|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Noce na początku sierpnia to bardzo dobry czas do obserwacji Perseidów. Już teraz rój potrafi dawać ponad 10 meteorów na godzinę, a jego aktywność sukcesywnie rośnie - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w W... 20 wykładów oraz prawie tyle samo warsztatów poświęconych zastosowaniom technologii komputerowych w nauczaniu matematyki wypełni rozpoczynająca się 16 sierpnia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu doroczna konferencja MathPa... W Polsce około 2 mln osób choruje na cukrzycę. Tylko połowa o tym wie i leczy się. Około milion osób ma cukrzycę bezobjawową, którą można rozpoznać wyłącznie po przeprowadzeniu badań diagnostycznych.
Według zaleceń klinicznych Polskiego Towarz... W Polsce około 2 mln osób choruje na cukrzycę. Tylko połowa o tym wie i leczy się. Około milion osób ma cukrzycę bezobjawową, którą można rozpoznać wyłącznie po przeprowadzeniu badań diagnostycznych.
Według zaleceń klinicznych Polskiego Towarz... W Baszcie na Zamurzu, należącej do Muzeum Historycznego Miasta Gdańska, można oglądać najdokładniejszy zegar wahadłowy na świecie Hevelius 2011. Urządzenie będzie udostępnione do zwiedzania do końca sierpnia. "Zegar jest eksperymentalną próbą konstrukcyjn...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Władimir OdojewskiCzy wiesz że...? Johann Ludwig Tieck (ur. 31 maja 1773 r. w Berlinie; zm. 28 kwietnia 1853 r. w Berlinie) – poeta, dramaturg, powieściopisarz, nowelista, bajkopisarz, tłumacz i krytyk, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli wczesnego romantyzmu w Niemczech. Był także wydawcą i doradcą teatralnym w Berlinie i Dreźnie. Publikował również pod pseudonimem Peter Lebrecht i Gottlieb Färber. Pionier romantyzmu w teatrze, głównie poprzez poświęcone jemu prace Friedricha Schlegla, teoretyka wczesnego romantyzmu, wywarł wpływ na całą tę epokę. W późniejszym okresie swojej twórczości zbliżył się do realizmu. Rosyjska Biblioteka Narodowa w Petersburgu, nazywana Państwową Publiczną Biblioteką Sałtykowa-Szczedrina w latach 1932-92 (t.j. w czasach ZSRR) – najstarsza publiczna biblioteka w Rosji. Nie należy jej mylić z Rosyjską Biblioteką Państwową znajdującą się w Moskwie. 
 Władimir Fiodorowicz Odojewski (Владимир Фёдорович Одоевский, ur. 13 sierpnia [1 sierpnia st.st.] 1804 w Moskwie zm. 11 marca [27 lutego st.st.] 1869 tamże) – rosyjski pisarz, książę, kompozytor, filantrop i pedagog. Nazywany "rosyjskim Hoffmannem". ŻycieKsiążęta Odojewscy należeli do starej rosyjskiej arystokracji wywodzącej się z czernihowskiej linii Rurykowiczów. Władimir Fiodorowicz odebrał wykształcenie typowe dla przedstawiciela moskiewskiej elity. W latach 1816–1822 studiował na Uniwersytecie Moskiewskim. W połowie lat dwudziestych, Odojewski przewodził tajnemu towarzystwu Lubomudrych, w którym razem z przyjaciółmi dyskutował idee niemieckich filozofów, m.in. Friedricha Schellinga. W tym czasie poznał wielu słowianofili i zapadników. Novalis, właściwie Georg Philipp Friedrich Freiherr von Hardenberg (ur. 2 maja 1772 w Oberwiederstedt, niedaleko Hettstedt w Saksonii, zm. 25 marca 1801 w Weißenfels) – niemiecki poeta i prozaik, jeden z najbardziej znaczących przedstawicieli okresu wczesnego romantyzmu, uważany czasem za jednego z twórców tego kierunku.
Monaster Doński (ros. Донской Монастырь) – staropigialny (od 1 lipca 1745) monaster Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej założony w 1591 na miejscu rozlokowania rosyjskiego hulajgrodu, nieopodal Moskwy (obecnie znajduje się w samym mieście), wkrótce po odparciu bardzo groźnego ataku krymskiego chana Ğazı II Gireja, co było powszechnie uważane za cud. Wzniesiono go jako sanktuarium. Po wybudowaniu miał za zadanie bronić terenów położonych na południe od Kremla. Znajduje się tutaj ikona Bogurodzicy Dońskiej, której przypisywano pomoc w zwycięstwie Dymitra Dońskiego nad wojskami Złotej Ordy na Kulikowym Polu 8 września 1380. Po zwycięstwie książę zyskał przydomek "Doński", a ikona – nazywana była odtąd "dońską" (ros. Донская икона Божией Матери). Od 1824 Odojewski był aktywnym krytykiem literackim i dziennikarzem. W latach trzydziestych pisał dla magazynu Sowriemiennik. W 1826 przeprowadził się do Petersburga, gdzie został wicedyrektorem Carskiej Biblioteki Publicznej. W 1846 został dyrektorem Muzeum Rumiancewa; wraz z przeniesieniem muzeum, w 1862 powrócił do Moskwy, gdzie zmarł 27 lutego 1869. Został pochowany na Starym Cmentarzu Dońskim. TwórczośćPróbując naśladować Ludwiga Tiecka i Novalisa, Odojewski pisał opowiadania dla dzieci i fantastyczne nowele dla dorosłych, były one przepojone mglistą mistyką w stylu Jakuba Böhmego i Louisa-Claude'a de Saint Martin. Uniwersytet Moskiewski im. M. Łomonosowa (ros. Московский государственный университет имени М.В.Ломоносова, w skrócie МГУ, MGU) – największy i najbardziej znany uniwersytet w Rosji, otwarty 25 stycznia 1755, założony przez carycę Elżbietę Piotrowną, dzięki pomysłowi Michaiła Łomonosowa i aktywnym zabiegom Iwana Szuwałowa.
Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling (ur. 27 stycznia 1775 r. w Leonbergu, zm. 20 sierpnia 1854 r. w Bad Ragaz) – niemiecki filozof, jeden z trzech głównych przedstawicieli klasycznego idealizmu niemieckiego (obok Hegla i Fichtego), inicjator romantyzmu.
Czy wiesz że...? beta Dziennikarstwo – działalność polegająca na zbieraniu i upublicznianiu za pomocą środków masowej komunikacji informacji o wydarzeniach, ludziach oraz problemach.
Sowriemiennik (ros. Современник) - rosyjskie czasopismo literacko-społeczne, wydawane w Petersburgu z przerwami w latach 1836-1866 r. Do 1843 r. był kwartalnikiem, później miesięcznikiem. Założony i prowadzone przez Puszkina, a po jego śmierci przez Piotra Pletniowa.
Jakub Böhme (ur. 1575 w Starym Zawidowie, zm. 17 listopada 1624 w Görlitz) – niemiecki mistyk i filozof religii. Uważany za pierwszego filozofa piszącego po niemiecku, a nie po łacinie.
Słowianofilstwo – (Słowianin + gr. philos = przyjaciel, miłośnik), kierunek ideologiczny podkreślający łączność kulturalną wszystkich Słowian oraz jedna z rosyjskich myśli społecznych z połowy XIX wieku. Krytykował proces europeizacji Rosji przejmującej wpływy i wzory zachodnioeuropejskie, a także domagający się powrotu do rdzennie słowiańskich zasad społecznych, właściwych Rusi za czasów przedpiotrowskich.
Ernst Theodor Amadeus Hoffmann (E.T.A. Hoffmann, właściwie Ernst Theodor Wilhelm), ur. 24 stycznia 1776 r. w Królewcu; zm. 25 czerwca 1822 r. w Berlinie – niemiecki poeta, pisarz epoki romantyzmu. Także prawnik, kompozytor, krytyk muzyczny, rysownik i karykaturzysta. Jeden z prekursorów fantastyki grozy (tzw. weird-fiction), który wywarł ogromny wpływ na takich twórców jak: Edgar Allan Poe, Howard Phillips Lovecraft, Gustav Meyrink czy Stefan Grabiński.
Krytyka literacka – działalność intelektualna polegająca na dyskusji, ocenianiu i interpretacji dzieł literackich i ogólnie literatury. Krytyka literacka z założenia nie jest wyrazem metody naukowo-badawczej, lecz przekonań ideowo-artystycznych. Za prekursora krytyki literackiej uważa się Arystarcha z Samotraki.
Rurykowicze (ros. Рю́риковичи) – ród ruski wywodzący się od legendarnego wodza Waregów – Ruryka, pochodzącego najprawdopodobniej z Półwyspu Jutlandzkiego. Kniaziowie z tej dynastii zdołali skupić pod swymi rządami część Waregów, plemion słowiańskich i plemion ugrofińskich i tym samym dali początek Rusi. Z czasem ludność wareska uległa całkowitej asymilacji ze Słowianami. Dynastia ta sprawowała rządy w Rosji do 1598 roku. Jej ostatnim przedstawicielem, który zasiadał na tronie był car rosyjski Fiodor I Iwanowicz, syn Iwana IV Groźnego. Potomkiem Ruryka był także premier Rosji Gieorgij Lwow, sprawujący urząd w 1917 roku. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
