Władysław Szenajch - Polski Serwis Naukowy

Władysław Szenajch (ur. 13 maja 1879 w Warszawie, zm. 23 października 1964) – polski lekarz pediatra, filozof medycyny, społecznik i organizator służby zdrowia.

Życiorys

Był synem Edwarda i Emilii z Wańków. Ukończył gimnazjum w Warszawie w 1898, następnie wydział lekarski Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował również za granicą.

Od 1906 był ordynatorem w szpitalu dla dzieci Anny-Marii w Łodzi. Od 1913 był naczelnym lekarzem tego szpitala.

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Prowizorium rządowe Władysława Wróblewskiego – prowizoryczny gabinet pod kierownictwem Władysława Wróblewskiego, ustanowiony 4 listopada 1918 przez Radę Regencyjną po dymisji rządu Józefa Świeżyńskiego. W skład prowizorium wchodzili kierownicy wszystkich dotychczas istniejących ministerstw. Ostatnie posiedzenie Rady Kierowników Ministerstw odbyło się 11 listopada 1918. Prowizorium zakończyło działalność wraz z przejęciem poszczególnych ministerstw przez członków rządu Jędrzeja Moraczewskiego 18 listopada 1918.

W latach 1913–1953 był ordynatorem warszawskiego Szpitala im. Karola i Marii. W 1922 został docentem pediatrii, a w 1929 został profesorem Uniwersytetu Warszawskiego.

Od 1917 był referentem, a następnie naczelnikiem wydziału opieki państwowej nad dzieckiem i matką w Ministerstwie Zdrowia Publicznego, Opieki Społecznej i Ochrony Pracy. W 1918 kierował tym ministerstwem w ramach prowizorium rządowego Władysława Wróblewskiego. Następnie do sierpnia 1919 był dyrektorem departamentu opieki nad dziećmi i młodzieżą.

Stanisław Bartłomiej Łoza (ur. 29 lipca 1888 w Starej Wsi koło Siedlec, zm. 5 kwietnia 1956 w Warszawie) – podpułkownik Wojska Polskiego, historyk sztuki, bibliograf.

Uniwersytet Warszawski – polska uczelnia państwowa, założona w 1816 roku w Warszawie. Najlepszy uniwersytet w Polsce według ogólnoświatowego rankingu Academic Ranking of World Universities. Uczelnia wielokrotnie była zwycięzcą corocznych rankingów uczelni państwowych przeprowadzanych przez "Rzeczpospolitą" i "Perspektywy".

Stworzył razem z Janem Brudzińskim pierwsze placówki do opieki nad dziećmi. Przez wiele lat działał w Polskim Towarzystwie Pediatrycznym, Towarzystwie Medycyny Społecznej, Polskim Towarzystwie Szpitalnictwa i Izbie Lekarskiej. Po wojnie, w 1951 roku był profesorem Akademii Medycznej w Warszawie.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Warszawski Uniwersytet Medyczny jest największą uczelnią medyczną w Polsce. Na 12 kierunkach i w 3 specjalnościach kształci się w niej blisko 11 tys. studentów, w tym ponad pięciuset obcokrajowców. Uniwersytet prowadzi również studia doktoranckie i podyplomowe oraz naucza w ramach zawodowych kursów specjalizacyjnych i dokształcających. Kadra dydaktyczno-naukowa liczy ponad 1,5 tys. pracowników, w tym ponad 100 profesorów tytularnych.

Książki i ważniejsze prace

Szenajch ogłosił ok. 70 prac z dziedziny chorób dzieci, z zakresu opieki nad dziećmi i śmiertelności dzieci, m.in.:

Porównawcza statystyka urodzeń i śmiertelności wśród ludności ubogiej chrześcijańskiej i żydowskiej w Warszawie i Łodzi (1916)

Zasady organizacji opieki nad dziećmi (1927)

Monografia szpitala dla dzieci im. Karola i Marii, t. 2, 1926 i 1937

Przysięga i przykazanie Hipokratesowe (1931)

Rady dla matek o karmieniu i pielęgnowaniu niemowląt

Myśli Lekarza (1958).

Członkostwo w organizacjach

Szenajch był m.in.:

Pediatra - lekarz specjalista w zakresie pediatrii, nauki o chorobach występujących wśród dzieci i metodach ich leczenia. W ramach dalszego rozwoju zawodowego lekarza pediatry, dostępne są podspecjalizacje (lub specjalności szczegółowe), np. nefrologia dziecięca, endokrynologia dziecięca, onkologia dziecięca, hematologia dziecięca itp.

członkiem prezydium i dyrekcji Centralnej Komisji Pomocy dla Dzieci

członkiem zarządu Komisji Ratowania Dzieci

przedstawicielem wydziału lekarskiego Uniwersytetu Józefa Piłsudskiego w Radzie Fundacji Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa

od 1936 – prezesem zarządu tej fundacji

współzałożycielem i wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Medycyny Społecznej

założycielem i prezesem Polskiego Towarzystwa Szpitalnictwa

współzałożycielem i prezesem Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego

od 1927 dożywotnio – stałym sekretarzem Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego

od 1931 prezesem Izby Lekarskiej Warszawsko-Białostockiej.

Odznaczenia

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1953)

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Życie prywatne

10 listopada 1903 ożenił się z Eugenią Pianko.

Przypisy

↑ Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej, 1938, s. 719–720.
M.P. z 1953 r. Nr 117, poz. 1515