Virginia Wade - Polski Serwis Naukowy

Sarah Virginia Wade (ur. 10 lipca 1945 w Bournemouth), tenisistka brytyjska.

Wade nauczyła się grać w tenisa w Afryce Południowej, gdzie przeprowadzili sie jej rodzice, gdy miała zaledwie roczek. Jej ojciec objął stanowisko archidiakona Durbanu. Gdy Virginia miała 15 lat, jej rodzina ponownie sprowadziła się do Anglii, a młoda Wade rozpoczęła naukę w szkole dla dziewcząt Tunbridge Wells w Kent. Po ukończeniu szkoły, Virginia udała się na studia matematyczne i fizyczne na uniwersytecie Sussex, kończąc je w roku 1966.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.
Międzynarodowa Tenisowa Galeria Sławy (ang. International Tennis Hall of Fame) – instytucja zajmująca się upowszechnianiem tenisa, prezentacją tradycji tenisowych kolejnym pokoleniom graczy i kibiców oraz honorowaniem wybitnych zawodników i zawodniczek.

Operując slajsowanym, jednoręcznym backhandem i dobrą grą wolejową, odnosiła wiele sukcesów na nawierzchni trawiastej. Jej kariera trwała kilkadziesiąt lat, występowała na Wimbledonie jeszcze w 1987. W latach 1967-1980 figurowała w czołowej dziesiątce rankingu światowego, w tym jako nr 2 w 1968.

Najbardziej zapamiętane zostało jej zwycięstwo w grze pojedynczej na Wimbledonie w 1977; w stulecie turnieju pokonała w półfinale słynną Amerykankę Chris Evert, a w finale Betty Stöve. Miała wówczas już 32 lata i był to jej 17. Wimbledon; nagrodę wręczała wyjątkowo królowa Elżbieta II, która obchodziła w tym czasie srebrny jubileusz wstąpienia na tron brytyjski.

French Open, Roland Garros – międzynarodowe mistrzostwa Francji w tenisie, jeden z czterech turniejów zaliczanych do Wielkiego Szlema rozgrywany w Paryżu na kortach imienia Rolanda Garrosa na przełomie maja i czerwca.
Tenis, tenis ziemny – dyscyplina sportowa rozgrywana na korcie tenisowym, polegająca na przebijaniu rakietą tenisową piłki ponad lub obok siatki na pole przeciwnika, w sposób utrudniający jej odbiór. Może być rozgrywana pojedynczo (tzw. singel) lub w dwuosobowych zespołach zawodników jednej płci (debel) lub obu (mikst). Tenis należał do grona letnich dyscyplin olimpijskich od roku 1896 do 1924. Do ich programu powrócił w 1988 i jest w nim do dziś.

Odnosiła sukcesy także na innych imprezach wielkoszlemowych. Wygrywała Australian Open w singlu (1972) i deblu (1973); French Open w deblu (1973); US Open w singlu (1968 w kategorii "open") i deblu (1969, 1973, 1975). Kilkakrotnie przegrywała także finały tych turniejów - 1970 finał debla na Wimbledonie, 1969 finał singla amatorek na US Open, 1979 finał debla na French Open; pięciokrotna finalistka debla na US Open (1968 w amatorkach, 1969 w "open", 1970, 1972 i 1976).

Christine Marie Evert (dawniej Chris Evert-Lloyd) (ur. 21 grudnia 1954 w Fort Lauderdale, Florydzie), amerykańska tenisistka, 18-krotna zwyciężczyni turniejów wielkoszlemowych, była numer 1 światowego rankingu, posiadaczka najwyższego w historii procentu wygranych oficjalnych spotkań (90%). Uznawana za jedną z trzech (po Graf i Navratilovej) najlepszych tenisistek XX wieku.
Betty Stöve (ur. 24 czerwca 1945 w Rotterdamie) – holenderska tenisistka, zwyciężczyni dziesięciu turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej i mieszanej, finalistka Wimbledonu w grze pojedynczej, reprezentantka w Pucharze Federacji.

Łącznie wygrała 55 turniejów zawodowych; wygrywała m.in. prestiżowe Italian Open na Foro Italico w Rzymie (1971 w grze pojedynczej, 1968, 1971, 1973, 1983 w grze podwójnej; 1970 finalistka debla, 1968 finalistka miksta). W latach 1967-1983 reprezentowała Wielką Brytanię w Pucharze Federacji (zajmuje czołowe miejsca w historii Pucharu pod względem ilości rozegranych pojedynków oraz meczów międzypaństwowych, w których brała udział); 1965-1985 występowała także w Pucharze Wightmana.

Wimbledon znajduje się w jednej z 32 dzielnic Wielkiego Londynu (w London Borough of Merton), położony jest na południowy zachód od centrum miasta. Na tamtejszych kortach trawiastych (All England Lawn Tennis and Croquet Club) odbywa się co roku, na przełomie czerwca i lipca, najstarszy i najbardziej prestiżowy turniej tenisowy w świecie – The Championships. Rozgrywany jest on od 1877 roku jako mistrzostwa Anglii, zaliczany jest do turniejów Wielkiego Szlema. Wimbledon uznawany jest za nieoficjalne mistrzostwa świata na kortach trawiastych.
Australian Open, AO, Aussie Open, Wielki Szlem Azji i Pacyfiku – międzynarodowe tenisowe mistrzostwa Australii, pierwszy z czterech turniejów zaliczanych do Wielkiego Szlema, rozgrywane od 1905 roku. Odbywają się corocznie w styczniu na kortach Melbourne Park w Melbourne.

Trenerem Wade przez większość kaiery był Jerry Teeguarden, ojciec amerykańskiej tenisistki Pam Teeguarden, zwyciężczyni dwóch turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej, w latach 1974 i 1977.

W roku 1982 została pierwszą kobietą wybraną do Wimbledon Commitette.

W roku 1983, w wieku 37 lat, wygrała Italian Open w grze podwójnej w parze z Rumunką Virginią Ruzici.

Elżbieta II, właśc. Elżbieta Aleksandra Maria, ang. Elizabeth Alexandra Mary (ur. 21 kwietnia 1926 w Londynie), królowa Wielkiej Brytanii z dynastii Windsor, koronowana 2 czerwca 1953, córka króla Jerzego VI i jego żony – Elżbiety Bowes-Lyon zw. Królową-Matką.

Wade aż dwudziestoczterokrotnie występowała w grze pojedynczej na kortach Wimbledonu, co do dzisiaj zostało nie pobitym rekordem.

W 1989 jej nazwisko wpisano do Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Odkąd zakończyła zawodową karierę tenisową Virginia Wade zajmuje się komentowaniem turniejów tenisowych dla stacji BBC.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)