Włodzimierz Rachmistruk - Polski Serwis Naukowy

Włodzimierz Rachmistruk (ur. 5 grudnia 1879 Vranceni na Bukowinie, zm. 5 listopada 1959, Tenczynek k. Krzeszowic) - generał brygady Wojska Polskiego.

Biografia

Studiował w seminarium nauczycielskim w Czerniowcach, które zakończył w 1900 i odbył obowiązkową jednoroczną służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. Od 1903 służył jako oficer zawodowy piechoty w armii austriackiej na stanowiskach dowódczych. W latach 1911-1914 był nauczycielem w Szkole Kadetów Piechoty w Łobzowie.

Krzeszowice – miasto w woj. małopolskim, w powiecie krakowskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Krzeszowice. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. krakowskiego.

Podpułkownik (ppłk) – stopień oficerski. W Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora. Jest zaliczany w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych.

W czasie I wojny światowej na froncie na Lubelszczyźnie. Kapitan z 1915, ranny. Po wyleczeniu dowódca batalionu na froncie rosyjskim i włoskim.

W Wojsku Polskim od listopada 1918, dowódca kompanii i batalionu zapasowego 15 Pułku Piechoty. Na tym ostatnim stanowisku 11 czerwca 1920 został zatwierdzony w stopniu podpułkownika piechoty ze starszeństwem z 1 kwietnia 1920 w grupie oficerów byłej c. i k. Armii. 21 lipca 1920 objął dowództwo 145 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych, który 5 marca 1921 został przemianowany na 72 Pułk Piechoty. W czasie manewru zaczepnego nad Wkrą dowodził przejściowo XXXVI Brygadą Piechoty. Ranny pod Ciechanowem. 26 października 1920 ponownie objął dowództwo 72 Pułku Piechoty i sprawował je do grudnia 1923.

Armia Austro-Węgier (albo Armia Monarchii Austro-Węgierskiej) (niem. Gemeinsame Armee, kaiserliche und königliche Armee, k.u.k. Armee czyli Cesarska i Królewska Armia; do 1867 p.n. kaiserlich/königliche Armee, k.k. Armee czyli Cesarsko-Królewska Armia) – wspólne liniowe wojska monarchii austro-węgierskiej. Wchodziły w skład wojsk lądowych (Landstreitkrräfte).

Order Virtuti Militari (. Ustanowiony przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego 22 czerwca 1792 dla uczczenia zwycięstwa w bitwie pod Zieleńcami, po rozpoczęciu wojny polsko-rosyjskiej przeciwko konfederacji targowickiej, w obronie Konstytucji 3 Maja.

W 1921 ukończył kurs wyższych dowódców. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 96. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 10 grudnia 1923 został wyznaczony na stanowisko dowódcy piechoty dywizyjnej 10 Dywizji Piechoty w Łodzi. 17 marca 1927 został mianowany dowódcą 16 Dywizji Piechoty w Grudziądzu. 1 stycznia 1928 Prezydent RP Ignacy Mościcki nadał mu stopień generała brygady ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 5. lokatą w korpusie generałów.

Bukowina (rum. Bucovina, ukr. Буковина) – kraina historyczna położona pomiędzy Karpatami Wschodnimi a środkowym Dniestrem, obecnie, od II wojny światowej dzieli się na:

Wkra – rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Narwi, o długości 249 km[potrzebne źródło]. Powierzchnia dorzecza Wkry obejmuje obszar 5322 km²[potrzebne źródło].

Z dniem 31 grudnia 1932, po uzyskaniu prawa do pełnego uposażenia emerytalnego, został przeniesiony w stan spoczynku. Osiadł w Grudziądzu, potem nabył resztówkę w Lipnie k. Laskowic na Pomorzu i gospodarował na roli. Po kampanii wrześniowej w październiku 1939 aresztowany przez Niemców. Po zwolnieniu od listopada 1942 usunięty ze swej resztówki, zamieszkał w Tenczynku k. Krzeszowic, gdzie zmarł. Pochowany w Krakowie – Cmentarz Rakowicki.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

72 Pułk Piechoty im. płk. Dionizego Czachowskiego (72 pp) – oddział piechoty Armii Polskiej we Francji i Wojska Polskiego II RP, który wziął udział w działaniach zbrojnych wojny polsko-bolszewickiej oraz wojny obronnej w 1939 r. Patronem jednostki był Dionizy Czachowski.

Odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari

Krzyż Walecznych

Złoty Krzyż Zasługi

Zobacz też

Generałowie Wojska Polskiego

Generałowie i admirałowie II Rzeczypospolitej

Przypisy

Rocznik oficerski 1923 s. 331, 396.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 77 z 16 grudnia 1923 r. s. 721.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 19 marca 1927 r. s. 93.
Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 16 sierpnia 1932 r. s. 359. Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ... s. 270 podał, że przeniesienie w stan spoczynku nastąpiło na prośbę generała.

Bibliografia

Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.

H. P. Kosk, Generalicja Polska, t. 2, Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001.

Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994, ISBN 83-11-08262-6.