Władysław Nikiciuk - Polski Serwis Naukowy

Władysław Nikiciuk (ur. 9 marca 1940 w Dziewiątkach pow. Wołkowysk) – polski lekkoatleta, oszczepnik, medalista mistrzostw Europy i olimpijczyk. Absolwent warszawskiej AWF.

Był głównym rywalem Janusza Sidły w latach 60. XX w. Dwukrotnie startował w igrzyskach olimpijskich: w Tokio 1964 był dziewiąty (73,11), a w Meksyku 1968 uplasował się tuż za podium zajmując 4. miejsce i uzyskując wynik 85,70.

Czterokrotnie startował w mistrzostwach Europy zdobywając dwa medale. W Belgradzie 1962 zdobył brązowy medal, a w Budapeszcie 1966 srebrny. W Atenach 1969 był ósmy, a w Helsinkach 1971 siódmy.

Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego (AWF Warszawa) w Warszawie – wyższy zakład naukowo-wychowawczy (1929-1938), wojskowa szkoła akademicka (1938-1939), obecnie publiczna uczelnia wyższa.

Janusz Jan Sidło (właściwe imię Reinhold) ps. Łokietek, Gruby (ur. 19 czerwca 1933 w Szopienicach, zm. 2 sierpnia 1993 w Warszawie) – polski lekkoatleta, który specjalizował się w rzucie oszczepem. Najwybitniejszy polski zawodnik w historii tej konkurencji. Rekordzista Europy, świata, olimpijski oraz wielokrotny Polski. Pierwszy Europejczyk, który rzucił oszczepem ponad 80 metrów. Pięciokrotny olimpijczyk: Helsinki 1952, Melbourne 1956, Rzym 1960, Tokio 1964 i Meksyk 1968. Srebrny medalista olimpijski, trzykrotny medalista mistrzostw Europy. Kapitan polskiej reprezentacji lekkoatletycznej w okresie Wunderteamu i najlepszy polski sportowiec pierwszych 20 lat po II wojnie światowej. Dwukrotnie wybrany najlepszym sportowcem Polski w Plebiscycie Przeglądu Sportowego (w latach 1954 i 1955). Przez magazyn Track & Field News uznany został najlepszym lekkoatletą w historii, gdyż przez 20 kolejnych sezonów należał do dziesiątki najlepszych oszczepników świata. Czternastokrotny mistrz Polski w rzucie oszczepem oraz dwukrotny w rzucie granatem (konkurencja ta była tylko dwukrotnie rozgrywana podczas mistrzostw Polski). 64 razy bronił barw narodowych w meczach międzypaństwowych odnosząc w nich 43 zwycięstwa. Podopieczny słynnego trenera Zygmunta Szelesta. Zwyciężał, przeważnie, już pierwszym rzutem. W ciągu swojej kariery startował w barwach Stali Katowice (1949–1950), Spójni Gdańsk (1951–1954) oraz Spójni Warszawa (1955–1973). Absolwent V Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku (1952) oraz warszawskiej AWF (1971). Tytuł magistra otrzymał za pracę "Oszczep – od narzędzia do przyboru sportowego".

Siedem razy zdobywał mistrzostwo Polski: 1961, 1964, 1967, 1968, 1970, 1971 i 1973. Rekordzista kraju w rzucie oszczepem - wynik 86,10 (23 czerwca 1968, Saarijärvi) jest także rekordem życiowym zawodnika. W 1959 roku ustanowił rekord świata juniorów - 79,12 (12 lipca, Kraków).

Po zakończeniu kariery został trenerem. Jego syn Bartosz Nikiciuk w latach 90 XX wieku również uprawiał rzut oszczepem.

Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich.

Mistrzostwa Polski seniorów w lekkoatletyce – rozgrywane od 1920 roku zawody lekkoatletyczne odbywające się w sezonie letnim. Pierwsze mistrzostwa Polski seniorów zostały rozegrane na stadionie Pogoni Lwów między 16, a 18 lipca 1920 roku.

10 najlepszych wyników

Linki zewnętrzne

Polski Komitet Olimpijski: Władysław Nikiciuk – sylwetka w portalu www.olimpijski.pl (pol.). www.olimpijski.pl.

Bibliografia

Jerzy Szymonek, Janusz Rozum: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Rzut oszczepem mężczyzn.. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.

Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin - Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.