Władysław Liniarski, ps. "Mścisław", "Wuj", "Jan" (ur. 23 listopada 1897, zm. 11 kwietnia 1984 w Warszawie) – pułkownik Wojska Polskiego, komendant Białostockiego Okręgu ZWZ-AK (nieprzerwanie przez 5 lat); od stycznia 1945 komendant Białostockiego Okręgu AKO; jeden z "żołnierzy wyklętych"; działacz podziemia antykomunistycznego, ofiara represji stalinowskich; w 1979 został członkiem Komitetu Porozumienia na rzecz Samostanowienia Narodu.

Był synem wiejskiego cieśli, właściciela dwu-morgowego gospodarstwa pod Włoszczową. W chwili wybuchu I wojny światowej uczył się w seminarium nauczycielskim. Od 1917 działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej walczył jako kapral w 24. pp, następnie awansowany na oficera, służył długie lata w kancelariach i intendenturach. W 1932 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu, w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 1 lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa oficerów kancelaryjnych. W 1934 uzyskał przydział liniowy do 62. pp „Dzieci Bydgoszczy”.

Lata okupacji

We wrześniu 1939 r. jako dowódca batalionu bronił Pomorza i walczył w bitwie nad Bzurą. Ranny w Puszczy Kampinoskiej dostał się do niewoli, z której uciekł. Od 1940 ppłk Władysław Liniarski "Mścisław" był komendantem Okręgu Białostockiego ZWZ-AK, najliczniejszej organizacji konspiracyjnej w okupowanej Polsce. Armia Krajowa jako Wojsko Polskie w konspiracji przeprowadziła akcję scaleniową wchłaniając do września 1944 większość mniejszych grup konspiracyjnych. Poza wpływami dowództwa AK pozostała tylko część struktur Narodowych Sił Zbrojnych.

W 1943 Liniarski wydał rozkaz likwidowania "band komunistyczno-żydowskich", co stało się później przyczyną oskarżeń o antysemityzm. Rozkazem Nr 256 z dnia 20 kwietnia 1944 ppłk "Mścisław", dowódca Okręgu Sarna (okręgu Białostockiego AK), nadał oddziałom partyzanckim i oddziałom Kedywu Okręgu AK Białystok nazwy pułków Wojska Polskiego. I tak np. augustowski obwód nr 7 "Olcha" inspektoratu suwalskiego miał odtworzyć 1 Pułk Ułanów Krechowieckich. Jego tymczasowa nazwa na czas formowania brzmiała "Oddział partyzancki 1 pułku ułanów".

Liniarski, który tak jak dowództwo NSZ, był przeciwny planowanej Akcji "Burza", w rozkazach kierowanych do komendantów inspektoratów i obwodów, akcentował wolę bicia Niemców, przygotowanie samoobrony, a w przypadku opanowania terenu przez komunistów i wrogiego nastawienia do ludności polskiej- przejście do dalszej konspiracji.

Około 10 lipca 1944 "Mścisław" wydał rozkaz o rozpoczęciu akcji "Burza" na obszarze inspektoratu łomżyńskiego.

20 września 1944 ppłk. Władysławowi Liniarskiemu podporządkował się rtm. Zygmunt Szendzielarz z resztkami 5 Wileńskiej Brygady AK. "Mścisław" nakazał "Łupaszce" trwać w Puszczy Białowieskiej i organizować kadrowy oddział z rozbitków z wileńskich i nowogródzkich oddziałów AK. Na początku listopada 1944 do oddziału dołączył m.in. oficer BiP Okręgu Wileńskiego AK ppor. Lech Beynar ps. "Nowina", późniejszy znany historyk i publicysta, piszący pod pseudonimem literackim "Paweł Jasienica". W dniu 10 listopada Zygmunt Szendzielarz został awansowany przez ppłk. Liniarskiego do stopnia majora. Na przełomie stycznia i lutego 1945 ppłk. W. Liniarski mianował "Łupaszkę" komendantem partyzantki Okręgu Białostockiego AKO, a 5 Wileńska Brygada stała się dyspozycyjnym oddziałem Komendy AKO.