|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wilhelm Conrad Roentgen, odkrywca promieni X, urodził się w 1845 r. w Lennep w Niemczech. W 1869 r. uzyskał doktorat na uniwersytecie w Zurychu. Przez następne dziewiętnaście lat pracował na paru uniwersytetach, zyskując so... Ludwik Pasteur, francuski chemik i biolog, jest powszechnie uważany za najważniejszą postać w historii medycyny. Pasteur dokonał wielu odkryć naukowych, ale zasłynął przede wszystkim jako rzecznik zakaźnej teorii c... W dniach 25 - 29 lipca 2011 r. w Lancaster, Wlk. Brytania, odbędzie się 25. europejska konferencja nt. programowania obiektowego.
Program wydarzenia koncentrować się będzie wokół sympozjum doktoranckiego i warsztatów dla doktorantów. Zapewnią one początkującym i zaawansowanym dok... Zapytani, co najbardziej kojarzy nam się z Francją, wielu z nas najprawdopodobniej odpowie moda, sery i oczywiście... wino. Wyniki nowych badań wskazują jednak, że zamiłowanie Francuzów do wina może tracić na wyrazistości, bowiem c... Trzy żubry - dwie krowy i jeden byk - przyjechały w środę z prywatnej hodowli we Francji do nadleśnictwa Stuposiany w Bieszczadach. Zamieszkają w pokazowej zagrodzie w Mucznem. Jak poinformował PAP rzecznik Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Władcy AkwitaniiCzy wiesz że...? Ranulf II, również Rannoux, Rannulf, Ramnulf, Ranulph (ur. 850, zm. 5 sierpnia 890), syn Ranulfa I, księcia Akwitanii i hrabiego Poitiers, oraz Bilichildy z Maine. Wilhelm I Pobożny (zm. 6 lipca 918), hrabia Owernii (jako Wilhelm III), książę Akwitanii, syn hrabiego Owernii Bernarda Plantapilosy i Ermengardy córkę Bernarda I z Owernii. Przed 898 r. poślubił Engelbergę, córkę Bosona Prowansalskiego i Ermengardy, córki cesarza Ludwika II, ale nie miał z nią dzieci. Ryszard I Lwie Serce (ang. Richard the Lionheart, fr. Cœur de Lion) (ur. 8 września 1157, zm. 6 kwietnia 1199) – król Anglii od 1189. Syn Henryka II Plantageneta i Eleonory Akwitańskiej. W latach 1190-1192 był jednym z dowódców trzeciej wyprawy krzyżowej. Uwięziony w Austrii w czasie drogi powrotnej, następnie przekazany cesarzowi Henrykowi VI. Został uwolniony w 1194 roku. Zginął, walcząc z francuskim królem Filipem II Augustem o angielskie posiadłości we Francji. Poniższa lista przedstawia władców, którzy rządzili w Akwitanii. Region ten do 1339 roku był stosunkowo niezależnym księstwem, kiedy to stał się częścią Francji wcielony do tego królestwa przez Filipa VI, który odebrał prawa lenne do niej Edwardowi III. Karol III Otyły lub Gruby (łac. Carlous Pinguis, ur. 13 czerwca 839 w Neudingen, zm. 13 stycznia 888 tamże), od 881 r. cesarz rzymski, od 884 r. król zachodniofrankijski z dynastii Karolingów niemieckich.
Lupus II (zm. 778), książę Gaskonii (dux Vasconum) i prawdopodobnie książę Akwitanii. Jego pochodzenie jest nieznane. Mało prawdopodobna wydaje się hipoteza, że był synem księcia Akwitanii Odona Wielkiego. Jego córka poślubiła innego księcia akwitańskiego, Waifera. Królowie AkwitaniiMerowingowieKarolingowieKsiążęta AkwitaniiDynastia z PoitiersDynastia z OwerniiDynastia z RazesDynastia z PoitiersKapetyngowiePlantageneciAngielscy książęta AkwitaniiFrancuscy książęta AkwitaniiPepin II, zwany Młodszym (ur. 823, zm. po 864 w Senlis), król Akwitanii z dynastii Karolingowie. Najstarszy syn króla Akwitanii Pepina I i Ingeltrudy, córki Teudeberta, hrabia Madrie, wnuk cesarza Ludwika Pobożnego.
Wilhelm X Święty (ur. 1099 w Tuluzie, zm. 9 kwietnia 1137), książę Akwitanii i Gaskonii, hrabia Poitiers, syn księcia Wilhelma IX Trubadura i Filipy, córki Wilhelma IV, hrabiego Tuluzy.
Czy wiesz że...? beta Chilperyk (w niektórych kronikach zwany Childerykiem, zm. 632), syn frankijskiego króla Akwitanii Chariberta II i Gizeli, córki Armanda z Gaskonii. Przez krótki czas w 632 r. król Akwitanii. Zamordowany prawdopodobnie na rozkaz swojego stryja, króla Dagoberta I. Pochowany wraz z ojcem z bazylice św. Romana w Blaye.
Lupus I (również Lupo, Loup, Lobo, Otsoa, Otxoa), książę Gaskonii i Akwitanii, księciem Gaskonii był od ok. 670 r. z nominacji księcia Akwitanii Feliksa, którego ok. 676 r. zastąpił w księstwie Akwitanii, aczkolwiek niektóre źródła twierdzą, że i ten tytuł otrzymał w roku 670. Oba te tytuły posiadał aż do swojej śmierci, która nastąpiła ok. 676 r. (ostatnia wzmianka w źródłach) lub ok. 700-710 r. (rządził wtedy kolejny znany książę Akwitanii).
Odo Wielki (zm. ok. 735), książę Akwitanii, od ok. 700 r. Jego władztwo obejmowało tereny południowo-zachodniej Galii, od Loary po Pireneje. Stolicą księstwa była Tuluza. Odon rządził Akwitanią aż do swojej abdykacji w 735 r.
Edward Woodstock, KG (ur. 15 czerwca 1330 w Woodstock Palace, Oxfordshire, zm. 8 czerwca 1376 w Westminsterze), zwany Czarnym Księciem, książę Walii, Kawaler Orderu Podwiązki (Knight of Garter). Najstarszy syn Edwarda III Plantageneta, króla Anglii, i Filipy, córki Wilhelma I, hrabiego Hainaut. Jeden z najwybitniejszych angielskich dowódców okresu wojny stuletniej.
Karol Dziecię (ur. ok. 849 we Frankfurcie, zm. 29 września 866 w Buzançais), król Akwitanii w latach 855-866 w opozycji do Pepina II, młodszy syn króla Franków Zachodnich Karola II Łysego i Ermentrudy, córki Odona I, hrabiego Orleanu. Młodszy brat Ludwika II Jąkały.
Ludwik VII Młody (franc. Louis VII le Jeune) (ur. 1120, zm. 18 września 1180 w Saint-Pont) – król Francji w latach 1137-1180. Syn Ludwika VI, króla Francji z dynastii Kapetyngów, i Adelajdy z Maurienne, córki Humberta II Grubego, hrabiego Sabaudii.
Akwitania (fr. Aquitaine) - kraina historyczna i region administracyjny we Francji, położony na wybrzeżu atlantyckim w południowo-zachodniej części kraju. Dzieli się na 5 departamentów: Dordogne, Gironde, Landes, Lot-et-Garonne i Pyrénées-Atlantiques. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |