Victoria de los Angeles - Polski Serwis Naukowy

Victoria de los Angeles

Victoria de Los Angeles, właśc. Victoria Gomez Cima (ur. 1 listopada 1923 w Barcelonie - zm. 15 stycznia 2005 w Barcelonie) – hiszpańska śpiewaczka operowa, sopran liryczny.

Studiowała w konserwatorium w Barcelonie, które ukończyła z wyróżnieniem w 1943, przerobiwszy 6-letni kurs w trzy lata. W latach 1945-1948 występowała w Gran Teatro del Liceo w Barcelonie; debiutowała tamże w styczniu 1945 partią Hrabiny w Weselu Figara Mozarta . W 1947 zdobyła pierwszą nagrodę na konkursie wokalnym w Genewie ,a następnie wzięła udział w radiowym wykonaniu opery Krótkie życie Manuela de Falli, co było początkiem jej kariery międzynarodowej.
W 1949 odbyła pełne sukcesów, tournée po krajach Ameryki Południowej. W kolejnych latach występowała gościnnie m.in. w Operze paryskiej, Metropolitan Opera w Nowym Jorku, La Scali w Mediolanie. Najsłynniejszymi wykonaniami w początkowych latach kariery były partie Małgorzaty w Fauście Charlesa Gounoda, Mimi w Cyganerii Giacoma Pucciniego oraz Ariadny w Ariadnie na Naxos Richarda Straussa.

Wolfgang Amadeusz Mozart (ur. 27 stycznia 1756 w Salzburgu, zm. 5 grudnia 1791 w Wiedniu) – austriacki kompozytor i muzyk, razem z Haydnem i Beethovenem należący do grona klasyków wiedeńskich.

Metropolitan Opera – teatr operowy w Nowym Jorku, pierwotnie (od powstania do 1966 roku) znajdujący się w gmachu przy Broadwayu, pomiędzy Trzydziestą Dziewiątą a Czterdziestą ulicą.

W latach 1951-1961 regularnie współpracowała z Metropolitan Opera, występowała gościnnie także w Operze wiedeńskiej (1957) oraz na festiwalu w Bayreuth (1961, 1962). Nagrywała dla radia i wytwórni płytowych (głównie EMI i RCA); łącznie nagrała ponad 80 płyt, w tym 21 oper oraz 25 z recitalami. Nie dysponując wielkim talentem aktorskim, z powodzeniem występowała z recitalami; koncertowała w Australii, Nowej Zelandii, Ameryce Północnej i Południowej, RFN oraz krajach skandynawskich. W 1976 i 1984 koncertowała w Polsce. Obok repertuaru operowego chętnie wykonywała pieśni hiszpańskie, zwłaszcza Manuela de Falli i Enrique Granadosa.

Gioachino Antonio Rossini (ur. 29 lutego 1792, zm. 13 listopada 1868) – włoski kompozytor, twórca 39 oper. Mistrz stylu bel canto, szczególną popularnością cieszą się jego opery komiczne (Cyrulik sewilski, Włoszka w Algierze, Kopciuszek), choć również zyskał uznanie jako twórca oper seria (najwybitniejszym przykładem w tej dziedzinie jest opera Wilhelm Tell). Pisał również (zwłaszcza w późniejszym okresie) utwory religijne (Stabat Mater), kameralne oraz pieśni.

Barcelona [bərsəˈɫonə] (hiszp. [barθeˈlona]) – miasto w północno-wschodniej Hiszpanii, nad Morzem Śródziemnym, stolica prowincji o tej samej nazwie oraz wspólnoty autonomicznej Katalonii. Drugie co do wielkości miasto Hiszpanii. Główny ośrodek przemysłu kraju (samochody, komputery, prod. chemikaliów, przetwórstwo żywności) i finansowy regionu. Duży port morski oraz port lotniczy – Prat de Llobregat.

Jej głos - sopran liryczny - charakteryzował się czystością i delikatnością. Jednym z jej najsłynniejszych nagrań płytowych była Cyganeria (dla wytwórni EMI, 1956), wykonana wspólnie z Jussi Bjoerlingiem.

Inne znane role operowe to m.in.:

Madame Butterfly Pucciniego (rola tytułowa)

Manon Masseneta (rola tytułowa)

Micaela w Carmen Bizeta

Melizanda w Peleasie i Melizandzie Debussy'ego

Violetta w Traviacie Verdiego

Rozyna w Cyruliku sewilskim Rossiniego

Ewa w Śpiewakach norymberskich Wagnera

Elżebieta w Tannhaeuserze Wagnera

Elza w Lohengrinie Wagnera

Źródła:

Enrique Costanzo Granados y Campiña (ur. 27 lipca 1867 w Leridzie, Katalonia, zm. 24 marca 1916) – hiszpański pianista i kompozytor, współtwórca narodowego stylu w muzyce hiszpańskiej.

Achille-Claude Debussy (ur. 22 sierpnia 1862 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 25 marca 1918 w Paryżu) pochowany na Cmentarzu Passy – francuski kompozytor, przedstawiciel impresjonizmu w muzyce.

Lucjan Kydryński, Opera na cały rok. Kalendarium, Kraków 1989 (sylwetka śpiewaczki w tomie II, pod datą 1 listopada)

Encyklopedia muzyczna PWM. Część biograficzna, tom V, Kraków 1997