Republika rzymska – państwo powstałe w starożytnym Rzymie, istniejące w latach 509 p.n.e.–27 p.n.e., które rozwinęło się z niewielkiego, monarchicznego państwa-miasta w środkowej części Półwyspu Apenińskiego do największej potęgi świata antycznego kontrolującej cały basen Morza Śródziemnego, po czym przekształciło się w cesarstwo rzymskie.

Marek Emiliusz Lepidus (M. Aemilius Lepidus M.f. M.n.) (ur. ok. 230 p.n.e.; zm. 152 p.n.e.) – polityk rzymski, członek jednego z najznakomitszych rodów rzymskich, Emiliuszy. Jeszcze jako chłopiec (puer) służył w wojsku i zabił nieprzyjaciela oraz ocalił życie obywatela. Wypadki te upamiętnia moneta wybita przez przedstawiciela rodu. W 201 p.n.e. jako jeden z trzech legatów został wysłany do Egiptu, który zwrócił się wtedy do Rzymu o przysłanie kogoś do administrowania królestwem w okresie małoletności króla Ptolemeusza V. Mimo że najmłodszy z legatów zyskał największy wpływ i stał się niejako wychowawcą króla Egiptu. Prawdopodobnie pozostał jakiś czas w Egipcie gdy jego koledzy powrócili do Rzymu. W 199 p.n.e. wybrany do kolegium pontyfików. W 192 p.n.e sprawował urząd edyla a w 191 był pretorem na Sycylii. Po dwóch nieudanych startach w wyborach został w końcu konsulem w 187 p.n.e.