Władimir Kowalonok - Polski Serwis Naukowy

Władimir Kowalonok

Władimir Wasiljewicz Kowalonok ros. Владимир Васильевич Ковалёнок (ur. 3 marca 1942 we wsi Biełoje, obwód miński (Republika Białoruś) (obszar dawnego ZSRR), generał pułkownik lotnictwa, kosmonauta radziecki, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Wykształcenie i służba wojskowa

1959 – 1963 - po ukończeniu 10-letniej szkoły średniej wstąpił do armii i został słuczaczem Wyższej Wojskowej Szkoły Lotniczej w Bałaszowie (ВВАУЛ) (obwód saratowski).

1963 – 1967 – po studiach służył w lotnictwie transportowym. Latał na samolotach typu An-24 jako drugi pilot a później dowódca.

1976 – ukończył w systemie zaocznym Wojskową Akademię Lotniczą im. J. A. Gagarina.

1984 – został absolwentem Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego im. K. J. Woroszyłowa.

1986 – otrzymał stopień kandydata nauk wojskowych. Później obronił pracę doktorską i został doktorem nauk wojskowych.

Kariera kosmonauty i służba w Centrum Przygotowań Kosmonautów

1965 – po raz pierwszy próbował dostać się do oddziału kosmonautów. Tym razem został zakwalifikowany tylko do grupy rezerwowej.

1967 – 7 maja został przyjęty do oddziału radzieckich kosmonautów.

1967–1969 - Przeszedł ogólny kurs przygotowawczy do lotów w kosmos.

1969 – w styczniu oraz październiku pracował jako operator łączności podczas grupowych lotów statków kosmicznych Sojuz 4 i 5 oraz Sojuz 6, 7 i 8.

1970–1973 – trenował wspólnie z innymi kosmonautami w ramach programu DOS (ros. Dołgowriemiennaja Orbitalnaja Stancija - Długotrwała Stacja Orbitalna).

1974–1975 – razem z Witalijem Siewastjanowem, a później z Jurijem Ponomariowem, w charakterze dowódcy, przygotowywał się w załogach rezerwowych do lotu na stację orbitalną Salut 4. W maju 1975 obaj byli dublerami podstawowej załogi misji Sojuza 18.

1975–1977 – we wrześniu 1975 został dowódcą pierwszej wyprawy na pokład stacji orbitalnej Salut-6 i rozpoczął trening razem z Walerijem Riuminem, który w załodze pełnił funkcję inżyniera pokładowego. W dniach 9 – 11 października 1977 uczestniczył w nieudanej misji Sojuza 25.

1977–1978 – od listopada 1977, z nowym inżynierem pokładowym – Aleksandrem Iwanczenkowem, rozpoczął kolejne przygotowania do lotu w kosmos. Obaj byli dublerami podstawowych załóg wypraw Sojuz 26 oraz Sojuz 27. Na początku stycznia 1978 otrzymali nominacje do pierwszej załogi misji Sojuz 29 – drugiego długotrwałego lotu na pokładzie Saluta 6. Lot odbył się w dniach 15 czerwca – 2 listopada 1978.

1979 – 30 stycznia został kosmonautą-instruktorem korpusu radzieckich kosmonautów.

1980–1981 – w 1980 Kowalonok początkowo miał być dowódcą pierwszej załogi radziecko-rumuńskiego lotu realizowanego w ramach programu Interkosmos, ale ostatecznie zaczął szkolenie w załodze z Wiktorem Sawinychem. Obaj pierwotnie byli dublerami Wiaczesława Zudowa oraz Borysa Andriejewa. Przed lotem Sojuza T-4, po zdaniu przez obie ekipy egzaminów, okazało się, że na Saluta 6 musi wyruszyć załoga złożona z doświadczonych kosmonautów. W ten sposób Kowalonok i Sawinych w dniach 12 marca – 26 maja 1981 mieli możliwość uczestniczenia w misji Sojuza T-4.

1982 – został dowódcą grupy kandydatów na kosmonautów.

1984–1986 - 23 czerwca opuścił oddział kosmonautów z uwagi na mianowanie na funkcję zastępcy naczelnika jednego z oddziałów Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina zajmującego się przygotowaniem kosmonautów. Pracował tam do stycznia 1986.

Władimir Aleksandrowicz Dżanibiekow (Dżanibekow to nazwisko jego pierwszej żony, nazwisko rodowe Krysin) ros. Владимир Александрович Джанибеков (ur. 13 maja 1942 w osadzie Iskander, obwód taszkiencki, (obszar dawnego Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, obecnie Uzbekistan)), generał-major lotnictwa, radziecki kosmonauta.
Język rosyjski (русский язык, russkij jazyk; dawniej też język wielkoruski) – język należący do grupy oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)