|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W chwili wybuchu I wojny światowej w środowiskach niepodległościowych działających pod zaborem rosyjskim ożyły nadzieje na impuls w sprawie polskiej. Wydarzenia pod drugiej stronie frontu, powstanie i wejście do boju I Kompani Kadrowej, a wkrótce L... Z chwilą wybuchu I wojny światowej polskie środowiska emigracyjne działające we Francji rozpoczęły starania o powołanie polskich jednostek wojskowych.21 sierpnia 1914 r. władze francuskie odpowiedziały na inicjatywę Komitetu Wolontariuszy Polskich... Wysyłając wniosek na konkurs Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej można otrzymać dotację na edukację ekologiczną. Łączna kwota dofinansowania to 3,5 mln zł. Od 24 do 28 maja Fundusz będzie przyjmował wnioski z kategori... Wysiłki na rzecz zwiększenia liczby lat przeżywanych przez Europejczyków w dobrym zdrowiu właśnie mają zostać zintensyfikowane, dzięki zastrzykowi funduszy w wysokości 4,2 mln EUR, które naukowcy otrzymali od UE. W ramach partnerstwa innowacji na rzecz aktywnego i... Z dostępem polskich pacjentów do innowacyjnych terapii nie jest dobrze. Jedynym źródłem finansowania leczenia onkologicznego jest Narodowy Fundusz Zdrowia. Tymczasem to ośrodki kliniczne powinny mieć niezależne pieniądze na prowadzenie badań akademickich. Brakuje nam źródła alternatywnego finansowania...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 UzbrojenieCzy wiesz że...? Machiny neurobalistyczne (od gr. νευρών neúron - "ścięgno; cięciwa; struna; (nerw)", βαλλω ballo - "rzucać; pchać") to machiny wojenne wykorzystujące energię potrzebną do wystrzelenia pocisku gromadzoną w naprężonym lub odkształconym materiale np. w skręconych i naciągniętych linach (balista, onager) czy odgiętej belce drewnianej lub metalowej (bricoli, arkbalista). Broń masowego rażenia, broń masowej zagłady – współczesne środki walki przeznaczone do rażenia organizmów żywych i częściowo sprzętu bojowego na ogromną (masową – stąd nazwa) skalę, tzn. na wielkich obszarach. Stosowany jest skrót: broń ABC (od pierwszych liter: atomowa, biologiczna, chemiczna) lub broń NBC (nuklearna, biologiczna, chemiczna). Uzbrojenie to wszelkie środki walki umożliwiające zadanie przeciwnikowi strat w ludziach (sile żywej) i sprzęcie. Wyróżnianych jest wiele rodzajów uzbrojenia wykorzystywanego przez różne formacje wojskowe na przestrzeni dziejów. Podstawowy podział uzbrojenia wyróżnia uzbrojenie defensywne (obronne) oraz uzbrojenie ofensywne. Siły zbrojne (wojsko, armia) - siły i środki wydzielane przez państwo do zabezpieczenia jego interesów i prowadzenia walki zbrojnej, ujęte w całość organizacyjną, składającą się z różnych rodzajów wojsk i służb.
Uzbrojenie ochronne (broń ochronna) – wyposażenie służące do ochrony różnych części ciała przed działaniem broni (uderzeniami, ciosami, cięciami, pchnięciami, postrzeleniami itp.). Może służyć do bezpośredniej ochrony (pancerze, zbroje, hełmy, kamizelki) lub do osłony pośredniej (tarcze, schrony, pancerze wozów bojowych). Najstarszym uzbrojeniem ochronnym były skórzane pancerze. Uzbrojenie defensywneUzbrojenie defensywne stanowią wszelkie środki obrony przed uzbrojeniem ofensywnym przeciwnika. Dzieli się na: Uzbrojenie ofensywneUzbrojenie ofensywne stanowi ogół środków służących zadaniu przeciwnikowi strat. Broń wchodząca w skład uzbrojenia ofensywnego: Broń biała - rodzaj broni służących do walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (broń miotająca).
Okręt – zwykle uzbrojona jednostka pływająca w służbie państwa, tj. jego sił zbrojnych – marynarki wojennej pod banderą wojenną, przeznaczona do wykonywania zadań bojowych. Także duży statek. Dodatkowo broń palną oraz rakietową możemy podzielić na broń konwencjonalną oraz broń masowego rażenia, (nazywaną również bronią ABC lub BMR ). Zobacz teżSamolot – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), utrzymujący się w powietrzu dzięki wytwarzanej sile nośnej za pomocą nieruchomych, w danych warunkach względem statku, skrzydeł. Ciąg potrzebny do utrzymania prędkości wytwarzany jest przez jeden lub więcej silników.
Siły i środki - stan osobowy związków (operacyjnych, taktycznych), oddziałów i pododdziałów wszystkich rodzajów sił zbrojnych i wojsk wraz z uzbrojeniem, sprzętem technicznym i wyposażeniem.
Czy wiesz że...? beta Atak - etap działań taktycznych wojsk lądowych, lotnictwa i marynarki wojennej, polegający na gwałtownym uderzeniu na przeciwnika i szybkim, połączonym z umiejętnym manewrem i ogniem, posuwaniu się w głąb jego ugrupowania.
Obrona (ang. defence) – zamierzony lub wymuszony rodzaj walki prowadzony po to, aby zapobiec opanowaniu przez wojska przeciwnika terenu i uniemożliwienia mu realizacji zakładanych celów, zadania mu maksymalnych strat, stwarzając w ten sposób warunki do działania zaczepnego.
Śmigłowiec lub helikopter (gr. héliks, D. hélikos – skręcony; pterón – skrzydło) – statek powietrzny cięższy od powietrza (aerodyna), który wytwarza siłę nośną dzięki ruchowi obrotowemu wirnika lub wirników napędzanych przez silnik, a obecnie coraz częściej przez 2, a czasem nawet 3 silniki. Wirnik zbudowany jest z odpowiednio profilowanych łopat osadzonych w głowicy.
Przeciwnik (ang.enemy) - osoba, grupa osób (zorganizowana lub niezorganizowana), wojska lub siły paramilitarne, elementy narodowe lub sojusznicze, które prowadzą w sposób zamierzony wrogie działania wymierzone przeciwko stronie własnej i z którymi należy walczyć z użyciem, w razie konieczności, siły.
Broń palna - broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego. W zależności od rodzaju zastosowanego układu miotającego, dzieli się ona na broń lufową i broń rakietową.
Broń konwencjonalna - wszystkie środki walki nie zaliczające się do broni masowego rażenia (chemiczna, biologiczna, atomowa), stanowiące wyposażenie współczesnych armii. Do broni konwencjonalnej można zaliczyć zarówno broń palną jak i granaty, ładunki wybuchowe itp. Możemy podzielić broń na broń białą (nie posiada ładunku wybuchowego) i palną (która takowy ładunek posiada). Mimo że termin ten odnosi się głównie do broni palnej, Konwencja ONZ dotycząca Broni Konwencjonalnej ogranicza również użycie oślepiających laserów oraz broni zapalnej.
Siła żywa – w terminologii wojskowej eufemistyczne określenie żołnierzy (i ewentualnie wykorzystywanych przez wojsko zwierząt – np. zaprzęgowych) nieprzyjaciela. Obok "siły żywej" armie dysponują również sprzętem (pojazdy), wyposażeniem i uzbrojeniem, zwanym w tej samej terminologii "środkami ogniowymi"; często używane jest sformułowanie "siły i środki" (własne lub przeciwnika) oznaczające po prostu całokształt zdolności bojowych obejmujących zarówno ludzi, jak będące w ich dyspozycji wszelkie środki techniczne i materiałowe. Spotykane jest również odniesienie tego określenia do cywilów państwa, z którym prowadzona jest wojna, np. "siła żywa wrogiego przemysłu, czyli robotnicy". Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
