|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Grzbiet górski Svelvik w południowej Norwegii może stać się "zielonym" laboratorium, w którym będą testowane najnowocześniejsze technologie potrzebne do bezpiecznego przechowywania CO2 pod ziemią - informuje "Science Daily".Dwutlenek węgla jes... Do 28 lutego gminy z sześciu województw - mazowieckiego, łódzkiego, lubelskiego, świętokrzyskiego, podkarpackiego i opolskiego - mogą zgłaszać swój udział w II edycji konkursu "Zdrowa Gmina", dotyczącego profilaktyki przeciwnowotwo... Pierwszą w woj. łódzkim pracownię ze skanerem pozytonowej tomografii emisyjnej (PET-CT) oficjalnie otwarto 20 grudnia w szpitalu MSWiA w Łodzi. Urządzenie umożliwia m.in. wczesne wykrycie komórek rakowych. Koszt stworzenia pracowni wyniósł ok. 8 mln zł... W dniach od 15 do 16 kwietnia 2010 roku w węgierskim mieście Debreczyn odbędzie się wspólna konferencja zatytułowana "Dni termalne w regionie Észak-Alföld".
Wydarzenie składa się z dwóch części - pierwsza obejmuje innowacje oraz wykorzystanie wód ter... Naukowcy z Uniwersytetu w Granadzie, Hiszpania, opracowali nowe procedury zalesiania gruntów uprawnych, które opierają się na zależnościach między glebą a roślinami, aby poprawić zdolność przetrwania i rozwoju roślin w środowisku śródziemnomorskim. Wyniki badania zo...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 VardøCzy wiesz że...? Morze Barentsa (nor. Barentshavet), do 1853 Morze Murmańskie – marginalne morze w Oceanie Arktycznym, między Europą Północną, archipelagami Svalbard i Ziemią Franciszka Józefa oraz Wyspą Niedźwiedzią i Nową Ziemią. Na zachodzie łączy się z Morzem Norweskim. Powierzchnia morza 1424 tys. km², średnia głębokość 229 m, głębokość maksymalna 600 m. Objętość 316 tys. km³. Morze znajduje się na szelfie kontynentalnym. Południowo-zachodnia część morza nie zamarza w zimie ze względu na wpływ ciepłego prądu Północnoatlantyckiego. Południowo-wschodnia część morza znana jest jako Morze Peczorskie. Morze Barentsa ma duże znaczenie dla transportu i rybołówstwa – istnieją tutaj ważne porty – Murmańsk (Rosja) i Vardø (Norwegia). Przed II wojną światową, dostęp do Morza Barentsa miała również Finlandia: Petsamo było jedynym wolnym od lodu portem. Poważnym problemem jest radioaktywne zanieczyszczenie morza ze względu na działalność rosyjskiej floty jądrowej i norweskiego zakładu do przetwarzania odpadów radioaktywnych. Ostatnio część morskiego szelfu Morza Barentsa w kierunku Spitsbergenu stała się przedmiotem sporów terytorialnych Rosji i Norwegii (jak również innych państw), głównie z powodu występujących tu znacznych zasobów gazu ziemnego. Język saami północny, język północnolapoński - jeden z kilku języków używanych przez ugrofiński lud Saami w północnej części Norwegii, Finlandii i Szwecji, o największej liczbie użytkowników. Nazwa "lapoński", "Lapończycy" jest uważana przez Saami za obraźliwą. Prąd Północnoatlantycki - ciepły prąd morski. Jest przedłużeniem prądu Golfsztromu i wpływa na relatywnie (w stosunku do szerokości geograficznej) wyższe średnie temperatury Europy. Vardø (fiń Vuoreija lub Vuorea, płn-lap. Várggát) norweskie miasto i gmina leżąca w regionie Finnmark. Znajduje się u ujścia Varangerfjordu do Morza Barentsa. Posiada niezamarzający przez cały rok port morski (dzięki Prądowi Północnoatlantyckiemu). Gmina Vardø została ustanowiona 1 stycznia 1838. Ówczesne prawodawstwo wymagało wprawdzie, aby miasto było administracyjnie wydzielone od towarzyszącej mu gminy wiejskiej, jednak z uwagi na małą liczbę ludności w kilku przypadkach, m.in. Vardø, nie zrobiono tego. Gmina wiejska, Vardø herred, została wydzielona w 1868 (istniała do 1964, kiedy została włączona do Vardø; wcześniej, w 1957, przemianowana na Båtsfjord). Język fiński (suomi, IPA: /ˈsuɔmi/, suomen kieli) – język należący do podgrupy języków bałtyckofińskich, zaliczanej do podrodziny języków ugrofińskich z rodziny uralskiej. Najbliżej jest spokrewniony m.in. z językiem estońskim oraz językami ludów północno-zachodniej Rosji, dalsze pokrewieństwo łączy go z językiem węgierskim.
Finnmark (norw. Finnmark; sam. Finnmárkku; fiń. Ruija) – największy okręg administracyjny Norwegii (pow. ok. 48 tys. km²), znajduje się w północno-wschodniej części tego kraju. Graniczy od południa z Finlandią, od wschodu z Rosją (obwodem murmańskim), a od zachodu z norweskim okręgiem administracyjnym Troms. Wcześniej znany jako Vardøhus amt. Największe miasta to Alta, Hammerfest, Vadsø. Liczba mieszkańców wynosi około 73 tys. (najsłabiej zaludniony okręg Norwegii). Na terytorium Finnmarku nakładają się kultury Saami, fińska, rosyjska i norweska. Głównym źródłem dochodów jest rybołówstwo, turystyka (w tym Przylądek Północny, często odwiedzany przez turystów), hodowla reniferów. Oryginalna nazwa osady brzmiała Vargøy – pierwszy element pochodził od vargr – wilk, drugi, øy, oznaczał wyspę. Około roku 1500 pierwszy człon został zamieniony na varða, oznaczający kopiec. Gmina Vardø jest 183. norweską gminą pod względem powierzchni. DemografiaGminę jest zamieszkana przez 2119 osób (1.10.2010), średnio na 1 km² wypada 3,52 osób. Szkoła podstawowa – pierwszy etap formalnej edukacji. W większości krajów nauka w szkole podstawowej jest obowiązkowa. Nauczanie poza szkołą tzw. edukacja domowa legalne jest m.in. w krajach anglosaskich, w Chile i na Tajwanie.
Norwegia podzielona jest na 19 okręgów - (norw. fylke) i 430 gmin (norw. kommune). Niniejsza strona zawiera alfabetyczną listę norweskich gmin (norske kommuner). Pod względem zaludnienia Vardø plasuje się na 314. miejscu wśród norweskich gmin. EdukacjaWedług danych z 1 października 2004: Władze gminyWg danych na rok 2011 administratorem gminy (norw. rådmann) jest Hans Erik Wilhelmsen, natomiast burmistrzem (norw. ordfører, d. borgermester) jest Rolf Einar Mortensen. PrzypisyZobacz teżŹródłaWilk, wilk szary (Canis lupus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny psowatych (Canidae), zamieszkującego lasy, równiny, tereny bagienne oraz góry Eurazji i Ameryki Północnej. Potrzebuje, jako gatunek o skłonnościach terytorialnych, dużych przestrzeni. Zwykle terytorium zajmowane przez watahę to 100-300 km², ale wielkość ta zależy od dostępności pokarmu i terenu. Może występować współużytkowanie części terenu przez dwie konkurujące watahy. Wilk jest wytrwałym wędrowcem, jest w stanie w dobę pokonać dystans kilkudziesięciu kilometrów. W poszukiwaniu partnerki samiec potrafi w ciągu 2 tygodni przebyć ponad 600 km.
Norwegia, Królestwo Norwegii (bokmål Norge, Kongeriket Norge, nynorsk Noreg, Kongeriket Noreg) – państwo położone w Europie Północnej na Półwyspie Skandynawskim. Administracyjnie podlegają Norwegii też Jan Mayen, archipelag Svalbard, Wyspa Bouveta, Wyspa Piotra I i Ziemia Królowej Maud na Antarktydzie (dwie ostatnie zgodnie z Traktatem Antarktycznym). Nazwa kraju pochodzi od Nordvegen co znaczy droga na północ.
Czy wiesz że...? beta Varangerfjord (lap. Várjjatvuotna) – najdalej na północ wysunięty fiord Norwegii, nad Oceanie Lodowatym Północnym. Wielkość: 110 km długości, 53 km szerokości. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
