Władysław Smolarski - Polski Serwis Naukowy

Władysław Smolarski (ur. 6 stycznia 1895 w Banialuce, zm. 27 kwietnia 1975 w Krakowie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.

Był uczniem I Gimnazjum św. Anny w Krakowie. We wrześniu 1910 roku uczniowie gimnazjum wybrali go zastępowym "Zastępu Kruków". W 1912 roku założył 5 Krakowską Drużynę Skautową tzw. krakowską "Piątkę". W następnym roku rozpoczął studia rolnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. W sierpniu 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. Mianowany dowódcą plutonu, a następnie kompanii w 4 Pułku Piechoty. Po kryzysie przysięgowym wcielony do Polskiego Korpusu Posiłkowego (Polnischen Hilfskorps). Na przełomie 1918/1919 roku (w wieku 22 lat) był szefem Sztabu Obrony Lwowa.

Skierniewice – miasto powiatowe oraz powiat grodzki, położone na Równinie Łowicko-Błońskiej, w połowie drogi między Warszawą a Łodzią, w województwie łódzkim, było stolicą województwa skierniewickiego w latach 1975-1998.

Kielce – miasto wojewódzkie położone w południowej części centralnej Polski, stolica województwa świętokrzyskiego. Położone w Górach Świętokrzyskich nad rzeką Silnicą. Stanowi regionalny ośrodek gospodarczy, turystyczny oraz wystawienniczo-targowy. Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 203 804 mieszkańców. Na terenie Kielc znajduje się 5 rezerwatów przyrody.

W latach 1921-1922 był słuchaczem Kursu Doszkolenia w Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 1 października 1922 roku, po ukończeniu kursu, uzyskał tytuł oficera Sztabu Generalnego i przydział służbowy do Dowództwa 2 Dywizji Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko szefa sztabu . Z dniem 15 października tego roku przydzielony został do Oddziału IV Sztabu Generalnego WP . Następnie odbył praktykę na stanowisku dowódcy batalionu w 31 Pułku Strzelców Kaniowskich w Łodzi. Z dniem 3 stycznia 1925 roku "przeniesiony w stan nieczynny, bez poborów, na przeciąg 8 miesięcy" .

Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.

Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie.

Z dniem 5 grudnia 1925 roku został przywrócony ze stanu nieczynnego do służby czynnej z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Oddziału IV SG WP na okres do 1 kwietnia 1926 roku . W czerwcu 1926 roku wyznaczony został na stanowisko szefa sztabu 23 Dywizji Piechoty w Katowicach .

Bitwa o Lwów 1918-1919 (w polskiej historiografii określana jako Obrona Lwowa) – polsko-ukraiński konflikt zbrojny o Lwów, trwający od 1 listopada 1918 do 22 maja 1919 roku zakończony zniesieniem ukraińskiego okrążenia.

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

W październiku 1927 roku przeniesiony został z 81 Pułku Piechoty w Grodnie do 18 Pułku Piechoty w Skierniewicach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku . W styczniu 1931 roku przeniesiony został z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi na stanowisko dowódcy 86 Mińskiego Pułku Piechoty w Mołodecznie . Ze stanowiska dowódcy pułku przeniesiony do Sztabu Głównego WP i mianowany szefem Oddziału IV . Przed wojną powierzono mu stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 17 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej, w bitwie nad Bzurą.

Major – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Brał udział w ruchu oporu w obozie jenieckim m.in. w Lubece. Po zakończeniu II wojny światowej w Europie powrócił do kraju, gdzie 31 grudnia 1950 roku został przeniesiony w stan spoczynku . W 1970 roku na łamach Wojskowego Przeglądu Historycznego opublikował list "O 17 Wielkopolskiej Dywizji Piechoty w kampanii 1939 r. Uwagi i sprostowania dotyczące książki Ludwika Głowackiego (...)" .

Podpułkownik (ppłk) – stopień oficerski. W Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora. Jest zaliczany w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych.

Order Virtuti Militari (. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 dla uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami, po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej, w obronie Konstytucji 3 Maja.

Awanse

podporucznik 5 listopada 1914

porucznik 2 lipca 1915

kapitan 1 lipca 1916

major zweryfikowany ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 (w 1924 zajmował 5. lokatę)

podpułkownik 12 kwietnia 1927 ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 1. lokatą w korpusie oficerów piechoty

pułkownik ze starszeństwem z 1 stycznia 1934

Ordery i odznaczenia

Odznaczenie – honorowe wyróżnienie o określonym znaku (krzyż, medal, gwiazda) nadawane za szczególne zasługi lub wybitne osiągnięcia w różnych dziedzinach pracy zawodowej lub społecznej, za akty odwagi i poświęcenia, w celu upamiętnienia wydarzeń, udziału w wojnie itp.

Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.

Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari 3 II 1972, leg. nr 1301-71-5

Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari 1 V 1933, nr 6036, dekret 12030/V.M.Adj.Gen.

Krzyż Walecznych – czterokrotnie

Krzyż Niepodległości 1931

Złoty Krzyż Zasługi 19 III 1931 (4224/Or./30)

Krzyż Ofcerski Orderu Odrodzenia Polski 10 XI 1938

Brązowy , Srebrny i Złoty Medal za Długoletnią Służbę

Virtuti Civili 6 VI 1974

Przypisy

Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 33 z 16.09.1922 r., s. 720
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 40 z 21.10.1922 r., s. 794
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 5 z 16.01.1925 r., s. 22
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 131 z 14.12.1925 r., s. 717
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 22 z 05.06.1926 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 25 z 31.10.1927 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 28.01.1931 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 22.12.1934 r., s. 257
Rozkaz personalny MON nr 982.
Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 2 (53), Warszawa 1970 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 13 z 20.04.1927 r.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 8 z 11.11.1931 r.

Bibliografia

Marian Koral: płk dypl. w st. spocz. Władysław Smolarski, Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 3 (73) z 1975 r., s. 409

Jerzy Korczak: Cóżeś ty za pani ... : o walkach armii "Poznań" 1-12 września 1939 r., Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1979, ISBN 83-210-0081-9, wyd. I, ss. 275-277, 388,

Jerzy Korczak: Cóżeś ty za pani ... : o walkach armii "Poznań" 12-19 września 1939 r., Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1983, ISBN 83-210-0424-5, wyd. I, ss. 276, 308,

Oficjalna strona Szczepu 5 Krakowskich Drużyn Harcerskich "Dzieci Pioruna" im. Tadeusza Kościuszki

Oficjalna strona Chorągwi Krakowskiej ZHP im. Tadeusza Kościuszki, z dziejów harcerstwa krakowskiego

Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 4,

Lista oficerów dyplomowanych (stan z dnia 15 kwietnia 1931 r.), Sztab Główny WP, Warszawa 1931, s. 6,

Rocznik Oficerski 1924, s. 200, 345,

Rocznik Oficerski 1928, s. 34, 166,

Rocznik Oficerski 1932, s. 20, 614,