Vanguard 1C - Polski Serwis Naukowy

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Vanguard 1C

Vanguard 1C - satelita, jeden z pierwszej serii amerykańskich sztucznych satelitów Ziemi, Vanguard. Statek tego typu miał być pierwszym amerykańskim satelitą. Jednak opóźnienia w realizacji programu (nieudane starty dedykowanych rakiet Vanguard), sprawiły, że pierwszy był Explorer 1. Vanguard 1C jest najstarszym obiektem pozostającym na orbicie okołoziemskiej. Był amerykańskim wkładem w Międzynarodowy Rok Geofizyczny. Vanguard 1C wypełnił wszystkie powierzone w nim cele naukowe i inżynieryjne - zademonstrował możliwości trójstopniowej rakiety nośnej oraz wykazał, że Ziemia nie jest idealną kulą, co przypuszczano już wcześniej. Przerwano jednak projekt budowy rakiety Vanguard - 8 z 11 startów zakończyło się niepowodzeniem.

Telemetria - dziedzina telekomunikacji zajmująca się technikami przesyłu wartości pomiarowych na odległość. Polega ona zazwyczaj na umieszczaniu w terenie urządzeń, które dokonują pomiaru wybranej wielkości oraz automatycznego przesyłu danych drogą radiową lub telefoniczną do centrali. Do przesyłania wyników pomiarów używa się układów radiowych, modemów, Internetu oraz sieci telefonii komórkowej.

Explorer 1 – pierwszy amerykański sztuczny satelita Ziemi. Pierwszy na świecie satelita naukowy. Zapoczątkował serię satelitów badawczych Explorer. Explorer 1 odkrył schwytane w ziemskim polu magnetycznym promieniowanie, nazwane później pasami Van Allena, na cześć głównego naukowca zajmującego się analiza danych promieniowania kosmicznego – Jamesa A. Van Allena. Misja Explorera 1 miała pokazać, że USA włączają się do Wyścigu w Kosmos i przetestować pierwsze użyte rozwiązania techniczne w sztucznych satelitach.

Pierwotne przewidywania wskazywały, że satelita utrzyma się na orbicie przez ok. 2000 lat, ale ciśnienie promieniowania słonecznego i górne warstwy atmosfery silnie oddziałują na statek, powodując skrócenie żywotności orbity do ok. 240 lat. Nadajnik zasilany bateryjnie zamilkł w czerwcu 1958. Ostatni sygnał z nadajnika zasilanego z baterii słonecznych odebrano w maju 1964 (w Quito, w Ekwadorze). Później, satelitę śledzono optycznie (miał jasność 12 do 15 magnitudo).

Ekwador (Republika Ekwadoru; hiszp. Ecuador, República del Ecuador) – państwo w Ameryce Południowej położone nad Oceanem Spokojnym, jedno z czterech powstałych w wyniku rozpadu Wielkiej Kolumbii w 1830 r. Sąsiaduje od północy z Kolumbią a od południa z Peru. W skład Ekwadoru wchodzą także położone na Oceanie Spokojnym Wyspy Galapagos. Nazwa pochodzi od hiszpańskiego słowa oznaczającego równik. Do Ekwadoru należą wyspy Galapagos, będące jego największą atrakcją turystyczną.

Wielkość gwiazdowa – pozaukładowa jednostka miary stosowana do oznaczania blasku gwiazd (nie mylić z jasnością) i innych podobnych ciał niebieskich. Jednostką wielkości gwiazdowej jest magnitudo (oznaczenie m lub mag). Zazwyczaj w fizyce do wyrażenia wartości natężenia światła używa się luksów, jednakże ze względów praktycznych i historycznych w astronomii stosuje się nadal magnitudo.

Koszt budowy statku wynosił 125 tys. USD (wg. kursu z 1957). Zbudowany został przez Bell Laboratories i Naval Research Laboratory.

Oznaczenia

Vanguard 1C często jest oznaczany po prostu numerem 1. Wynika to z dwóch wcześniejszych nieudanych prób wystrzelenia tego satelity. Poprzednie modele, które uległy zniszczeniu przyjmował się oznaczać jako Vanguard 1A i Vanguard 1B. Zapoznaj się również z: rakieta Vanguard.

Nadajnik to urządzenie służące do emisji sygnału, zgodnego z założeniami konstrukcyjnymi. Sygnał może być niezmienny w zadanym przedziale czasu (nadajnik sygnalizacyjny) lub zmieniać się w zależności od sygnału sterującego. Sygnał emitowany jest najczęściej w postaci falowej. Wyróżnić można nadajniki fali:

Ogniwo słoneczne, ogniwo fotowoltaiczne, ogniwo fotoelektryczne, fotoogniwo – to element półprzewodnikowy, w którym następuje przemiana (konwersja) energii promieniowania słonecznego (światła) w energię elektryczną w wyniku zjawiska fotowoltaicznego, czyli poprzez wykorzystanie półprzewodnikowego złącza typu p-n, w którym pod wpływem fotonów o energii większej, niż szerokość przerwy energetycznej półprzewodnika, elektrony przemieszczają się do obszaru n, a dziury (zob. nośniki ładunku) do obszaru p. Takie przemieszczenie ładunków elektrycznych powoduje pojawienie się różnicy potencjałów, czyli napięcia elektrycznego.

Budowa i działanie

Płytka drukowana z elementami elektronicznymi satelity Vanguard

Wykonany z aluminium. Z kulistego korpusu wystawało sześć krótkich anten. Korzystały z nich dwa nadajniki radiowe:

Nadajnik radiowy 108 MHz; 10 mW; zasilany z rtęciowej baterii chemicznej

Nadajnik radiowy 108,3 MHz; 5 mW; zasilany z 6 ogniw słonecznych

Nadajniki wykorzystywano do namierzania statku i przesyłania danych telemetrycznych, a w celach naukowych, do pomiaru ilości elektronów między statkiem na stacją naziemną. Vanguard przenosił również dwa termistory mierzące temperaturę wewnątrz statku, przez okres 16 dni.

Atmosfera – gazowa powłoka otaczająca planetę o masie wystarczającej do utrzymywania wokół siebie warstwy gazów, w wyniku działania grawitacji. Ta definicja stosuje się do planet skalistych i księżyców. W przypadku gazowych olbrzymów, takich jak Jowisz oraz gwiazd (por. atmosfera słoneczna) terminem atmosfery określa się tylko zewnętrzne (przezroczyste) warstwy gazowej powłoki, z których promieniowanie dociera bezpośrednio do obserwatora.

Vanguard seria sztucznych satelitów Ziemi które miały być pierwszymi amerykańskimi obiektami tego typu. Pierwszy satelita serii znalazł się na orbicie dopiero 17 marca 1958 opóźnienie to było spowodowane wadliwą konstrukcją i działaniem rakiety nośnej przez które nie powiodły się już dwa wcześniejsze starty. Tym czasem pierwszym satelitą amerykańskim został Explorer 1. Niedługo potem program Vanguard został zarzucony z powodu licznych niepowodzeń ( osiem na jedenaście startów skończyło się niepowodzeniem).