Video In Video Out - Polski Serwis Naukowy

Video In Video Out, VIVO – gniazdo karty graficznej które posiadają niektóre karty graficzne. Interfejs umożliwia dwukierunkową transmisję sygnału wideo (wejście i wyjście) za pomocą najczęściej dziewięcio-pinowego gniazda Mini-DIN, oraz specjalnego rozgałęźnika.

VIVO najczęściej można znaleźć w kartach graficznych z "wyższej półki" nazwanych również "high endowymi". Gniazdo najczęsniej jest dostępne w kartach graficznych firm AMD / ATI i NVIDIA. Zazwyczaj VIVO w tych kartach obsługuje standardy: kompozytowe, S-Video i komponentowe jako wyjściowe, oraz kompozytowe i S-Video jako wejściowe. Wiele innych kart posiada tylko gniazda wyjściowe component albo/i S-Video obok VGA albo DVI, do których wykorzystuje się typowe okablowanie w tych standardach. Należy zauważyć, że wyjście component obsługuje wideo wysokiej rozdzielczości HDTV, ale bez HDCP standardu, który jest oficjalnie wymagany przez EICTA do przesyłania sygnału HDTV - high definition. Aby skorzystać z dobrodziejstw VIVO, wymagane jest zainstalowanie specjanego oprogramowania, które potrafi wyświetlić sygnał wejściowy. Na przykład dla kart graficznych Nvidia GeForce z serii 6 i 7 należy pobrać sterownik Nvidia WDM.

Złącze DIN - typ złącza stosowanego m.in. w urządzeniach audio oraz w komputerach (do łączenia klawiatury z komputerem PC). Niegdyś złącza DIN były nazywane "wtykiem diodowym". Nazwa DIN wywodzi się od niemieckiej normy przemysłowej i odnosi się do różnych typów złącz elektrycznych, niemniej w wielu krajach przyjęło się określanie mianem "złącza DIN" połączenia wykonanego wg normy DIN 41524 i pochodnych (obecnie zastąpionej przez normę IEC 60130-9).

Microsoft Windows XP (nazwa robocza Whistler) – wersja systemu operacyjnego Windows z rodziny Microsoft Windows NT (oparty na jądrze NT) firmy Microsoft, wydana oficjalnie 25 października 2001.

Kilka praktycznych zastosowań VIVO:

Oglądanie na telewizorze materiałów dostępnych wyłącznie na komputer takich jak pobrane lub nagrane programy telewizyjne, filmy, cyfrowe zdjęcia itp.

Podłączenie konsoli do gier do komputera w sytuacji, gdy nie ma dostępu do telewizora, lub chce się nagrać przebieg gry.

Legalne wykonanie kopii zapasowej materiałów multimedialnych (filmy, seriale, koncerty itp.) zakupionych na zabezpieczonych płytach DVD, podłączając odtwarzacz DVD bezpośrednio do komputera.

Oglądanie/nagrywanie multimediów z innych urządzeń np. magnetowid, kamera itp.

Za pośrednictwem VIVO można przesyłać wyłącznie sygnał wideo, dźwięk należy podłączyć do osobnego gniazda/urządzenia np. karta dźwiękowa w komputerze. Należy zauważyć, że VIVO nie może odbierać sygnałów radiowych (eter z anteny, czy telewizji kablowej) i wielu innych jak tunery HDTV i kompozytowe monitory (composite monitors). Do tego celu wymagany jest dodatkowy sprzęt.

VGA (ang. Video Graphics Array) – jeden ze standardów kart graficznych IBM-PC ustanowiony w 1987 roku. Karty VGA były po raz pierwszy montowane w komputerach serii IBM PS/2.

Component video – analogowy sygnał wideo dzielony na dwie lub więcej składowych i transmitowany po niezależnych kablach w celu zmniejszenia wpływu zakłóceń zewnętrznych. Umożliwia przenoszenie obrazu wysokiej rozdzielczości HDTV.

Użycie kabla VIVO do TV jako część pulpitu jest wyłączona w komputerach z Windows XP korzystających z kart graficznych GeForce z włączonym SLI, właściwie tryb dual monitor (klonowanie) jest wyłączone w ten sam sposób. Pokrótce osoba, która podłączy VIVO do telewizora, zobaczy w trakcie bootowania zniekształcony obraz. Dlatego opcja VIVO uważana jest jako "użyteczny" element zwłaszcza dla graczy i użytkowników, którzy nie chcą wykorzystywać go jako platformy do podłączenia telewizora.

ATI Technologies Inc. (gdzie ATI jest skrótem od Array Technologies Incorporated) (NASDAQ: ATYT) – to kanadyjski producent układów scalonych, znany głównie ze swoich kart graficznych. Notowany na giełdach w Toronto i NASDAQ.

S-Video (ang. Separated Video), oddzielny sygnał wizyjny – standard przesyłania sygnału wizyjnego umożliwiający uzyskanie lepszej jakości niż w najczęściej spotykanym standardzie Composite video, dzięki oddzieleniu sygnału luminancji (informacje o jasności obrazu) od sygnału chrominancji (informacje o nasyceniu barw). Standard S-Video nazywany jest czasami Super Video lub Y/C, a także błędnie S-VHS. Złącze standardu S-Video przenosi tylko sygnał wizyjny, a sygnały fonii przesyłane są oddzielnymi przewodami.

Zobacz też

Linki zewnętrzne

Plan of assembly of a cable VIVO

S-video to composite video adapter