Władysław Bodnicki - Polski Serwis Naukowy

Władysław Bodnicki (ur. 7 kwietnia 1910 w Krakowie, zm. 12 czerwca 1983 we Wrocławiu) – pisarz polski.

W 1935 ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przed wojną był redaktorem miesięcznika literacko-artystycznego "Nasz Wyraz". Po 1945 działał w Związku Literatów Polskich (pełnił m.in. funkcję sekretarza oddziału krakowskiego w latach 1960-1976) oraz publikował na łamach prasy codziennej.

Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Debiutował jako poeta w 1929. Był autorem powieści, utworów poetyckich i scenicznych, poświęconych przede wszystkim historii i kulturze Krakowa. Do najbardziej znanych książek Bodnickiego należy cykl biograficzny o Matejce Pustelnia pod Trzema Pyskami (trzy tomy, 1956-1960, wydanie skrócone 1966); również trzyczęściowy cykl biograficzny poświęcił Wyspiańskiemu (Z rodu tytanów, 1970-1977). Ponadto autor m.in.:

Nasz Wyraz – miesięcznik literacko-artystyczny, wydawany przez Koło Polonistów Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1935–1939. Na jego łamach publikowali m.in. Ignacy Fik, Kazimierz Wyka, Jan Brzękowski, Jalu Kurek, Julian Przyboś, Gustaw Herling-Grudziński, Stanisław Czernik. Redaktorami byli m.in. Michał Chmielowiec, Kornel Filipowicz, Helena Wielowieyska, Władysław Bodnicki.

Stanisław Wyspiański (ur. 15 stycznia 1869 w Krakowie, zm. 28 listopada 1907 tamże) – polski dramaturg, poeta, malarz, grafik, architekt, projektant mebli. Jako pisarz związany z dramatem symbolicznym. Tworzył w epoce Młodej Polski. Nieoficjalnie nazywany Czwartym Wieszczem Polskim.

Muzy na Krupniczej (1982)

Legendy o Wieniawskim (1957)

Orfeusze i Syreny (1960)

Ballady przy kawiarnianych stolikach (1969)

Ostatni z rodu (1961)

Cesarzowa i smerda (1963)

Syn Popiela (1974)

Komediant (1946, dramat o Molierze)

Pisał także felietony, recenzje, wspomnienia, reportaże z podróży. W 1965 został uhonorowany nagrodą miasta Krakowa.

Molier (fr. Molière), właściwie Jean Baptiste Poquelin (ur. 15 stycznia 1622 w Paryżu, zm. 17 lutego 1673 tamże), uważany za najwybitniejszego komediopisarza w historii literatury francuskiej, aktor, dyrektor teatru.

Wrocław (, niem. Breslau ?/i, dialekt śląski Brassel, czes. Vratislav lub Vroclav, węg. Boroszló) – historyczna stolica Śląska, miasto na prawach powiatu (wrocławski powiat grodzki), stolica województwa dolnośląskiego, oraz siedziba władz wrocławskiego powiatu ziemskiego grupującego 9 okolicznych gmin.

Bibliografia

Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1985 (Uzupełnienia)