie mogą być zmieniane. Znajduje się w nich bowiem zapis o tym, iż Republika Armenii jest niepodległym, demokratycznym, socjalnym i legalnym państwem.

Zgromadzenie Narodowe

Zgromadzenie Narodowe (orm. Azgayin Zhoghov) jest unikameralnym, czyli składającym się tylko z jednej izby, parlamentem. Zasiada w nim 131 członków, wybieranych na kadencję trwającą 4 lata. 56 spośród nich pochodzi z okręgów jednomandatowych, a 75 wyłanianych jest na drodze reprezentacji proporcjonalnej. Ta druga grupa pochodzi z list partyjnych, a rozdzielana jest tylko spośród tych, które osiągnęły przynajmniej 5% wszystkich głosów.

Jedność Narodowa (orm. Ազգային միաբանություն, Azgayin Miabanutyun, AM) – konserwatywna partia polityczna Armenii. W ostatnich wyborach parlamentarnych uzyskała wynik 3,58% i nie weszła do parlamentu. Liderem partii jest Artadżes Geghamjan.
Wotum zaufania – jedna z form kontroli Rady Ministrów przez Sejm. Powołany przez Prezydenta (w drodze art.154 ust.1 lub art. 155 ust.1 Konstytucji RP) lub Sejm (art.154 ust.3 Konstytucji RP) Prezes Rady Ministrów musi uzyskać dla swojego rządu wotum zaufania. W warunkach systemu parlamentarno-gabinetowego funkcjonowanie rządu jest uzależnione od uzyskania zaufania parlamentu (w Polsce Sejmu). Dlatego, niezależnie od tego, w którym kroku konstytucyjnym Prezydent powołał rząd, musi on ubiegać się o aprobatę Sejmu.

Ważniejsze partie armeńskie: Republikańska Partia Armenii (Hayastani Hanrapetakan Kusaktsutyun), Sprawiedliwość (Ardartyun), Rządy Prawa (Orinants Erkir), Armeńska Federacja Rewolucyjna (Hai Heghapokhakan Dashnaktustyune), Jedność Narodowa (Azgajin Miabanutiun), Zjednoczona Partia Pracy (Miavorvats Ashkhatankayin Kusaksutyun), Liberalno-Demokratyczna Unia Armenii, Potężna Ojczyzna (Hzor Hayrenik), Partia Liberalno-Demokratyczna (Ramgavar Azdagan), Armeńska Partia Komunistyczna (Hayastani Komunistakan Kusaktsutyun), Armeńska Partia Ludowa (Hayastani Zhoghovrdakan Kusaktsutyun) i inne.

Referendum (głosowanie ludowe) - forma głosowania o charakterze powszechnym, najbliższe ideałowi demokracji bezpośredniej, w której udział mogą brać wszyscy obywatele uprawnieni do głosowania (tj. mający czynne prawo wyborcze). W czasie referendum obywatele całego państwa lub jego części wyrażają swoją opinię w kwestii poddawanej głosowaniu.
Ratyfikacja (fr. ratification) – jeden ze sposobów wyrażenia ostatecznej zgody na związanie się umową międzynarodową przez upoważniony do tego organ państwowy. Jest formą najbardziej uroczystą (co różni ją od "zatwierdzenia"), z reguły dokonywaną przez głowę państwa (prezydenta, monarchę). Dowodem dokonania ratyfikacji jest dokument ratyfikacyjny, który składa się u depozytariusza (w przypadku umów wielostronnych) lub wzajemnie wymienia z drugim układającym się państwem (w przypadku umów dwustronnych).

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)