Vickers - Polski Serwis Naukowy

Hala montażowa zakładów Vickersa na początku XX wieku

Zakłady Vickersa w 2009 roku

Ten artykuł dotyczy fabryki broni. Zapoznaj się również z: inne znaczenia tego słowa.

Vickers – najbardziej znana brytyjska firma zbrojeniowa.

Działalność rozpoczęła w 1829 jako mała wytwórnia wyrobów metalowych, a w późniejszym okresie również amunicji do broni strzeleckiej. Połączyła się z Maxim Gun Company w 1881, a następnie z Nordenfeltem tworząc Maxim–Nordenfelt Gun and Ammunition Company mając w niej pewną liczbę akcji. Realizowała w 1884 zamówienie na wykonanie opancerzenia okrętów wojennych oraz na zlecenie rządu brytyjskiego rozpoczęła przygotowania do produkcji dział artyleryjskich. Pierwsze działo Vickers wyprodukował w 1888, które po badaniach zostało przyjęte w 1890 do uzbrojenia armii brytyjskiej.

Amunicja – ogół rakiet, nabojów artyleryjskich, min, bomb lotniczych, torped, bomb głębinowych, granatów ręcznych oraz naboje do broni strzeleckiej.

Okręt – zwykle uzbrojona jednostka pływająca w służbie państwa, tj. jego sił zbrojnych – marynarki wojennej pod banderą wojenną, przeznaczona do wykonywania zadań bojowych. Także duży statek.

Syn jednego z akcjonariuszy za radą płk. T.F. Vickersa rozwinął w firmie produkcję sprzętu dla marynarki wojennej, a w 1897 założył Naval Construction and Armaments Company. Vickers w tym samym roku wystąpił ze spółki Maxim–Nordenfelt, Gun został wykupiony przez firmę Wolseley Tool and Motor Car Company, który zakupił połowę akcji Wiliama Beadmore′a w Glasgow i wspólnie z Armstrong–Whitworth przejął kontrolę nad Whitehead Torpedo Factory. W ten sposób powstała spółka połączyła się z firmą Armstrong–Whitworth w 1927 tworząc Vickers–Armstrong, by w 1930 przejąć interesy Armstronga.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Marynarka wojenna to część sił zbrojnych państwa zajmująca się obroną granic morskich i wybrzeża, a także prowadzeniem innych działań wojskowych na morzach i oceanach.

Przez firmę zostało wyprodukowanych wiele dział okrętowych, które znajdują się po 1890 w uzbrojeniu armii brytyjskiej i innych krajów. Była odpowiedzialna w latach 1904–1936 za wyposażanie armii w 76,2 mm i 84 mm armaty polowe oraz w latach 1919–1938 w działa polowe większych kalibrów i czołgi. Znana była również z produkcji lekkich czołgów z okresu II wojny światowej (Vickers Mk I i II).

Działo okrętowe to działo stosowane na okręcie. Najczęściej są to konstrukcje zaprojektowane specjalnie w tym celu, ale zdarzają się też działa lądowe przystosowywane do montowania na pokładach. Działa takie mają specjalną podstawę morską. Działa okrętowe w dawnych czasach były montowane w ambrazurach, następnie w kazamatach a obecnie w wieżach. Na mniejszych okrętach spotyka się montowanie dział bezpośrednio na pokładzie bez wieży. Takie montowanie występowało na większości okrętów podwodnych.

Broń strzelecka jest to broń palna przystosowana do amunicji strzeleckiej, której kaliber nie przekracza na ogół (z wyjątkiem wyspecjalizowanych środków np. granatników, rusznic przeciwpancernych) 20 mm. Do broni strzeleckiej zaliczamy także granaty ręczne.

Obecnie firma rozwija się w trzech głównych dziedzinach:

Vickers Instruments – produkuje celowniki optyczne do czołgów i sprzętu artyleryjskiego

Vickers Shipbuilding and Engineering (spadkobierca Barrow Works) – wytwarza okręty i działa

Vickers Defence–Systems (spadkobierca Elswick Works) – produkuje opancerzone wozy bojowe

W ostatnich latach wyprodukowała 105 mm haubicę samobieżną ABBOT i 155 mm haubicę FH-70.

British Army (Armia Brytyjska) – wojska lądowe Brytyjskich Sił Zbrojnych, powstałe w 1707 roku po zjednoczeniu Anglii i Szkocji w Królestwo Wielkiej Brytanii.

Armata była dawniej bronią miotająca pociski za pomocą prochu. Współcześnie terminem tym określa się działo o bliskim płaskiemu torze lotu pocisku, służące do ostrzeliwania celów będących na linii pola widzenia.

Zobacz też

broń palna

Bibliografia

Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej(od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994. ISBN 83-86028-01-7.