Władimir Lachow - Polski Serwis Naukowy

Władimir Afanasjewicz Lachow, ros. Владимир Афанасьевич Ляхов (ur. 20 lipca 1941 w mieście Antracyt, obwód woroszyłowgradzki – obecnie obwód ługański na Ukrainie) - pułkownik lotnictwa, radziecki kosmonauta, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Wykształcenie i służba wojskowa

1959 – ukończył szkołę średnią w mieście Antracyt.

1960 – po odbyciu rocznego, wstępnego przeszkolenia lotniczego dostał się do wyższej wojskowej szkoły lotniczej w Charkowie im. S.I. Gricewca, którą ukończył w 1964.

1964-1967 – 9 grudnia 1964 rozpoczął służbę w 777 pułku lotnictwa myśliwskiego 24 dywizji wojsk obrony powietrznej stacjonującej na Sachalinie. Od 1966 służył w 300 pułku lotnictwa myśliwskiego 29 dywizji.

1975 – 24 czerwca, w systemie zaocznym, ukończył Wojskową Akademię Lotniczą im. J. Gagarina.

1994 – 19 sierpnia, z uwagi na osiągnięty wiek, rozkazem Ministra Obrony Federacji Rosyjskiej został przeniesiony do rezerwy.

Kariera kosmonauty i służba w Centrum Przygotowań Kosmonautów

1965 – po raz pierwszy starał się dostać do oddziału kosmonautów (nabór WWS-3). Znalazł się w finale ale komisja kwalifikacyjna zdecydowała, że Lachow pozostał jedynie w rezerwie.

1967 – 7 maja został przyjęty do oddziału radzieckich kosmonautów. Razem z nim w grupie znalazło się jeszcze jedenastu innych pilotów wojskowych.

1969-1973 – w lipcu 1969 zakończył dwuletnie szkolenie podstawowe, po którym został skierowany do grupy kosmonautów przygotowywanych do programu Spiral. Był w niej do 1973. W tym czasie uzyskał również kwalifikacje pilota doświadczalnego. Latał m.in. na takich samolotach jak: Mig-21SMT, Mig-2SZF, Su-7BKL czy Su-9

1974-1976 – razem z Anatolijem Woronowem przygotowywał się do lotu doświadczalnego na statku 7K-S (7К-С).

1976-1979 – wspólnie z Georgijem Grieczko do października 1977 trenował jako dowódca trzeciej (rezerwowej) załogi przewidzianej do misji na pokładzie stacji Salut 6. W październiku 1977 po nieudanym locie Sojuza 25 wszystkie załogi rozformowano. Później Lachowowi przydzielono do załogi Walerija Riumina, z którym szkolił się do czerwca 1979. 15 czerwca 1978 podczas startu Sojuza 29 Lachow był dublerem dowódcy tej wyprawy - Władimira Kowalonka. Później obaj z Riuminem zostali wyznaczeni do podstawowej załogi Sojuza 32. Od lutego do sierpnia 1979 pracowali jako trzecia stała załoga na pokładzie stacji orbitalnej Salut 6.

1979-1983 – od 1979 wraz z innymi kosmonautami rozpoczął przygotowania do międzynarodowych załogowych lotów w ramach programu Interkosmos. Pod koniec 1980 został dowódcą załogi rezerwowej misji radziecko-mongolskiej. Razem z nim znalazł się w niej Majdarżawyn Ganzorig. W marcu 1981 był dublerem dowódcy Sojuza 39 – Władimira Dżanibekowa. Później został dowódcą trzeciej (rezerwowej) załogi przygotowywanej do pierwszej załogowej ekspedycji na stację Salut 7. Zastąpił w niej Władimira Dżanibekowa. Inżynierem pokładowym był Aleksandr Aleksandrow. Podczas przygotowań do startu drugiej stałej załogi Saluta 7 dowodził załogą dublerów, w której obok Aleksandra Aleksandrowa znalazł się również Aleksandr Sieriebrow. Tego ostatniego pod koniec przygotowań zastąpił Wiktor Sawinych. W kwietniu 1983 cała trójka była dublerami ekipy Sojuza T-8. Później został dowódcą podstawowej załogi Sojuza T-9. Od czerwca do listopada 1983 razem z Aleksandrem Aleksandrowem pracował na stacji Salut 7.

1985-1987 – przeszedł szkolenie przygotowujące go do udziału w misjach ratunkowych. Mógł samodzielnie pilotować statek Sojuz. Równolegle od lutego do listopada 1987 trenował wspólnie z Andriejem Zajcewem w jednej z rezerwowych załóg do trzeciej stałej ekspedycji na stacje orbitalną Mir.

1988 – podczas startu Sojuza TM-5 w czerwcu 1988 był dublerem dowódcy radziecko-bułgarskiej misji – Anatolija Sołowjowa. Razem z nim w załodze znaleźli się: Andriej Zajcew (w marcu 1988 zmienił go Aleksandr Sieriebrow) oraz bułgarski kosmonauta Krasimir Stojanow. Wkrótce został dowódcą podstawowej załogi Sojuza TM-6 realizującego lot z udziałem kosmonauty z Afganistanu, Abdula Ahada Mohmanda. Trzecim członkiem załogi został Walerij Polakow. Wyprawa doszła do skutku na przełomie sierpnia i września 1988. Po tej misji aż do 1994 roku trenował w grupie kosmonautów przygotowanych do lotów ratunkowych. Od października został zastępcą naczelnika jednego z instytutów Centrum Przygotowań Kosmonautów, który zajmował się treningiem kosmonautów.

1993 – 11 marca został zastępcą dowódcy oddziału kosmonautów

1994 – 7 września opuścił korpus kosmonautów .

Pułkownik – stopień oficerski w armii. W WP jest to najwyższy stopień korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – korpusu oficerów sztabowych. W większości armii po stopniu pułkownika (ang. i fr. - colonel, niem. Oberst, ros. полковник) są już stopnie generalskie.
Mir (ros. Мир, po polsku pokój) – zbudowana przez Związek Radziecki załogowa stacja orbitalna, która od wystrzelenia jej pierwszego modułu w 1986, do jej kontrolowanej deorbitacji w 2001, okrążała Ziemię poruszając się po niskiej orbicie okołoziemskiej. W pierwszych latach swojego istnienia Mir był używany tylko przez Związek Radziecki i współpracujące z nim państwa w ramach programu Interkosmos. Po rozpadzie ZSRR na stację zaczęli latać również astronauci innych narodowości, w tym ze Stanów Zjednoczonych.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)