|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: 31 października 1945 r. w Krakowie zmarł Wincenty Witos, przywódca ruchu ludowego, trzykrotny premier II RP, jeden z przywódców Centrolewu, więzień brzeski. Po wybuchu II wojny światowej aresztowany przez Niemców, odmówił współpracy z wła... Przyczyna śmierci Adama Mickiewicza, której 155. rocznica przypada 26 listopada, nadal pozostaje zagadką. Wielu badaczy nie wierzy, że poeta zmarł na cholerę, a okoliczności zgonu mogą wskazywać na otrucie.Jesienią 1855 roku Mickiewic... 25 czerwca 1976 r. w wielu zakładach pracy zorganizowano strajki w związku z ogłoszoną przez rząd podwyżką cen. Do największych wystąpień robotniczych doszło w Radomiu, Ursusie i Płocku. Protesty brutalnie stłumiła milicja... Astronomiczne lato rozpocznie się w poniedziałek o godz. 13.28 naszego czasu, kiedy to Słońce wstąpi w znak Raka - poinformował PAP dr hab. Arkadiusz Olech z Centrum Astronomicznego PAN w Warszawie. Pory roku zawdzięczamy o... Piknik Matematyczny w Michałowie pod Białymstokiem zainauguruje 1 czerwca Podlaskie Dni Matematyki. Organizatorami całotygodniowej imprezy są: Oddział Białostocki Polskiego Towarzystwa Matematycznego oraz Wydział Informatyki Politechniki Białostockiej...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Władysław Rajnold KorotyńskiCzy wiesz że...? Adam Bernard Mickiewicz , zm. , a nawet za jednego z największych na skalę . Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański. Członek , zarówno w ojczyźnie jak i w Europie zachodniej porównywany do . W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczpospolitej Obojga Narodów. S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna (pisownia oryginalna) - trzecia i ostatnia spośród encyklopedii wydanych przez firmę Samuela Orgelbranda. Osiemnastotomowe ilustrowane dzieło wydane zostało w Warszawie już po śmierci założyciela firmy przez jego synów (w Wydawnictwie Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów). Składa się z 16 tomów podstawowych wydanych w latach 1898-1904 (w tomie szesnastym zawarty jest Suplement) oraz dwóch tomów drugiego suplementu (w 1911 Suplement II cz.1 zawierający hasła od A do J, a w 1912 Suplement II cz.2 zawierający pozostałe hasła - od K do Ż - oraz uzupełnienia). Ponadto w tomie I, wydanym w 1898, zamieszczone były na końcu "dopełnienia" (informacje uzupełniające do dwóch haseł) oraz errata bieżącego tomu. W żadnym z następnych tomów takich uzupełnień ani errat nie drukowano. Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą. Władysław Rajnold Korotyński (ur. w 1866 w Wilnie, zm. 16 czerwca 1924 w Warszawie) – polski literat i dziennikarz. Syn Wincentego, brat Ludwika Stanisława i Brunona Wincentego. Pracował w Gazecie Warszawskiej od 1884 do 1892, następnie w "Tygodniku Ilustrowanym", "Kurierze Codziennym" i innych czasopismach, a od lipca 1899 był redaktorem "Kurjera Warszawskiego". Osobno wydał: Stylistyka języka polskiego (Warszawa, 1899); Syrokomla o sobie (tamże, 1895) i życiorysy znakomitych Polaków XII-XVI w. pt. Panteon polski wiedzy i sztuki (tamże, 1898). Oczyścił z przeróbek T. Sierocińskiego i przedmową poprzedził nowe wydanie "Pamiątki po dobrym ojcu" Michała Wiśniewskiego (Warszawa, 1897). W "Słowniku geograficznym" opisał gmachy warszawskie i sporządził wykaz źródeł do dziejów Warszawy (1893), a w encyklopedii Orgelbranda napisał historię sztuki drukarskiej. Ogłosił następujące przyczynki do życia i dzieł Adama Mickiewicza: Trzy pieśni ("Tygodnik Powszechny", 1885); Ziarnka ("Tygodnik Powszechny", 1885, i "Tygodnik Ilustrowany", 1895); Wschód i Północ ("Gazeta Warszawska", 1890); Listy A. E. Odyńca do Joachima Lelewela ("Tygodnik Ilustrowany", 1891); Powieść z czasu mojego ("Kraj", 1895) i Wspomnienie (tamże, 1896). Wincenty Korotyński (ur. 15 sierpnia 1831, we wsi Sieliszcze, w powiecie nowogródzkim w ówczesnej guberni litewsko-grodzieńskiej, późniejszej mińskiej, zm. 7 lutego 1891 w Warszawie) – pisarz, poeta i dziennikarz polski.
Podawał ponadto do druku pomniejsze materiały historyczno-literackie, jak Karpiński-nauczyciel ("Tygodnik Ilustrowany", 1892); Kaczkowski o sobie ("Wędrowiec", 1896), napisał szereg obrazków staropolskich - Z raptularza ("Kurjer Warszawski" 1897-1899. Używał pseudonimów: Władysław Rajnold i Tadzisław Borzywojowicz. Żoną Władysława Korotyńskiego była powieściopisarka Wanda Korotyńska, z pierwszego małżeństwa Grot-Bęczkowska. Przypisy
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |