|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Michał Heller - naukowiec i duchowny, kosmolog i współtwórca modelu tzw. nieprzemiennego Wszechświata, pierwszy Polak uhonorowany Nagrodą Templetona, przyznawaną za przerzucanie mostów między nauką i religią w sobotę kończy 75 lat. Ks. prof. Michał ... W czwartek w Rzymie zmarł nagle metropolita lubelski abp Józef Życiński. Przyczyną śmierci prawdopodobnie był wylew krwi do mózgu. Był filozofem, teologiem, publicystą i - w powszechnej opinii - jedną z najbardziej znaczących i wyrazistych postaci Kościoła... Dr Marcin Zaborski z Instytutu Politologii Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie został laureatem konkursu na najlepszą pracę doktorską w Polsce z zakresu nauk politycznych za rok 2009. Nagrodę przyznał Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Nauk Poli... Prezentowanie nowatorskich konstrukcji polskich naukowców to sposób Marcina Włodarczyka z Centrum Innowacji i Transferu Technologii Politechniki Śląskiej na popularyzację nauki. To dzięki jego zaangażowaniu elektryczny bolid skonstruowany przez studentów trzech wyd... Ponad 201 mln zł na rozbudowę Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Krakowie-Prokocimiu przyznała Rada Ministrów z budżetu państwa. Uchwałę w tej sprawie przekazała w piątek władzom UJ i szpitala minister zdrowia Ewa Kopacz. Kopacz zapowiedziała...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Veit DietrichCzy wiesz że...? Kościół św. Sebalda (St. Sebald, Sebalduskirche) – średniowieczny kościół w Norymberdze, w Niemczech. Wraz z Frauenkirche i kościołem św Lorenza, jest jednym z najważniejszych kościołów w mieście, a także jednym z najstarszych. Jest położony na Albrecht-Dürer-Platz, naprzeciwko starego ratusza. Jest poświęcony św. Sebaldowi, VIII wiecznemu pustelnikowi i misjonarzowi, który jest patronem Norymbergi. Filip Melanchton (właściwie Philipp Schwartzerd ur. 16 lutego 1497 roku w Bretten w Palatynacie, zm. 19 kwietnia 1560 roku w Wittenberdze) – reformator religijny, najbliższy współpracownik Marcina Lutra, współtwórca Reformacji, profesor uniwersytetu w Wittenberdze, zreorganizował szkolnictwo i wprowadził szkołę humanistyczną w Niemczech, która stała się wzorcem dla szkół na Śląsku i Pomorzu. Veit Dietrich (ur. 8 grudnia 1506 w Norymberdze, zm. 25 marca 1549 w Norymberdze) – działacz reformacyjny. Marcin Luter (niem. Martin Luther, ur. 10 listopada 1483 r. w Eisleben, zm. 18 lutego 1546 r. tamże) – niemiecki reformator religijny, teoretyk i inicjator reformacji, mnich augustiański, doktor teologii. Autor 95 tez potępiających praktykę sprzedaży odpustów, w których odrzucał możliwość kupienia łaski Bożej.
Uniwersytet Marcina Lutra w Halle i Wittenberdze (niem. Martin-Luther-Universität Halle-Wittenberg, skr. MLU) – niemiecki uniwersytet położony w kraju związkowym Saksonia-Anhalt w miastach Halle i Wittenberga. Veit Dietrich był synem szewca, jednak w 1522 roku podjął studia na Uniwersytecie w Wittenberdze, gdzie znalazł się pod wpływem Filipa Melanchtona. Za radą Marcina Lutra porzucił studia medyczne na rzecz teologicznych. Zamieszkał w domu Lutra i został jego sekretarzem. Towarzyszył Lutrowi w czasie dysputy marburskiego w 1529 roku i podczas jego pobytu w Coburgu w czasie trwania sejmu augsburskiego w 1530 roku. 14 grudnia 1535 roku został ministrem w kościele św. Sebalda w Norymberdze. Przez całe życie był przyjacielem Melanchtona i, choć miał ostrzejszy niż on stosunek do Kościoła rzymskiego, był raczej jego uczniem, niż Lutra. Był jednym z sygnatariuszy Artykułów Szmalkaldzkich. Przetłumaczył na niemiecki wiele pomniejszych dzieł Lutra i Melanchtona; krytycy oskarżali go, że jego wydania były bardzo stronnicze, i zniekształcały, a niekiedy nawet zupełnie zmieniały myśl Lutra. Napisał Summaria über dal Alte Testament (Wittenberg, 1541), komentarz do każdego rozdziału Starego Testamentu. W 1544 roku, z pomocą Melanchtona, opracował podobny komentarz do Nowego Testamentu. Artykuły Szmalkaldzkie wraz z Konfesją Augsburską, Apologią Konfesji Augsburskiej, Małym i Dużym Katechizmem, Formułą Zgody stanowi jedną z sześciu ksiąg symbolicznych, zawierających zasadnicze nauki luteranizmu.
Przypisy
BibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |