Władysław Tarnowski - Polski Serwis Naukowy

Władysław Tarnowski, hrabia, herbu Leliwa, pseudonim literacki Ernest Buława (ur. 4 czerwca 1836 roku, choć podawany jest też 1844, w majątku Wróblewice (powiat Drohobycz, dziś na Ukrainie, zm. 19 kwietnia 1878 u wybrzeży San Francisco w Kalifornii, na parowcu „Pacyfic” płynącym z Japonii do USA) – polski pianista, kompozytor, poeta, dramaturg, tłumacz.

Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt otoczony jest przez Morze Śródziemne na północy i Morze Czerwone na wschodzie; graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie.
Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Syn hrabiego Waleriana i hrabiny Ernestyny Tarnowskich. Wcześnie rozwinął talent, już jako kilkulatek został przypuszczalnie przedstawiony Chopinowi. Kształcił się we Lwowie i Krakowie, u D. Aubera w konserwatorium paryskim z przerwą na czas powstania styczniowego (1863 - 1864, w którym brał udział zbrojnie i weną pisząc i komponując piosenkę „Jak to na wojence ładnie” popularną do dziś, choć raczej w przeróbkach), I. Moschelesa w grze na fortepianie, E.F. Richtera w kompozycji i F. Liszta, ceniącego jego technikę fortepianowa, którą równał z A. Rubinsteina i H. von Bülowa, a swoje stosunki z nim określał w listach jako przyjacielskie. Zmarł w wyniku ataku serca.

Dramat (z gr. δρᾶμα - dráma czyli działanie, akcja) – jeden z trzech rodzajów literackich (obok liryki i epiki). Jest to właściwie rodzaj sztuki na granicy teatru i literatury.
Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya, nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska الجمهورية العربية السورية Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).

Koncerty we: Wrocławiu 1860 i 1875 (także wykonanie własnych utworów), Lwowie 1875, Wiedniu, Wenecji i Florencji 1872, Paryżu 1873, Grecji, Egipcie, Syrii (których kulturami się fascynował). Podróżował także do Indii i Japonii.

Kompozycje

Kameralne:

Kwartet smyczkowy D-dur

Fantasia quasi una sonata (na skrzypce i fortepian)

Souvenir d’un ange (na skrzypce i fortepian)

(Wiedeń około 1876, Wyd. V. Kratochwilla)

Fortepianowe:

3 Mazurki (3 Mazurkas, Wiedeń około 1870, Wyd. Bösendorfera)

2 pieces :

Chart sans paroles

Valse-poeme (oba Lipsk około 1870, Wyd. Ch. F Kahuta)

Impromptu „L’adieu de l’artiste” (Wiedeń około 1870, Wyd. J. Gutmanna)

Sonata a son ami Zawadzki (Wiedeń około 1875, Wyd. V Kratochwilla)

Grande polonaise quasi rapsodie symphonique (Wiedeń około 1875, Wyd. J. Gutmanna)

Extases au Bosphor, fantasie rapsodie sur les melodies orientales op. 10 (Lipsk około 1875 Wyd. Forberga)

Polonez dla Teofila Lenartowicza (1872 r.)

Marsz żałobny : z osobnej całości symfonicznej : poświęcony pamięci Augusta Bielowskiego (Lwów przed 1876, Wyd. K. Wild)

Nokturnny i romanse:

Nocturne dédié à sa soeur Marie (Wiedeń, wydanie nie datowne)

Nuit sombre

Nuit claire

Pieśni :

Solo : Marsz ułański, zwany też Pieśnią żołnierza, Marszem żołnierzy Langiewicza zaczynający się: „A kto chce rozkoszy użyć”, a dziś bardziej znany ze słów „Jak to na wojence ładnie” (pierwsze publikacje: „Kieszonkowy słowniczek polski z melodiami” Poznań 1889, Wyd. J. Leitgebera i „Piosenka wojenna” Lwów 1908, Wyd. B. Połonieckiego, odpowiednio).

Z akompaniamentem fortepianu:

Cypryssen 5 characterische Gesänge (Wiedeń 1870, Wyd. Bösendorfera)

Neig, o Schöne Knospe

Kennst du die Rosen (oba Wiedeń około 1870, Wyd. J. Gutmanna)

Du buch mit Siegen Siegeln

Ob. Du Nun ruhst.. (oba Wiedeń około 1870, Wyd. V. Kratochwilla)

Still klingt das Glöcklein durch Felder (Wiedeń około 1875, Wyd J. Gutmanna)

Zwei Gresänhe:

Klänge Und Schmerzen
Nächtliche Regung (Lipsk około 1870, Wyd. Ch. E. Kahnta)

Strofa dello Strozzi e la risposttadi Michalangelo (Wyd. Carisch)

Sceniczne :

Achmed oder Pilger Liebe (Achmed, czyli pielgrzym miłości, do własnego libretta. Opublikowano wyciąg fortepianowy, Lipsk około 1875, Wyd. R. Forberga)

Joanna Grey (muzyka do własnej sztuki teatralnej, Wiedeń 1875, Wyd V. Kratochwilla)

Il talismano – Ballet m. Pètipa (R. Drigo), Petersburg, 1889.(Ale wzmiankowany jako autor libretta. )

Opracowanie etiudy op. 25, nr 7 F. Chopina na wiolonczelę i fortepian (Lipsk 1874, Wyd. B&H)

Mecenas sztuki, wiersze, artykuły, recenzje utworów literackich (m.in. w „Ruchu literackim” i „Tygodniku ilustrowanym”), w poezji (Poezje studenta (tomy 1-4) 1864-65, Krople czary 1865, Szkice helweckie i Talia 1868, Piołuny 1869, Nowe Poezje 1872, poemat Kochankowie ojczyzny 1872), utwory dramatyczne (np. Izaak 1871, Karlińscy 1874, Joanna Grey 1875), libretto w j. niem.(Achmed oder Pilger Liebe) i teksty utworów muzycznych (np. Pieśń żołnierza).

Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas], tr. Yunanistan), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z Albanią, Republiką Macedonii i Bułgarią na północy oraz z Turcją na wschodzie. Ma dostęp do czterech mórz: Morza Egejskiego, Morza Kreteńskiego na wschodzie, Morza Jońskiego na zachodzie oraz Morza Śródziemnego od południa.
Powiat drohobycki - powiat województwa lwowskiego II Rzeczypospolitej. Jego siedzibą było miasto Drohobycz. 1 sierpnia 1934 r. dokonano nowego podziału powiatu na gminy wiejskie .

Przekłady Pieśni Osjana, Hamleta W. Shakespeare’a, dzieł P.B. Shelley’a, H. Haine’go, P. Corneliusa, „Grundzüge der Geschichte der Musik” znana z tłumaczonego tytułu: „Zarys historii muzyki”(Lipsk 1869), Maja, misteryum dramatyczne : z szeregu dramatów indyjskich wyjęte. Angelo de Gubernatis'a, (Lwów 1876, Wyd. Gubrynowicz i Schmidt), oraz "Traite d'instrumentation" Hectora Berlioza .

Fortepian – klawiszowy, młoteczkowy, strunowy instrument muzyczny. Współczesny fortepian dysponuje skalą od A2 (niektóre modele C2) do c5 (88 dźwięków/klawiszy).
Kalifornia (ang. California) – najludniejszy, najbogatszy oraz trzeci co do wielkości (po Alasce i Teksasie) stan USA. Położony na zachodnim wybrzeżu USA, nad Oceanem Spokojnym. Na północy graniczy ze stanem Oregon, na wschodzie ze stanem Nevada, na południowym wschodzie z Arizoną, a na południu z meksykańskim stanem Baja California. Cztery największe miasta stanu to: Los Angeles, San Francisco, San Diego i San José. W Kalifornii znajduje się aż osiem z pięćdziesięciu największych miast USA. Stan znany jest ze zróżnicowanego środowiska przyrodniczego i klimatu, a także z powodu wielorasowego i wielokulturowego społeczeństwa.

Redagował Archiwum Wróblewieckie (Lwów 1883, Wyd. Gubrynowicz i Schmidt; Poznań-Drezno 1869, Wyd. J. I. Kraszewski).

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

4 czerwca jest 155. (w latach przestępnych 156.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 210 dni. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Bliźniąt.

Tłumacz – osoba, która dzięki znajomości co najmniej dwóch języków dokonuje przekładu wypowiedzi lub tekstu pisanego z języka źródłowego na język docelowy. Tłumaczenie wymaga nie tylko rozumienia tekstu, ale również sprawnego wyrażania jego treści w języku, na który ma być tłumaczony. Oprócz wysokich kompetencji językowych, dobry tłumacz powinien cechować się umiejętnością szybkiego uczenia się i wszechstronną wiedzą, a przynajmniej dobrą orientacją w swojej specjalizacji. Tłumacz musi także być osobą wzbudzającą zaufanie obu stron, którym umożliwia komunikację.

Leliwa (Leliwczyk, Leliwita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Leliwa. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinii tej nie podziela jednak współczesny historyk Włodzimierz Dworzaczek. Jego zdaniem zarówno ród Leliwitów jak i sam herb ma polską proweniencję. Herb Leliwa występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej oraz na terenie województwa poznańskiego [1]. Spośród ponad 800 rodów[2] używających podstawowej wersji herbu Leliwa do największego znaczenia politycznego oraz statusu majątkowego doszli Tarnowscy, Sieniawscy, Morsztynowie, Hlebowiczowie i Czapscy. Wpływowymi Leliwitami byli też Tyszkiewiczowie, ale im przysługiwała odmiana, Leliwa II. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu). Leliwą pieczętował się także Juliusz Słowacki [3].

Teofil Aleksander Lenartowicz (ur. 27 lutego 1822 w Warszawie, zm. 3 lutego 1893 we Florencji) – polski etnograf, rzeźbiarz, konspirator i poeta romantyczny.

Powstanie styczniowe (; zasięgiem objęło tylko ; Wilno zostało spacyfikowane przez oddziały Murawjowa Wieszatiela; po upadku powstania Kraj i Litwa pogrążyły się w żałobie narodowej; w 1867 zniesiono autonomię Królestwa Polskiego, jego nazwę i budżet, w 1869 zlikwidowano Szkołę Główną Warszawską, w latach 1869–1870 setkom miast wspierających powstanie odebrano prawa miejskie doprowadzając je tym samym do upadku, w 1874 zniesiono urząd namiestnika, w 1886 zlikwidowano Bank Polski; skasowano wszystkie klasztory w Królestwie, skonfiskowano ok. 1600 majątków ziemskich i rozpoczęto intensywną rusyfikację ziem polskich; po stłumieniu powstania znaczna część społeczeństwa Królestwa i Litwy uznała dalszą walkę zbrojną z zaborcą rosyjskim za bezcelową i zwróciła się ku pracy organicznej; powstanie przyczyniło się do korzystniejszego niż w dwóch pozostałych zaborach uwłaszczenia chłopów; pozostawiło trwały ślad w literaturze (Orzeszkowa – Nad Niemnem, Dąbrowska – Noce i dnie) i sztuce polskiej (Grottger – Polonia i Lithuania, Matejko – Polonia) XIX i XX wieku w kraju, na Litwie i na Białorusi.

Poezja (z gr. ποίησις, poíesis – tworzenie, wytwórczość, sztuka poetycka) – wieloznaczny termin, współcześnie stanowiący przede wszystkim określenie dzieł literackich nienapisanych prozą lub synonim liryki.

Poznań (, niem. Posen, jidysz פּױזן Pojzn, ros. - Познань) – jedno z najstarszych i największych polskich miast, położone nad rzekami Wartą i Cybiną, na Pojezierzu Wielkopolskim. Stolica Wielkopolski i województwa wielkopolskiego. W obrębie miasta znajduje się duży węzeł drogowy i kolejowy oraz międzynarodowy port lotniczy Ławica. Piąte pod względem liczby ludności miasto w Polsce i szóste pod względem powierzchni.