|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Niestety, w bazie brak podobnych
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
V2000Czy wiesz że...? VHS (ang. Video Home System, czasami błędnie rozwijany jako Vertical Helical Scan, co jest określeniem systemu zapisu) - w latach osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych popularny standard zapisu i odtwarzania kaset wideo przeznaczony dla rynku konsumenckiego. Royal Philips Electronics (Koninklijke Philips Electronics N.V.), szerzej znany jako Philips jest jednym z największych producentów elektroniki użytkowej na świecie. W 2003 przedsiębiorstwo zatrudniało 164 000 pracowników w ponad 60 krajach, a jego obroty wyniosły 29 miliardów €. Spółka publiczna, notowana na giełdach w Amsterdamie (na platformie EURONEXT; skrót PHIA) oraz nowojorskiej (tzw. "Wall Street"; (NYSE: PHG)). W obrębie koncernu działają spółki: Philips Consumer Electronics, Philips Lighting, Philips Healthcare i Philips Domestic Appliances and Personal Care. Video8 – standard wideo określający format zapisu obrazu i dźwięku, wykorzystujący taśmę magnetyczną o szerokości 8 mm opracowany przez firmę SONY w 1985 roku. Video 2000 to format magnetycznego zapisu obrazu, który został opracowany przez Philipsa i Grundiga (VIDEO 2x4) pod koniec lat '70 XX w. Był konkurencją dla Betamaxa i VHS. W formacie tym kasety podobne są do zwykłych kaset magnetofonowych typu CC, lecz o wymiarach standardu VHS. Format ten jako jedyny dotąd opracowany umożliwia dwukierunkowy zapis obrazu na taśmie szerokości 1/2", w jedną stronę na jej połowie. Tak niewielka szerokość ścieżki zapisu wymaga niezwykle małych i precyzyjnie skanujących głowic pracujących w tzw. systemie DTF (Dynamiczne Śledzenie Ścieżki). Głowice na bębnie wizyjnym odchylają się w zależności od skosu ścieżki. Oprócz doskonałej stabilizacji obrazu, system DTF umożliwił uzyskanie również idealnie czystego obrazu przy przewijaniu z podglądem bez poziomych linii, znanych z innych systemów domowych i półprofesjonalnych. Kaseta magnetofonowa (CC lub z ang. Compact Cassette – kaseta kompaktowa), to kaseta przeznaczona do magnetofonów kasetowych opracowana przez firmę Philips w 1963 roku. Służy również jako nośnik do przechowywania danych.
S – dwudziesta czwarta litera polskiego i dziewiętnasta alfabetu łacińskiego. Oznacza zwykle w danym języku spółgłoskę przedniojęzykową szczelinową bezdźwięczną, np. [s]. Kolejne techniczne ciekawostki tego formatu to system DNS, który przy przesuwie taśmy 2,44 cm/s osiąga dynamikę dźwięku na poziomie 52 dB oraz mechanizm składający się z dwóch silników, które bezpośrednio napędzają szpulki kasety. Umożliwia to ciche i bardzo szybkie przewijanie taśmy. Magnetowid – urządzenie elektroniczne służące do zapisu i odtwarzania obrazu (wizji) i dźwięku (fonii) na specjalnych kasetach. Ze względu na budowę rozróżnia się urządzenia studyjne oraz urządzenia domowego użytku. Magnetowidy, jako urządzenia domowego użytku wyposażone są w odbiornik sygnału telewizyjnego (ang. tuner). Stanowi to rozwinięcie wcześniejszego rozwiązania jakim był odtwarzacz wideo oraz urządzenia przejściowego – odtwarzacza wideo z funkcją nagrywania. Integracja z tunerem skutkowała wprowadzeniem kolejnej funkcji: programator (ang. timer), pozwalającej użytkownikowi automatycznie rejestrować programy nadawane przez telewizję; urządzenia bez tunera telewizyjnego nazywane są potocznie "odtwarzaczami" (czasem "z możliwością nagrywania"). Zasada ta nie dotyczyła urządzeń studyjnych, gdzie nie wymagany był zintegrowany odbiornik sygnału telewizyjnego.
Metr to jednostka podstawowa długości w układach: SI, MKS, MKSA, MTS, oznaczenie m. Metr został określony 26 marca 1791 roku we Francji, ze względu na potrzebę korzystania z dziesiętnego systemu miar[potrzebne źródło]. W myśl definicji zatwierdzonej przez XVII Generalną Konferencję Miar i Wag w 1983 jest to odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 s. Kastety VCC 480 (2x240) umożliwiają zapis 8 godzin obrazu o rozdzielczości 270 linii lub 16 godzin w trybie LP. Format zapewnia znacznie lepszą jakość obrazu od VHS i Video8, zbliżony do formatów U-Matic i Betacam. Do magnetowidów przenośnych opracowano pochodną Video 2000 Mini. Kaseta o rozmiarach (108x20x72mm) zbliżonych do mikrokaset takich systemów jak (S)VHS-C, umożliwiła zapis jednej godziny na każdej stronie, czyli 2 godzin (4 godziny w trybie LP). Odczyt następował z przenośnego magnetowidu lub w tradycyjnym magnetowidzie Video 2000, po załadowaniu do kasety "matki". Adaptor przesuwał szpulki z mikrokasety do rozstawu standardowej kasety Video 2000. Dla porównania w formacie (S)VHS-C, adaptor zawiera mechanizm złożony z kółek zębatych napędzających bezpośrednio załadowaną mikrokasetę. Video 2000 Mini nie przyjął się jako standard do kamer i magnetowidów przenośnych i jest formatem unikatowym. Betamax (Beta, Betacord) - jeden z pierwszych amatorskich formatów kaset wideo do magnetowidów, powstały w 1975 r. w którym zastosowano zapis ścieżek bez odstępów (japońskie oznaczenie beta) firmy Sony. System Beta (Betamax - oznaczenie Sony, Betacord - oznaczenie Sanyo) konkurował przez lata z gorszym technologicznie VHS; ostatecznie wysoka cena BETY i brak promocji ze strony Sony zdecydowały o klęsce tego formatu.
Betacam - rodzina produktów wideo opartych na taśmie 1/2 calowej, produkowanych przez firmę Sony od roku 1982. W języku osób związanych z techniką wideo "Beta" może oznaczać magnetowid, kamkorder albo taśmę. Zapoznaj się również z: magnetowid. Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |